WHY DID WE MEET(OTMT: BOOK 2)

31:MISSUNDERSTOOD

A/N:W A R N I N G RATED S P G!
KARAHASAN
.
.
.

BETTINA'S POV:

"THE F*** HAD HAPPENED TO MY CAR! "Malakas na sigaw ni Larson dahilan para inis na mapatingin ako dito.

Bigla kasi kaming may narinig na parang pagsabog ,then the car stopped on its own.

Isa isa silang bumababa sumunod si Larson na nagpapadyak pa sa inis. It kills my curiousity kaya bumaba na rin ako.

Base on my observation kasalukuyan na sila ngayong nagtatalo dahil sa pag sabog pala ng gulong sa unahan niyon. Geez! Why does we end up unlucky!

"STUPID! WHY DIDNT YOU EVEN BRING AN SPARE WHEEL? SO ANO PAGLALAKARIN MO KAMI?"Iritadong litanya ni Larson sa kakamot kamot naman sa ulo na driver namin.

Aish! Screw this freaking day!

"Ah sir si Bruno nalang po ang maglalakad para makarating sa vulcanizing shop. Sya na rin po ang hahanap ng mabubumbahan na gulong-akkkkk! "

Nagulat pa ako ng higitin nito ang kwelyo nung isa sa nagsasalitang tauhan nito dahilan para mamutla na ito.

"When did you even heard me saying that we have to pump that wheels? I want everything new. I wont even take using cheap one!SO BRING A BRAND NEW!NAIINTINDIHAN MO? "Gigil pa ring sagot nito sa harap ng mukha nito saka nya binitawan ang kawawang nilalang na yun! Geeez! He can easily loose patience? Duh😒😒

"O-oopo boss copy! "Nauutal na ring wika nitong tauhan nya saka dalawang beses pang nagvow.

Hindi pa nakatakas sakin ang pagkuyom ng kamao nito.

This psycho is getting worst!

RUSSEL'S POV:

"D*MN IT! "

Napahampas na ako sa manibela dahil sa traffic na nadaanan ko. I wasnt aware that theres an sudden accident happened at nagdulot pa yun ng traffic..

How can I chased that j***!

Nakarating pa sa akin ang balita na nakatakas daw ang gagong Frio na yun mula sa hideout na pinagdalhan ko. That b**** is getting on my nerves!

Napapikit ako sa inis saka isinandal ang ulo ko sa headrest ng upuan. Parang sasabog tong isip ko thinking about Frio and Kate are going to see each other again.

Its been a month since I married her kahit na sa pekeng papel lang yun and this karma is just so digital.

Hindi ko intensyon na magustuhan ang babaeng yun on the first place, cause Iam 100 % sure na ituturn over ko rin sya kay Larson kagaya ng napag usapan namin.

I am a loyal servant of Larson and Iam sure of being one pero nasubukan ang lahat ng yun nung nakasama ko na si Kate, nung mga panahon na paiibigin ko sya at nung mga panahon na inalok ko sya na magpakasal sakin.

Shes so innocent! pure hearted kahit na rough sya dahil sa pagiging police noon. I saw how kind she is lalo na nung umakting akong nasasaktan kasi hindi sya pumayag na magpakasal kami. Kahit na nung nagkukunwari akong baldado.

Nung nagsama na kami lahat ng sweetness na pinapakita ko werent acting, dahil lahat ng yun totoo. Every single of being with her is the real me pero nang mga panahong yun nag sisimula na akong bumuwag kay Larson until meeting Frio in person, dun ko narealize na kakumpitensya ko na pala ang dalawa kay Kate

This is a f********* karma!

I need to face it, but I wont even have a guts to turn down what I fight for... now that Katelyn is way too near to snatch it to those j****!

Kahit isang porsyento Im going to risk it! Its a do or die situation!

