Chapter 1

60 10 0
                                        

"Arturooo!"

"It's Arthur, you stupid!"

I groaned. Seriously? Kailan? Kailan ba ako magkakaroon ng maayos na gising?

Kinuha ko ang unan at inilagay sa mukha ko. Huminga ako ng malalim at sumigaw.

Inhale. Exhale. I need to calm my nerves.

Tinungo ko ang pinto at binuksan, na sana hindi ko ginawa.

"Oh my gods"

Tinignan ko ang damit ko na ngayon ay basang basa na. Then, kay Ria na namumutla. I sighed.

"Ria" I frowned. "How many times do I have to tell you that never, as in never use your power inside this house?"

She pouted.

"I'm sorry, okay?" Nilipat nya ang tingin nya sa gilid ng kwarto ko. "Kasalanan mo! Ba't kasi d'yan mo natripan pumwesto?" She glared at him.

I narrowed my eyes at Arthur. Nanlaki ang mata nya at mabilis na umiling.

"Coincidence." Bumaling sya sakin. "I'm sorry, Aera. 'Wag kang mag-alala, tuturuan ko ng mabuting asal si Ria." He then walked towards Ria, grabbed her in the arms and went downstairs.

"Don't touch me!"

I sighed again and went to the bathroom.
~~••~~

I stopped brushing my hair nang may marinig akong katok mula sa pintuan. I told him or her to come in. 

"Breakfast is ready. Baba na raw." Ria smiled at me. I smiled back and nod. Binalik ko na ang suklay sa lalagyan at lumapit kay Ria. 

"What did she cooked this time?" I asked habang papunta sa dining area.
She shrugged. 

"Ewan. Maybe the usual." She laughed. Nakalimutan kong tumulong sa pagp-prepare ng breakfast. Sinabi ko pa naman kahapon na tutulungan ko sya ngayon. 

"Nakalimutan kong tumulong sa pagluluto ngayon." Napatigil sya sa paglalakad at namutla na naman. I frowned. 

"Bakit?" She faked a laugh at umakbay sa'kin. Anong problema nito?

"Aera, ano kasi.. 'wag ka ng tumulong sa kusina. Ayaw naming napapagod ka. Hehe"

I glared at her. "Sigurado ka? Kailangan ata ni Coraline ang tulong ko." Coraline is Ria's twin, pero 'di sila identical. Physical and Behaviour.

"Yups." She grinned at nagsimula na ulit maglakad. "She doesn't need your help. Besides, tinutulungan na sya ni Arturo."

"Arthur." 

Tinignan ko si Arthur na biglang sumingit sa usapan. Here they go again. I went to my chair and sit.

" Whatever, dude." She said while rolling her eyes and sat next to mine. I sometimes wonder kung may gusto ba sila sa isa't isa. Pero sabi naman nila wala daw. I looked around the table.. May dalawa pang bakanteng upuan. Isa para kay Coraline at isa para kay Cade.

"Where's Cade?" I asked Arthur. Nasa kusina si Coraline. That's her favorite place. It's my favorite place too, pero ayaw nila akong pumupunta dun. They're bad. I know.

"Probably at the library." He said while staring at the food. "Call him, Ria."

"O-kaay~" Huminga sya ng malalim at.. "CADEEE-!!"

My eyes went wide dahil sa gulat. Arthur immediately put his hand on her mouth to shut her off.

"Stupid! Bakit ka sumigaw?!"

Tinanggal ni Ria ang kamay ni Arthur sa bibig nya at binatukan sya.

"Sabi mo tawagin ko?"

"Argh. Puntahan mo!"

"Wala ka namang sinabi." She said and grinned. Napahilot ako sa sintido ko. Oh gods.

"Common Sense. Wala ka ba nun?" He face palmed. I chuckled. Sakit talaga sa ulo si Ria.

"The both of you, shut up. Wala ba kayong table manners?" Coraline said while putting the rice on the table and sat on her chair.

Magsasalita pa sana sila pero dumating na si Cade. And his presence made them shut up.

"Uhh.. Hindi pa ba tayo kakain?" I said. Hindi lang halata pero gutom na ako.

"Oh. Yes. Let's eat."

Pagkatapos kumain, babalik na sana ako sa kwarto para mag advance reading dahil Lunes na naman bukas, when he called me. I turned around and face him. He's still sitting on his chair.

"May sulat para sayo. Kunin mo nalang sa labas." He stand up and exited.

Bakit kaya 'di nya nalang kinuha at binigay sakin? I rolled my eyes and went outside.

I opened our mail box and get the letter. I frowned and went back inside.

"What's with the face?" Coraline asked.

"It's a letter from Juvia." Binuksan ko ito.

"Anong sabi?" Bigla nalang lumitaw sa tabi ko si Ria at inagaw sa'kin ang sulat. "Oh. She's challenging you." Tumawa sya at binalik sakin ang sulat.

"Again" Arthur said while drinking coffee. He walked beside Coraline.

Binasa ko ang nakasulat.

' Dear Second Ranker,
            It's been a while, you know? How are you? Oh. Don't answer that. I don't care. I'm challenging you in a duel, tonight. Hope you won't turn me down. I'm getting my rank back. Btw, tell my Cade that I miss him so much.

                                             Juvia Haver'

"Hindi talaga s'ya susuko, no?" Coraline said. Hindi ko namalayang nasa tabi ko na pala sya. I gave her the letter and sat on the couch. Juvia Haver, the former Second Ranker. It's been two months noong hinamon nya ako sa isang duel. I don't know why, nananahimik nga lang ako sa isang tabi eh. Hindi ko naman sinasadya na matalo sya. It's just a luck that I won. She was so furios when I defeated her kaya umalis sya ng Academy. She went home, I guess. And now, she's back. Oh gods.

"She's really a pain on the nerves. Kung hindi lang siguro mapula ang labi nya, iisipin ko na isa syang Demon. Oh wait, naisip ko na pala." Ria laugh like a lady who lost her sanity. Napailing ako. We can determine kung isang Demon ba ang isang nilalang kapag kulay itim ang labi nito.

"So, are you going to accept her challenge?" Nag aalalang tanong ni Coraline. I smiled at her.

"May magagawa ba ako?" Kapag tinanggihan ko si Juvia, baka lalo nya lang akong pag initan. "I wish that my luck is still with me."

"You can do it." Arthur said.

"Right. Make sure to kill her this time, okay?" Nanlaki ang mata ko.

"I don't kill anyone, Viscaria." This time, sya naman ang nanlaki ang mata. Hahahaha! Ayaw nya nang tinatawag syang Viscaria. Ang pangit daw. Hindi naman eh.

"How dare you?!"

We all laugh by her outburst.

Ending MadnessTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon