The campsite girl

Hoofdstuk 41

''DEREK?!'' Ik ben compleet in shock. Hij lacht. ''Jij kon toch niet komen?'' Hij lacht nog meer. ''Nou, verassing!!'' Compleet in de war laat ik hem binnen. Hij geeft mijn moeder een hand. Dit voelt zo raar. Maar toch voelt het alsof het moet. Alsof het zo hoort. Ik hou van Derek. ''Is er iets Zoey?'' Vraagt Derek. ''Eumh, kunnen we even praten, alleen?'' Ik loop naar buiten. Derek loopt achter mij aan. Ik ga het maar meteen opbiechten. Want ik kan niet leven met dit gevoel.

Derek is een goede man. Hij verdient het niet om voorgelogen te worden. Ik ga aan de tuintafel zitten. ''Derek, ik moet je iets opbiechten. Ik ben hier niet alleen.'' Derek kijkt me langs mij heen. Hij kijkt steeds bozer. ''Derek? Luister je?'' Ik kijk om. Shit. Dat kan er wel bijkomen ja. ''Dat verrekte kind.'' Smiespelt Derek. Ik sta op en loop naar het hek. Ik smeek Niall om weg te gaan. Maar het is te laat. ''Niall, vriend, kan jij uitleggen wat dit is?'' Niall grinnikt. ''Jazeker. Ik was hier toevallig op vakantie en Zoey ook.'' Derek lacht sarcastisch. '' Toevallig, geloof je het zelf? '' ''Derek alsjeblieft. Laat hem met rust.'' Derek lacht steeds harder. ''Hij zou dat met jou moeten doen ja. Hij achtervolgt je overal Zoey. Hij maakt je gek. Hij manipuleert je.'' Niall verdedigd zich. '' Zoey houdt van mij.'' Een hardere lach van Derek. ''Vriend dat zou je willen!'' Ik voel de spanning stijgen. Derek loopt dreigend op Niall af. ''Ik heb seks met hem gehad!'' schreeuw ik. Beide mannen draaien zich om en kijken me aan. ''Vannacht. En dat was mijn schuld. Ik begon. Ik deed het. Ik heb een zwak voor hem. Jullie maken me het moeilijk. Ik hou van jullie beiden. En Derek, je bent helemaal voor mij hierheen gekomen.'' Derek knikt trots. ''Alles voor jou lieverd.'' Zegt hij terwijl hij over mijn wang aait. ''Het spijt me.'' Breng ik uit. Ik kijk langs Derek heen. '' Het spijt me Niall.'' Niall schudt van ongeloof zijn hoofd. Hij draait zich om en loopt weg. Wat heb ik gedaan. Wat ben ik voor een sukkel. Waarom kan ik niet gewoon luisteren naar mijn hart. Waarom kan ik niet kiezen voor de ware. Waarom blijf ik bij Derek. Ik huil. Derek vangt me op en neemt mij naar binnen. Ik ben een emotioneel wrak. Ik kan niet meer denken. ''Maar Zoey, wil je niet weten wat ik hier kwam doen?'' ohja. Helemaal vergeten. ''Jawel. Vertel.''

''Ik kom je verrassen. Ik heb een restaurant gereserveerd voor ons en je ouders. ''
Ik slik. ''Maar wat dan met vannacht?'' Derek strijkt over mijn wang. ''Lieve Zoey. Het is niet jouw schuld. Niall maakt misbruik van je. Hij wil ons uit elkaar drijven. Geloof me lief.''

Kon ik hem wel geloven. *pling* Niall. 'Kunnen we praten?'

Derek grist mijn telefoon uit mijn handen en verwijderd Nialls nummer. Ik schrik van zijn reactie maar ik weet niet wat te doen. ''Geloof me Zoey. Laat hem gaan. Al is het alleen voor vanavond. Geef mij een laatste kant om je hart te veroveren.'' Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Oke, vooruit dan.

Ik trek een nieuw jurkje aan wat Derek voor mij heeft meegenomen. Het past perfect. Derek komt in een smoking achter mij staan en kijkt ook in de spiegel. ''Perfect. Kijk hoe perfect wij samen zijn.'' Ik ben stil en staar naar ons samen. Ja, we zijn een leuk koppel. Ik draai mijn hoofd wat schuin. Ja. Ja waarom twijfel ik. We zijn een leuk koppel! We passen goed bij elkaar! Ik zag hoe Niall straks wegliep. En het was ook wel heel toevallig dat hij hier was. Weetje, ik geef Derek een kans. Ik geef ons een kans. De realiteit is nou eenmaal dat wij een stel zijn en dat Niall en ik elkaar alleen maar pijn doen.