KATELYN'S POV:

Nanlalamig ang mga kamay ko ng binuksan ni manong ang pinto para sa akin dahil gusto ko ring makita kong sino ang sinasabi nitong nabangga namin.

Lumabas ako ng pinto na hindi ko mapigilang manginig ang binti ko.

"Iho? Gi-gising hindi ko sinasadya e. Bakit ka kasi tumawid? "

Huminto ang mga paa ko sa mismong kinaroroonan ng lalaking nakahiga sa kalsada na halatang putlang putla at may ilang sugat sa mukha at putok pa ang labi niyon.

Dun na ako napaluha.

Napaluhod ako sa harap nito katabi si manong na sinisimulan na nitong kargahin pasakay ng taxi. Dun ko na napansin na si Frio na pala ang lalaking tinutukoy ni manong

"Ka-kate? "

Yun lang ang huli nitong sinabi habang unti unti nitong ipinipikit ang mata.

"Miss tara na! "

Parang natauhan ako ng marinig ko ang pagtawag na yun ni manong sakin na halatang ako nalang ang inaantay.
        

                         ❤❤❤❤

Hanggang ngayon, hindi pa rin lumalabas ang doktor na tumingin kay Frio. Hindi ako mapakali kaya kada upo ko tatayo rin agad ako saka titingin sa saradong pinto ng kwarto nito.

Kong kanina malamig na yung kamay ko, mas domoble ang lamig nun ngayon. Kagat kagat ko na rin ang mga daliri ko sa frustration.

Hoping and praying for his life!

Hoping that ill see him and we wont even have to separate ways...

Hoping for another forever with-----

Biglang bumukas ang pinto ng room nito dahilan para parehas kami ni manong na dumiretso sa doktor na kakalabas lang.

"Kumusta na po ang pasyente? "Sabay naming sabad habang poker face naman itong tumingin samin.

"His fine, may ilang galos lang at ilang pasa pero hihilom rin yun, he just had an overfatigue. Mukhang hindi yata sya kumain kaya putla sya at nanghina. Wala rin kaming nakita sa mri nya na internal hyemorrage kaya sa tingin ko nahimatay lang sya sa daan kaya sya nawalan ng malay. "Sagot nung doktor.

Andito kami ngayon sa ospital na malapit lang mismo sa location kong saan namin sya nakita.

Nakahinga na rin ako ng maluwag knowing that his fine.

"Where is Frio? "

Saka lang ako napalingon dahil sa sinabing yun mula sa likuran ko.

It is Mr Villoso. Medyo maputi na ang buhok nito at medyo mas nadagdagan na rin ang wrinkles nito, pero mukang hindi halata na galing ito sa sakit.

I wasnt intention to bring him here kaya lang kasi, pag on ko ng phone ni Frio na nasa bulsa nito tawag kaagad ni chief ang nabungaran ko.

Aksidente ko pang napindot ang call sa taranta ko kanina and now his here, may bahagi sa akin na kinakabahan dahil baka atakihin nanaman ito sa puso kapag nalaman nito ang nangyari sa anak nya pero no choice ako dahil nasabi ko rin dito ang nangyari sa sobrang kaba ko.

"Dun po chief! "Turo ko sa katapat na kwarto sa harap namin.

Sabay na rin kaming pumasok ni chief, at naabutan pa namin na gising na rin pala ito.

Hindi maalis sa akin na maging masaya seeing how he is alive infront of me.

Yumakap kaagad si chief sa nakadextrose na ring si Frio. Its a father and son bonding kaya lalabas na ako pero nagsalita bigla si chief.

"Stay Kate... I know he really needs someone to take care of him"

Tumigil ako sa paghakbang palabas saka lumingon sa mga ito.

"Its enough being with you dad... Its not even good having someone who will reapeatedly breaking your heart"

Sa mga salitang yun, pakiramdam ko parang may isang daang kutsilyo na patuloy na sumasaksak ng paulit ulit dito sa puso ko.