The wolf next to me

Hoofdstuk 23

P.O.V. Alec
"Wat is er gebeurt." vroeg Celine geschokt. "Ze is gebeten door een vampier, en ik weet niet hoeveel bloed ze al verloren heeft." antwoordde ik. Celine knikt. Ze draait zich om en doet de kast achter haar open. Ze pakt er een zakje bloed uit. Even later krijgt Lexi een bloedtransfusie. Na dat de bloedtransfusie is afgerond is het een kwestie van wachten totdat ze wakker wordt.

Ik zit nu al een paar uur hier maar nog steeds ligt Lexi doodstil op het bed. Ik sta op van mijn stoel en ik ga bij haar op bed zitten. Ik kijk haar aan en ik zie haar oogleden bewegen. Langzaam opent ze haar ogen.

P.O.V. Lexi
Ik open mijn ogen, en kijk in de blauwe ogen van Alec. Een kleine kreun kwam uit mijn mond. "Hey" zegt Alec zacht.
"Hey" mompel ik.

Langzaam komen alle herinneringen van de vorige nacht terug; Roderick in mijn kamer, de pijnlijke beten in mijn huid...

Bij het denken aan de beten voel ik aan mijn nek, aan de twee puntjes in mijn huid. Wanneer ik met mijn vingertoppen de gaatjes aanraak gaat er een kille rilling door mijn lichaam. Een eenzame traan verlaat mijn ooghoek als al mijn schrik vrijkomt. De tranen beginnen harder te stromen. Alec komt naast me liggen en hij geeft me een knuffel. Mijn hoofd leg ik op zijn borst. Het voelt vertrouwd. Het voelt fijn om weer in zijn armen te liggen, om zijn warmte te voelen. Ik sluit mijn ogen en langzaam val ik in slaap.

~*~
Ik word wakker in de armen van Alec. We liggen in ons eigen bed. Alec is al wakker en hij legt zijn hoofd in mijn nek. Zijn warme adem streelt mijn huid.

"Lexi.." fluistert hij in mijn oor. "Ik wil dat je weet dat ik van je hou, ik kan niet zonder jou."

Het bloed stroomt naar mijn wangen.
"Ik hou ook van jou." zeg ik terwijl ik mijn lippen op die van hem druk.

~*~
THE END
~•~