The campsite girl

Hoofdstuk 36

Een klein uurtje later verlaten Niall en ik samen de kermis, een stuk minder ongemakkelijk, op weg naar het hotel. We checken in. Alle gasten zitten op dezelfde verdieping. En omdat Niall en ik na elkaar inchecken, krijgen we kamers die dicht bij elkaar liggen. Er zitten 2 kamers tussen. In mijn hotelkamer aangekomen pak ik mijn spullen uit. Ik klop bij Niall aan. '' Wat doen we roomservice of drive?'' Niall pakt zonder iets te zeggen en belt de roomservice. In de tussentijd kletsen we wat. Na het eten gaan we ons beide klaarmaken voor het evenement. Niall moest wederom een uur eerder aanwezig zijn als mij dus we zagen elkaar daar wel weer. Dat was prima. Ik krulde mijn lange haar, trok een net jurkje aan en laarzen met een hak. Classic Zoey look. Ik neem de taxi naar het evenement. Op de rode loper moet ik poseren. Kijk, ik ben niet een grote ster zoals Niall maar ik ben wel in zekere zin beroemd. Ik was de vriendin van een ster en ben nu ook weer de vriendin van een beroemde arts. Op de loper zijn er veel vragen naar de afwezigheid van Derek en of ik hier met Niall ben omdat de fans Noey shippen. '' Derek heeft helaas vanavond een erg belangrijke afspraak. En ja ik ben hier met Niall en dat weet Derek en dat vind hij meer dan prima. Niall en ik hebben een heel verleden en zijn hele goede vrienden dus dat kan best!''

Binnen pak ik een wijntje van een plateau en loop richting het podium. Ik wil wel graag een beetje vooraan als mijn manager gaat optreden. Het is gewoon grappig hoeveel verschillende functies Niall voor mij heeft. Ik spreek met wat mensen daar en heb een leuke tijd. Ik krijg een appje van Niall dat hij pas na zijn optreden de zaal in mag. Hij is gelukkig over 15 minuten aan de beurt. Ik wieg een beetje mee op de muziek terwijl ik met Liam aan het bijpraten ben. Ik heb de andere jongens lang niet meer gezien. Noah heeft nog steeds contact met Harry en ik heel soms met Liam op evenementen als deze. Dan is het de beurt aan Niall. Liam en ik klappen luid. Nialls optreden is prachtig. Wat kan hij zingen. En met zoveel emotie. En zo gefocust op een persoon namelijk mij. Vooral weer bij de '' Don't it feel fucked up we're not in love.'' Voel ik de emotie in mijn lijf. En ook Liam valt het op dat het over mij gaat want hij geeft mij een stootje in mijn zij. Ik bloos weer. ''Het volgend liedje, is mijn nieuwe single. Hij heet Flicker en hij is speciaal. Speciaal voor jou.'' Niall kijkt me recht aan en geeft me een knipoog. 'Then you rest your head upon my chest. And you feel like there ain't nothing left. So I'm afraid that what we had is gone. Then I think of the start. And it echoes a spark. And I remember the magic and electricity.Then I look in my heart. There's a light in the dark. Still a flicker of hope that you first gave to me. And I wanna keep. Please don't leave.'' Na de laatste klank kijk hij me aan en glimlacht lief. Kippenvel.

Na zijn optreden komt Niall aangelopen met 3 glazen wijn en we proosten met zijn drieën. We hebben een leuke avond. Ik dans met Niall en Liam. We praten met allerlei mensen. Het is een fantastische avond die voor mij visueel steeds vager wordt door de wijn. Ik ga maar eens over op water. Toch krijg je als vrouw tijdens een evenement van alles en iedereen wijn aangeboden. Hulpeloos kijk ik met mijn glas wijn naar Niall. Hij legt zijn arm om mijn middel en fluistert in mijn oor. ''Maak je geen zorgen. Je gaat met mij mee naar huis. Ik zorg voor je.'' Iets twinkelt in mij. De rest van de avond dansen we nog wat meer en zingt Niall liedjes voor mij. Aan het einde van de avond ben ik nog best goed bij en kan ik nog steeds zelfstandig lopen. Overwinning! Ze kondigen het laatste liedje aan. We hebben al op verschillende slow liedjes gedanst. Het lijkt of teksten vanavond meer betekenden dan ze ooit deden. All of me, When i was your man en ga zo maar door. Maar Edje was de laatste artiest en sloot af met thinking out loud. Niall pakt me vast en zegt: '' Ons liedje.'' Hij zingt luidkeels mee. Ik hoor alleen zijn woorden en voel alleen zijn lichaam tegen de mijne. Even lijken we alleen op de dansvloer te staan. Of dat de muziek deed of de alcohol weet ik niet zeker, maar goed. Het voelde als vroeger. Het voelde als Noey. Terwijl we op de taxi wachten leun ik tegen Niall. Hij helpt mij netjes mijn hotelkamer in, geeft me een kus op de wang en wenst mij welterusten. Dit was ik niet gewend van hem.

Niall Pov.

