Chapter 19 : He Never Fails

382 7 3
                                        

Chapter 19 

And sometimes I have really bad day... when, you know, I just want to hide or scream or bleed or something...

Shit. Bakit ba nangyayari sa'kin 'to? Pati Manager ko galit sa'kin. Maaga akong pumunta sa Studio, pero ano inabot ko? Kaaga-agang sigaw at sermon! FAQ THIS LIFE! Bakit ba ayaw nilang maniwala sa'kin? Yung Claires Company daw, ayaw maniwala sa explanation na ginawa ng Manager ko. They said, ako daw ang kailangan nilang maka-usap! Kung pupunta ako doon, sa tingin niyo ba, maniniwala sila sa'kin? Hindi, di ba? So ano pang sense ng pag-punta ko dun? Pinapagod lang nila ako. 

"Naomi, tomorrow na yung Photoshoot. Don't you dare absent tomorrow alright?" rinig kong sabi ng Manager ko kay Bitch. FOR REAL? Si Naomi nandito? I stand up at nilapitan siya. I smiled to her, but she didn't even bother to smile back. Feeling ko may something sakanya. Feeling ko ang layo layo niya na sa'kin? 

"Bitch, I miss you!" masigla kong sabi dito. 

"K." What the hell? As in 'K' lang talaga? Pambihira. At yung bruha? Nilagpasan lang ako. Problema niya? Nilapitan ko ulit, "Problema mo? Ba't ganyan ka?" tanong ko dito. Humarap ito sa'kin at saka ako inirapan. "Could you please leave me alone? Nakakairita yang bunganga mo. Panira." Maarte nitong sabi saka ulit ng basa-basahan. Eh, gaga pala 'to eh! 

"Bitch, ba't ba ganyan ka? What's wrong with you? Did I do something wrong?"  I asked confused she sighed and shook her head no, at saka tumayo at iniwan ako dun. I let out a big sigh. What's wrong with her? Bakit ang cold niya sa'kin? Psh. Dumagdag pa siya sa mga problema ko. Nakakastress na talaga! Bwiset! 

Everybody knows that something's wrong but nobody knows what's going on.

"Chef. Travon, may kailangan ka pa?" Si Grey habang nag-pipigil ng tawa. 

"Wag ka ngang magulo!" 

"Hahaha. Nice one, baka mamaya niyan ma-discover ka?" pang-aasar nito. Binato ko nga ng harina. Kauma 'tong Grey na 'to! Aba'y nag-patulong akong gumawa ng cake, pero mukhang ako na din ang gumawa lahat. Pa'no walang ginawa kung hindi mamapak ng Strawberry, which is toppings ng cake na gagawin ko. 

"SIRA-ULO KA! BAYARAN MO YANG STRAWBERRY NA NILAMON MO!" sigaw ko dito. Yung gago? Tumawa lang. Tapos yung tawa niya, nakakasura. 

"MAKA-LAMON? Ge. Don't worry, babayaran kita! Next year! HAHAHAHA." Ge, tawa pa. 

After 12345 years, natapos din ako sa pag-bebake ng cake at cupcakes. Sa totoo lang, marunong naman talaga akong gumawa nito. Gusto ko lang talagang inggitin yung abnormal na lalakeng yon! Wala kasing talent. Haha. Inayos ko na yung box na pag-lalagyan ko ng cake at cupcakes, which is ako din ang gumawa. Mahal kasi kung bibili pa'ko ng cake, eh kung ako nalang ang gagawa? Mas makakamura pa, kahit hindi naman! 

Para kanino yung cake? 

Para sa'yo. Oo, sa'yo. Haha. Kidding, basta... 

"This looks amazing Tray, where did you learn how to bake?" Tanong sa'kin nung Private Investigator ko habang tinitingnan yung Cake. 

"My Mom taught me, when I was young." I said. Tumango tango lang ito saka lumapit sa'kin at tinap ako sa balikat, "Para kanino yan? Kay Shayne ba?" tanong nito. I shrugged. "Tss. Hindi mo man sabihin, pero ramdam ko na para sakanya yan. Akala ko ba revenge thingy lang? Pero bakit parang....nahuhulog ka na ulit sakanya?" Yung masaya kong mukha, napalitan ng seryosong mukha. 

"What do you think I'm doing? Part to ng Revenge ko. Maging sweet, tapos sa huli magiging bitter. I will never fall in love with her again.

Where ever I am I always find myself looking out the window wishing I was somewhere else. 

"And every time I see...you in my dreams...I see your face...you're haunting me...I guess I need you baby." Tss. Pinapaiyak ako ni Britney Spears! Actually, kanina ko pa gustong umiyak. Hindi ko lang magawa. Baka kasi sabihin nila, mahina ako, at baka abusuhin nila ako. 

 "Don't cry, wag mong ipakita sakanila na mahina ka. Baka abusuhin nila." 

Naalala ko nanaman yung sinabi niya sa'kin. Sa totoo lang, siya lang talaga yung taong nakapag-palakas sa'kin. Kung wala siya, baka wala na din ako dito, at baka wala na din akong mukhang ihaharap pa. Kaya naman, I want to thank God, dahil ibinigay niya sa'kin si Travon. 

*knock* *kncok* 

Bastusan? Nag-eemote yung tau'y! Kesherr. 

"Pasok!" sigaw ko at sumubsob ulit sa lamesa. 

"Ma'am Shayne, may nag-papabigay po sa inyo oh." Yung personal assistant ko. Tumingala ako dito para makita kung ano man yon. Pinatong niya yung White Box sa lamesa at lumabas na. At sino naman kayang nilalang ang nag-bigay sa'kin nito? Agad kong binuksan yung White Box at bumungad sa'kin ang Strawberry Cake, at two pieces of Chocolate Cupcakes. 

Nilabas ko yung cake sa box, pati na din yung Cupcakes at tinitigan 'yon. I saw a letter dun sa may gilid nung White Box kaya naman agad ko 'yon kinuha at binasa. 

Don't make me sad, Shayne. Pag-malungkot ka, malungkot din ako. Kapag umiiyak ka, hindi ko din mapigilang hindi umiyak. Just don't give up, okay? Because someone out there feels the same exact way you do right now. Because this is life. And it's not supposed to be easy, or perfect. So, just hang in there. Whatever's going wrong, will eventually go right. Like they say, in the end you're happy. And if you're not happy, well then it's not the end now is it? Here, I baked this cake for you. Sana magustuhan mo. Kung pangit man yung lasa, wag mo ng pagtatawanan. I-enjoy mo nalang, kasi minsan lang yan! Hindi ko na ulit gagawin. Shayne, sana napasaya kita, kahit man lang sa simpleng bagay lang. Eat well. Para sa'yo lang yan ah! Don't you dare give your FRIENDSHIPSSS. 

                                                                                                                                                   Love, Travon. 

Napangiti na lang ako bigla sa sulat niya. He never fails to make me smile. When I'm having a rough day. I just have to see him. My day turns okay. When I see him. He never fails to put a joy in my heart. He never fails to make me fall in love...

He never fails. 

"Can you do me a favor?" 

"What kind of favor?" 

"Let's make her jealous..." 

Life it seems, will fade away drifting further every day getting lost within myself nothing matters no one else I have lost the will to live simply nothing more to give.  ― Travon Gael

-----------------------

ShortUpdate. 

|VOTE|COMMENT|❤

His Sweet RevengeMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon