Hanggang Kailan

Chapter 25 The Truth

JIA's pov

March 14, 2017 . Bea is driving her own car. She was a little bit nervous.

Kahit na she really know how to drive naman. She told me that her car is a birthday gift from her parents. Which is Last August pa naman.

Last night, She asked me to go out with her. But sinabi ko, isama namin si Deanna and Maddie. She agree naman.

After that, hinatid na niya kami sa dorm. And sabi niya, dun daw muna siya uuwi sa Bahay nila, malapit lang din dito sa Ateneo.

She promised me, na mag iingat sya.
And she texted me that she was about to sleep. Which means that she already in their house na.

The next day

Our 6am training had already started. And it end at the time of 8:30am.

Bea and I went to Eliazo to get our school stuffs.

After we got our stuffs, we need to seperate our way. Kasi malayo ang building nya sa building ko.

Kailangan na din namin magmadali kasi 8:50 am ang oras ng class namin.

-

After our die hard afternoon training, she decided to go home daw muna. She felt dizzy daw kasi sa kalagitnaan ng training.

I tried to stop her, kasi baka kung ano pa ang mangyari sa kanya.

She told me that I have her trust naman. Hindi ko na din naman sya mapigilan kaya hinayaan ko nalang muna sya umuwi.

-

But then, after that day..

Deanna opened our door. Saying na Bea is in the Hospital. Nagising ako bigla nun dahil sa narinig ko.

Agad akong bumaba at nagpasama sa mga team mates ko.

After a few minutes, nakarating na kami sa hospital. Traffic kasi kaya natagalan. Nakita ko ang mama ni Bea na umiiyak. Kaya nilapitan ko ito..

"Tita, what happened po?"

"I don't know Jia.. I don't know.. may tumawag nalang sa phone ko kani kanina lang.. saying na nasa emergency room daw si Bea.."

"Im so sorry tita.. It's all my Fault. Kung  napigilan ko lang sya na wag na umuwi edi sana hindi ito nangyari at wala sana sya dito. Sorry tita *teardrops*"

"Jia, Bea is a strong person. She's in good hands naman diba? She can survive this."

At biglang lumabas ang doctor..

"Where's the parents of the patient?"

"Doc! Is she okay now? What happened?"

"Sad to say, Mrs de Leon.. Naapektuhan po ang loob ng ulo ng iyong anak. Maaaring dumating ang araw na unti unti na niyang makakalimutan ang mga taong nasa paligid niya.. "

Napaluha naman kaming lahat at nalungkot. Naaawa ako kay Tita Det kasi parang mommy ko na din sya.. wala naman si Tito Elmer kasi pauwi pa lang galing Bacolod.

" May magagawa pa ba Doc? gawin nyo po lahat wag lang mahirapan ang anak ko" maluha luhang sabi ni Tita Det

" Mrs. de Leon, depende kung kakayanin po ng anak nyo na hindi makalimot habang buhay.. "

At umalis na ang doctor. Nagulat ako sa sinabi ni Tita Det na..

" Magpapadala nalang ako kay Loel ng makakain nyo, magpahinga muna kayo! Kulang pa tulog nyo"

Hindi ako makapag pahinga ng maayos, kasi iniisip ko si Bea.

Paano nalang kung makalimutan na nga nya kami? Ganun ganun nalang ba yun?

Bea is Really special to me.. she's one of a kind sa lahat ng nakilala ko.. iba sya sa lahat. That's why I love her. Pero hindi ko naman alam na hahantong sya sa ganitong sitwasyon.

Ayokong dumating yung araw na hindi na kami maaalala ni Bea, pero we all know that it will happen, at the right time.

Yan ang tinatatak ko sa isip ko..

Pero wala eh. It already happened.

The memories, are all gone.

Hindi na niya kami maalala. Hindi niya alam na yung sinasabi niya sakin kanina, eh nangyari na.. sabi niya gusto daw niya makapag laro ng volleyball.

Pero hindi na nya naalala na She's one of the veterans players in The Philippines. Hindi niya alam, na sikat na sikat sya..

Hindi nya alam na, kaya sya nilalapitan ng mga tao dahil iniidolo siya.. masakit man tanggapin, na ang isang Bea de Leon ay nakalimutan ka na at nawalan na ng memorya..

Naniniwala ako na, may magandang plano si God kung bakit nangyari yun.

Sorry but, What's the good thing on these? I mean, maraming bagay ang pwedeng mangyari, bakit eto pa?

And the most important question that keeps on running to my mind, bakit sya pa?

This will never be sink in to me.

A/N

Yay! Road to Finals naaa