WHY DID WE MEET(OTMT: BOOK 2)

13:PAIN

(A/N:SAD FRIO IS ON THE PICTURE AGAIN)

KATELYN' S POV:

"H-huh? "

Kunot noo akong napatingin dito habang kasalukuyan pa rin syang nakatingin sa harap which means yung mismong kalsada.

Ilang minuto... hindi tatlo ewan apat yatang minunto akong nag iintay sa sagot nya pero---

"I mean the song... all those songs were asking about.. why did we end up right? "

Saka ko lang naintindihan ang gusto nyang sabihin. He is talking about the sterio songs that plays a while ago at pinatay ko rin naman kani-kanina.

"Maybe because... they are not ready to tell everything about the cause "Sagot ko na rin.

"Sabagay, painful memories are hard to express and say once your going through it...minsan nga kinakalimutan mo nalang to make you feel fine"sagot nya naman.

Sa halip na sa bintana ang direksyon ng mga mata ko napatingin nalang ako dito dahil sa sagot nito.

"Well may punto ka naman" sagot ko na rin.

Napansin ko nalang na instead na dumiretso ito tumigil pa ito sa tabing kalsada at saka seryosong tumingin naman sakin.

"Ikaw, may times ba na ginawa mo rin yun? "

                                ❤❤❤

Kulang nalang mabingi na ako ng tuluyan sa sobrang katahimikan. His eyes are seriously gazing at me.

Hindi ko alam kong ano nanamang apat na elemento ang sumasapi sa kanya.

"Well ammm... hindi ba tayo didiretso, ihahatid mo pa ako diba? "

Bumuntong hininga ito at saka pinaandar na ang makina.

"Tama... sabi ko nga e, painful memories should be burried in the deepiest part of the earth so meaning ayaw mo na ring ungkatin pa...right? "sabi pa nito habang halata ang pagkagigil nito sa hawak nitong manibela kahit kalmado naman ang tinig nito.

What does he want to know?

Tuluyan na kaming umandar muli pero nanatili ang seryosong anyo nito sa kalsada.

Sobrang awkward. Pakiramdam ko gusto ko nang bumaba pero nakalock ang pinto kaya no choice pa rin ako.

"May problema ba tayo? "Tanong ko na rin kahit halata namang meron.

"Wala"sagot nya.

"Were friends right, you should tell me whats wrong? "Tanong ko pa rin.

Umiling iling sya at patuloy pa rin sa pag mamaneho.

"Your actions doesnt show that you are really okey. Kong ayaw mo ako rito then Ill call a cab... pasensya na kong naoffend---"

"STAY! "

Muntik nang mahulog ang puso ko sa gulat dahil sa sigaw nyang yun.

Ano ba talagang nangyayari sa kanya?

Tumigil na sya ng tuluyan sa kalsada. Buti nalang clear na ngayon ang kalsada dahil nasa 12am na ata kami.

Hinampas nya ng ilang beses ang manibela dahilan para mas lalo akong magulat.

Dahan dahan kong inilapit ang kamay ko sa likod nya para pakalmahan sya kahit papaano pero lumingon sya sa akin at hinigit nya ang mga yun, namalayan ko nalang ang sarili ko na isang inch nalang pala ang layo nang mga mukha namin sa isat isa.

Nakita ko ang mga mata nya.

It is full of expressions...

His eyes telling me something..

Yung mga tanong na hindi ko alam kong ano...

Yung mga tanong na hindi ko alam kong masasagot ko..

Tumingin sya sa mga labi ko, ganun nalang ang gulat ko nang bigla nyang hinawakan ng magkabila nitong kamay ang mukha ko at hinalikan ako.

The kiss was gentle then it became aggressive, I felt like my lips are about to ripped.

Nagpupumiglas ako. Hanggang sa malakas ko na syang naitulak palayo sakin.

"Nababaliw ka na Frio? Your going to get married and you did this? Have you considered Bettina's feelings huh! HUH! "Naiinis ko nang litanya dito.

Yumuko ito sa harap ko.

"Ano bang meron sayo? "

Napaawang ang labi ko sa sagot nito na wala namang connection sa tanong ko.

"Ano bang... "

Hindi nito maituloy tuloy ang sasabihin dahil malalim muna itong bumuntong hininga.

"Ano bang meron sayo... Katelyn"Humarap ito sakin.

Malungkot ang mga mata nito na nakatitig sakin.

"You ..already broke me. You making me misserable, you making me crushed into tiny pieces pero bakit... hindi ka pa rin mawala-wala dito"

Sumunod ang mga mata ko sa kamay nito na nakaturo na ngayon mismo sa dibdib nito.

                            ❤❤❤

     "....Anyways bakit pa nga ba natin pagtatalunan ang bagay nato. On the first place were done... right,kalimutan mo nalang sana yung mga sinabi ko.I want everything be deleted today including this one"Sabi nito na para bang wala lang ang mga sinabi nito kanina.

"Tara na... your husband is now waiting for you. "Dagdag pa nya habang pinaandar na muli ang makina.

Nasasaktan ako sa sinasabi nya.

Gusto ko syang sumbatan ngayon at sabihing sya ang nag umpisa pero, kagaya nga ng sinabi nya. Past is past...

We should go on with our lives

pero...

Hindi ko na talaga kayang manahimik.

"Sino ba sa ating dalawa ang umalis at nang iwan Frio? YOU PROMISED TO STAY, pero salita lang ba yun?? You promised to be here for me no matter what ..pero anong ginawa mo, iniwan mo ako sa ere. On the first place you should be blamed for that. Hindi ako. Wala kang alam, acting like you hurt pero sino ba sa atin ang totoong nang iwan... ikaw yun. Ikaw... lang"

Hindi ko na mapigilang mapaluha sa bawat pagbigkas ko nang sasabihin dito.

Napayuko ako.

Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang dalawa kong kamay.

Pakiramdam ko nailabas ko na ang mabigat sa dibdib na dapat noon ko pa nilabas.

Tahimik ang buong paligid. Is he shocked? He should be knowing this.

...since his the one who did this.

Hindi ko na sya pinanansin.

All I want now is to get out of this car.

....And never see his face infront of me.
.
.
.
.