It was a dream

Rozdział 14

Shawn's pov
W lewym rogu ujrzałem łóżko. Po jego dwóch stronach naprzeciwko siebie siedzieli zmartwieni rodzice Ellie. Ona sama leżała w bezruchu między nimi. Na mój widok pielęgniarka podeszła do mamy dziewczyny pytając czy mogę zostać, na co ona zgodziła się. Próbowała uśmiechnąć się do mnie lecz nie za bardzo jej się to udało. Zbliżyłem się do łóżka. Mama Ellie powiedziała, że dziewczyna jest już po na szczęście udanej operacji. Odetchnąłem z ulgą. Usiadłem na wolnym krześle i skierowałem wzrok na Ellie.
-Dzisiejszy koncert zagrałem dla niej-odezwałem się przerywając trwającą od dłuższego czasu ciszę.
-To miło z twojej strony, Shawn-usłyszałem z ust kobiety.
-O tak, zgadzam się. Dziękujemy-odparł jej mąż.
-Jesteś bardzo dobrym człowiekiem. W tych czasach ludzi takich jak Ty to ze świecą szukać.
Uśmiechnąłem się do ich obu. Kobieta ponownie zabrała głos.
-Ellie jest teraz w śpiączce farmakologicznej, nie wiadomo kiedy się wybudzi. Lekarze mówią, że zależy to od wielu czynników. Była w stanie krytycznym, więc może to trochę potrwać, choć nie wiemy jak długo-zobaczyłem kilka łez spływających po jej policzku.

Później siedzieliśmy w ciszy bładząc wzrokiem po całej sali. W pewnym momencie zadzwonił mój telefon. Spojrzałem na ekran - to Geoff. W tej sekundzie przypomniałem sobie, że przecież wciąż na mnie czeka. Powiedziałem rodzicom Ellie, że muszę już iść i podziękowałem za możliwość posiedzenia z nimi przy ich córce. Wyszedłem na korytarz. Zamykając za sobą drzwi zobaczyłem mojego znudzonego przyjaciela z telefonem w ręku. Spytałem go, która godzina. Odpowiedział, że po 22. Wyszliśmy w ciszy z budynku, ale w samochodzie opowiedziałem mu o stanie Ellie. Geoff nie zadawał pytań, za co byłem mu ogromnie wdzięczny tylko uważnie słuchał. Także był tym przejęty, chociaż nie tak bardzo jak ja. Po około 30 minutach jazdy dojechaliśmy pod nasz hotel. Weszliśmy do niego i zmęczeni rozeszliśmy się do swoich pokoi.