'' Welterusten Zoey. Neem de paracetamol nog in en slaap lekker.'' Zoey ploft op bed en zwaait lief. Ik zucht. '' Ik hou van je.'' Fluister ik als ik de deur dicht trek. Op mijn hotelkamer kleed ik mij uit en wil in mijn boxer in bed gaan liggen. Nog even twitter checken en gaan slapen. Het was een geweldige dag. Zoey had zo mooi gezongen. Ik kon aan haar zien dat ze meende wat ze zong. Iets is er aan het veranderen. Ik weet niet goed wat, maar het voelt als vroeger. Het voelt als Noey. Ik graai op mijn nachtkastje naar mijn telefoon maar kan hem niet vinden. Shit. Ik kijk in mijn broekzakken en ineens weet ik het. De lamp op de gang was uit dus ik had mijn zaklamp gebruikt bij de deur van Zoey. Daarna had ik hem op de kast bij haar gelegd om haar te helpen. En ik heb hem echt nodig als wekker. Maar wat moet ze wel niet denken als ik terug kom in haar hotelkamer. Ik besluit toch maar te gaan. Snel trek ik een shirt aan en sprint de gang over in mijn boxer. Ik klop aan. Ik hoor...gezang? Zoey maakt de deur open terwijl ze zachtjes slow hands zingt. Ik schud lachend mijn hoofd. '' Mijn telefoon ligt nog hier.'' Zoey doet een stap opzij en maakt de deur verder open. '' Goede smoes meneer Horan.'' Ik schrik van haar reactie. Ze heeft de deur achter zich gesloten. '' Smoes? Nee echt niet Zoey. Niet in deze situatie.'' Ze lacht. Ik pak mijn telefoon en wil teruglopen naar de deur. Voor de deur, waar Zoey voor staat, blijf ik vragend staan. Ik kijk haar wat bedenkelijk aan. Zoey bijt op haar lip. Oh god wat moet ik hier nu mee. ''Mag ik niet meer weg?'' vraag ik. Zoey zet een stap opzij. ''Je mag gaan. Maar je mag ook nog even blijven. Dan kunnen we nog even kletsen. Ik ben nog niet moe.'' Zoey loopt langs me af en gaat op de bank zitten. Shit Niall en nu? Ze is niet ladderzat want ze kon nog lopen en praten, dat kan ze normaal niet. En praten kan geen kwaad. Ik moet gewoon geen misbruik van haar maken nu. Ik plof naast haar op de bank. '' Het optreden vanmiddag, vond ik heel leuk. De tekst raakte me echt. Vooral toen jij begon te zingen en de fans. Dat bracht me aan het twijfelen. Het was zo fijn vroeger Niall. Toen alles nog zo simpel en onschuldig was. De avonden bij jou thuis voor de openhaard. De bioscoopdates. De feestjes. Het was zo leuk. Zo puur. Je hield echt van me. Dat weet ik. Ik ook van jou. Die avond aan mijn deur wilde ik je het liefst bespringen.'' Ik begin te blozen. Ik zie dat Zoey daardoor ook moet blozen. ''Ik weet het gewoon niet meer. Derek is perfect en lief maar jij. Jij doet iets met me iedere keer als ik je zie. En ik weet niet goed wat dat nou is. Of het liefde is of gewoon hele goede vriendschap. Ik ben bang Nialler. Wat moet ik doen.'' Ik sla een arm om haar heen. ''Sssst er is niets om bang voor te zijn. Derek is perfect voor je. Ik ben gewoon heel knap en dat maakt je verlegen.'' Grap ik. Zoey lacht en geeft me een speelse duw. Ik duw haar terug en we belanden in een lachende stoeipartij. Stuk voor stuk vallen we op de grond en uiteindelijk beland Zoey op mijn schoot. Met haar gezicht zo dichtbij het mijne dat ik haar tandpasta ruik. Dat ik haar moedervlekje boven haar wenkbrauw duidelijk door de foundation heen zie. Dat ik de felgroene ogen niet kan ontwijken. Die groene ogen die mij zoveel doen. Die groene ogen die mij op dit moment zoveel zeggen. Zoey kijkt mij serieus aan. Ze gaat met haar hand door mijn haar. Ik heb mijn handen op haar heupen. Zo blijven we minuten stil zitten. We kijken elkaar aan. We zeggen niets. We doen niets. Je voelt het verlangen in de lucht. Je ziet de spanning en afwachting in onze houding. Ik zie dat Zoey op haar lip bijt om haar tranen te bedwingen. 1 traan rolt over haar wang. Heel langzaam. Mijn ogen beginnen zich ook te vullen. Zoey snikt en snakt naar adem. Dat is een ding dat ze altijd doet als ze huilt. 1 traan rolt over mijn wang. Zoey veegt hem weg en haar hand blijft op mijn wang. Beiden bijten we op onze lip. Dan haalt Zoey adem alsof ze iets wilt zeggen. De tranen rollen over haar wang en ze zegt: '' Don't it feel fucked up we're not in love.''. Terwijl ze dit zegt leg ik mijn hand op de hare. Ik snik ook en dan is het gedaan. Zoey kust me. Ze drukt haar lippen op die van mij. Ik proef liefde, ik proef tranen, ik voel liefde, ik voel zoveel in een keer. We zoenen. Ik ga met mijn handen door Zoey's haar. Ze geeft me nog een kus en begraaft dan haar hoofd in mijn nek. Ik kriebel over haar rug. We blijven zo wel een half uur zitten. Dan staat Zoey op. Ik trek me omhoog aan de hand die ze uitsteekt. Ze kijkt me huilend aan met de grootste glimlach op haar gezicht. '' Why can't we be like this.'' Fluisterd ze. Ik pak haar weer vast. Ik zou nu zoveel kunnen doen. Maar het kan niet. Ik doe het niet. '' Wil je nog voor 1 nacht bij me blijven?'' vraagt ze snikkend terwijl ze in haar bed kruipt. Ik kruip tegen haar aan en neem haar in mijn armen. Ik begraaf mijn hoofd in haar nek.

'' Je maakt me gek Zoey Harrison. Ik hou zoveel van je.''

Gek genoeg wisten we beiden wat deze avond betekende.