The campsite girl

Hoofdstuk 43

*Noooo laatste hoofdstukje. Er volgt nog een epiloog. Ik moet zeggen, het voelde heel goed om af te maken waar ik aan begonnen was. Ik wil jullie bedanken dat ik nogsteeds trouwe lezeressen heb <3 Jullie zijn geweldig <3*

Zoey pov

''We zijn hier samen gekomen om het huwelijk van Noah en Frank te vieren.''

Ik kijk naar Derek. Hij knipoogt. Ik glimlach naar hem. De pastoor vertelt een heel verhaal. Ik kan alleen maar denken aan dat ik hier binnen een jaar op Noah's plaats staat.

''Dan is het nu tijd voor de geloftes.''

Noah leest de meest romantische gelofte ooit voor. Ik pink een traantje weg. Prachtig.

De ringen worden omgedaan. Het ziet er zo lief uit.

'' Neemt u, Noah Foster, Frank Jones tot uw wettige echtgenoot, in goede en slechte tijden?''

''Ja ik wil.''

''Neemt u, Frank Jones, Noah Foster tot uw wettige echtgenote, in goede en slechte tijden?''

''Ja ik wil.''

'' Dan verklaar ik jullie nu tot man en vrouw. U mag de bruid kussen.''
Er klinkt een applaus.

Vonken spatten van het koppel af.

Er is zoveel liefde aanwezig.

Een luid kabaal.
De deuren van de kerk vliegen open.

"STOP!"

Iedereen kijkt geschrokken op.

Langzaam draai ik mijn hoofd naar de deur.

Mijn mond valt open.

Mijn hart stopt.

Ik schrik.

''Niall?!''

Niall begint te lopen richting het altaar.

'' Zoey, je wilt dit niet en ik weet dat ik te laat ben. Maar niemand weet hoe jij je op een camping gedraagt. Niemand krijgt jou gelukkig met slechts een slechte grap en niemand weet hoeveel ik van je houd. Niemand weet hoe het is om ons te zijn.''

Iedereen kijkt met een verwarde blik naar mij.

Ik maak een gebaar naar Niall. Hij kijkt van Derek, naar mij, naar Noah. Hij fluistert ''Sorry.'' En neemt plaats op een bankje. Ik doe moeite om mijn lach in te houden.

De pastoor vraagt een stilte voor de sluitingsceremonie waarbij hij nog wat teksten voorleest. Ik kan mijn hoofd er niet meer bijhouden. Noah kijkt steeds om naar mij. Derek kijkt woedend naar mij. Niall kijkt verliefd naar mij. Ik kijk naar Noah, een schuldgevoel. Ik kijk naar Derek, angst voor wat hij gaat doen. Ik kijk naar Niall. De vonken vliegen ervan af. Ik voel mijn hart sneller kloppen en ik krijg het warm. Een grote lach verschijnt op mijn gezicht. Onze ogen spreken boekdelen. Dit is het. Dit is het gevoel dat ik al die tijd gemist heb. Ik kijk naar Derek. Ik kijk naar Niall. Ik kijk naar Derek. Ik zie dat ze beide met hoop naar mij kijken. Ik kijk nog eens naar Niall. Mijn lach verdwijnt en ik schud subtiel mijn hoofd. Niet subtiel genoeg. Niall zucht en laat zijn schouders vallen. ''Ik wil jullie verzoeken om de kerk te verlaten na het volgende lied.'' De muziek start en Niall staat op. Ik bedenk mij geen moment. Ik heb geen keus.

'' Niemand weet hoe jij bent. Niemand kent onze inside jokes. Niemand kan een betere manager zijn. Niemand tovert deze vonken in mijn ogen.''

Iedereen kijkt mij aan. Ik loop de trap van het podium af.

''Niemand weet hoe jij een meisje op een camping versiert. ''

Niall loopt mij tegenmoet.

'' Niemand weet hoe je mijn hart wint. Niemand behalve- ''

Niall heeft me vast en zoent me gepassioneerd.

Er klinkt gejoel en geklap. Ik hoor Noah schreeuwen: ''Go Zoos!''

Ik open mijn ogen en kijk omhoog. Ik zoek naar het vuurwerk.
Maar dat vuurwerk zit in de kus.

Ik pak zijn handen en tranen rollen over mijn wangen. Derek loopt langs mij heen en gooit bij de deur zijn verlovingsring op de grond.

Niall en ik kijken elkaar aan en schieten in de lach.

Ik druk mijn hoofd tegen Nialls hoofd.

''Voor altijd?'' vraag ik?

''Voor altijd.''