Op de achterbank van de auto van mijn vader houdt Derek mijn hand vast. Hij wrijft met zijn duim over mijn hand. Ik sluit mijn ogen en praat mezelf in: Zo moet het zijn.

Bij het restaurant blijken we een romantische tafel te hebben met kaarsjes. We proosten met zijn vieren. Ik bestel een carpaccio en als hoofdgerecht een pasta. Derek en mijn vader gedragen zich wat vreemd. Derek stoot een glas wijn om en stamelt veel. Nu weer zoiets. Hij gooit zijn vork op de grond. Hij staat op van zijn stoel en knielt om de vork op te pakken. Dan besef ik me ineens dat het wel heel lang duurt. ''Derek?'' Ik sla mijn hand voor mijn mond. Derek pakt een hand van me vast.

'' Mijn lieve Zoey. Er is veel gebeurt, we hebben veel meegemaakt maar we zijn er alleen maar sterker door geworden. Ik wil mijn leven met je delen. Ik hou heel veel van jou, voor altijd. Zoey Harrison, wil je met me trouwen?''

Een prachtige ring komt tevoorschijn. En nu? Zeg ik ja? Zeg ik Nee? Wil ik dit?

Ik kijk mijn moeder aan. Ze lacht. Ik kijk mijn vader aan. Hij knikt glunderend.

Ik kijk naar Derek. Zijn dromerige Mcdreamy ogen smeken me. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Ik open mijn mond. ''Ja!" Derek kust me. Ik hoor geklik. Natuurlijk. Derek had paparazzi ingelicht. ''She said yes!'' roept Derek. In het restaurant klinkt applaus. Verliefd hou ik zijn hand vast. Een toetje met vuurwerk komt binnen en er wordt gezongen. Mijn ouders zijn een tranen. '' Een goede toekomst voor mijn prinsesje.'' Fluistert mijn vader in mijn oor.

In de auto naar huis leun ik tegen Derek aan. Ik voel me steeds schuldiger. Ik moet dit uitleggen aan Niall.

Niall Pov

*Pling*

Liam. 'Dude, ben je oke? Jeetje man. Ik schrok van het nieuws en de foto's op twitter. Ik dacht dat ze bij jou was? Bel me!'

Twitter? Nieuws? Fotos?

Ik open twitter. Ik heb bizar veel meldingen. Ik klik erop.

Mijn mond valt open.

Mijn hart stopt met kloppen.

Tranen vullen mijn ogen.

Wat? Dit kan niet waar zijn.

Ik scroll wild door mijn feed. #Zoeysaidyes is trending. De fotos met het aanzoek en de kus liegen er niet om.

Hoe is dit mogelijk.

24 uur geleden lag ze nog hier, in mijn armen.

Mijn hart is gebroken. Mijn ziel is gebroken. Noey was officieel voorbij.

Dit ging niet meer goed komen.

Zoey Pov.

''Ik uhh, ga nog even de hond uitlaten. Ik wil even wat frisse lucht.'' Derek biedt aan om mee te lopen. Ik zeg dat ik graag alleen ga. Dat ik even alleen wil zijn. Ik neem onze hond mee en slenter van het pad af. Ik wilde niet alleen zijn. Ik wilde naar Niall.

Ik kom aan bij zijn caravan. Het is donker. Ik klop op de deur. Geen antwoord. Ik klop nog eens. Niets. Ongeduldig als ik ben pak ik het handvat. Op slot. Wat vreemd. Ik klim door de bosjes en kijk door het slaapkamerraam. Zijn spullen, ze zijn weg!

Ik loop terug en kijk of ik de goede caravan heb.

Ik zak op de grond.
Hij is weg. Hij heeft het gezien. Hij heeft de fotos gezien.

Hij heeft me verlaten. Hij heeft opgegeven.

Het is over.

Ik slenter terug naar huis.

Ik kijk naar mijn ring.

Dit is nu mijn toekomst.

Ik heb er zelf voor gekozen.

Thuis kruip ik in bed tegen Derek aan.

'''Slaap lekker, toekomstige echtgenoot.'' Fluister ikzacht.