"so.. andito na tayo."
"doon lang ako sa baba pasok ka na sa kwarto mo."
"samahan mo ko.."
"uh.. kaya mo na yan—"
"samahan mo ko.."
"s-sige na nga.."
"dito lang ako sa pinto– uh baek.."
"payakap lang.."
"o-okay.."
"mahal na mahal ko siya eh.. akala ko kami na hanggang sa huli."
"magkakahiwalay din pala kami sa huli.."
"marami pa namang iba jan, baek.." nandito ako
"baka naman kasi hindi lang talaga kayo yung para sa isa't-isa.. masyado mo kasi binigay lahat ayan tuloy nasasaktan ka ng sobra."
"tinuring mo kasi siya bilang mundo mo.. ayan nung nawala siya ano wala."
"pinangakuan ka ng walang hanggan? tss.. alam mo naman maraming pangako ang napapako eh."
"pero kung ako ganon din naman siguro ang gagawin ko.. mamahalin ko siya ng buong-buo.." kaya nga ako nasasaktan ng ganito diba..
"pero kapag wala na talaga.. bitaw na."
"kung siya nga kakausad at masaya na dapat ikaw din.. wag kang magpalamon sa sakit.."
"kasi baek nandito naman ako.. ano naman kung wala na siya.. nandito naman akong bestfriend mo."
—
BINABASA MO ANG
rebound | b.bh
Fanfiction"ganda ng buhok mo ah, rebonded ka?" ---- exo epistolary #1 | ©baekhyunahs
