28: PARTING WAYS

14 3 0
                                        

WARNING: S P G. BAWAL SA BATA.
.
.
.
.

KATELYN'S POV:

EARLIER...

"Dont be reckless. Bitawan mo yan! "

Mabilis nyang nabawi ang hawak hawak kong improvised knife, pero patuloy pa rin sa pagpatak ang luha sa mata ko.

Nanghihina akong napayuko.

"Makakasama mo ko pero tingin mo ba ,mamahalin pa rin kita pagkatapos nito..Russel?"giit ko.

Hindi ko narinig na sumagot ito sa sinabi ko sa halip, kausap nya nalang mismo ang driver at doon na tumahimik ang paligid.

"Nandito na tayo"matapos ang tatlumpong minuto na katahimikan.

Hindi ako kumibo pero yung tauhan na nito ang humatak sa kin palabas.

Nagpupumiglas ako, pero napansin ko nalang na imbis na airport ang makita ko, mga kakahuyan at isang bongalong sira sira ang napansin ko.

"Ano nanaman ba to Russel? "

Lumingon ito sakin dahil nasa unahan ko na ito.

"Huli na to, kaya sulitin mo na ang araw na ito,pero ill make sure na mababago nito ang pag iisip mo."

Kunot noo ko syang tinignan.

Ano nanaman ba tong pakulong sinasabi nitong si Russel?

Hinatak ako papasok ng dalawang lalaking kasukasunod ni Russel saka kumatok sa pintuan ng kubong yun.

Maya maya pay bumukas na ang pinto at lumabas ang isang lalaki.

Diretsong pumasok si Russel ganun din kami... hanggang sa doon ko nalang napansin ang lalaking nakatali sa kadena.

Putok ang labi nito, at maraming galos sa mukha.

Ibang iba pala talaga sa personal. Mas mahirap makita.. mas masakit para sa akin.

Doon na tuluyang pumatak ang luha sa mata ko.

"Fri-frio"

Nakita ko ang mata nito galit...punong puno ito ng galit habang nakatingin na ngayon kay Russel.

FRIO'S POV:

"Pakawalan mo sya... pakiusap"

Nangingilid pa rin ang luha sa mata ni Katelyn habang sinasabi ang salitang yun.

Nawala ang salitang bruskong babae na nakilala ko habang nakatingin sa kanya. Her weak side is totally showing infront of me right now.

"Kagaya ng pinag usapan natin Kate, basta sabihin mo lang ang magic word and pwesto, ill set him free"

Pabalik balik ang tingin ko sa dalawa.

Ano bang magic word ang sinasabi nito?

Nakita kong humugot pa ito ng malalim na pagbuntong hininga.

Saka marahan pero pilit na tumango tango.

Nakita kong mas lalo pa syang umiyak worsen than before.

Ano bang nangyayari?

Lumuhod sya sa harap ko at naramdaman ko nalang na hinawakan nito ang mukha ko.

Her touched that I missed. Her touched that Iam hoping to feel every single of ourlives.

She traces my faces, mula forehead ko mata ko, ilong ko at pati labi ko.

"Stop... crying, please Kate"masuyong wika ko pero mas lalong tumulo ang luha nito sa magkabila nitong pisngi.

Ngumiti sya pero halata ang lungkot sa mata nito.

"Kalimutan mo na ako Frio, being with you is such a dissaster... everytime na magkasama tayo palagi rin tayong masasaktan...so we should part ways in a good way.We need to part ways... Salamat sa lahat"

Doon na tuluyang pumatak ang luha sa mata ko.

Bakit nya sinasabi ang bagay nato.

Sa mga panahon na magkasama kami, hindi ko nakikita na malungkot sya, hindi ko nakikita na hindi sya nag eenjoy.

"Ano ba yung saya sa mata mo nung nasa resort tayo Kate, yung pagiging ikaw kapag kasama mo ko. I know your being comfortable when you see me and you just recently jealous at Bettina... wala lang ba yun? Wala ka ba talagang nararamdaman ng mga panahon na yun?? "

Sumabog na ng tuluyan ang gusto kong sabihin na nasa isip ko lang.

Mahal ko sya pero hanggang ngayon hindi pa rin yata sya sigurado sa nararamdaman nya.

Umiling iling ito saka yumuko.

"Tara na Kate umalis na tayo"

Nakita kong lumingon ito sa hayop na Russel na yun.

"Hayop ka! Pakawalan mo ko dito! "Gigil ko pa ring sabi pero sinagot nya lang ako ng nakakalokong ngiti.

Tumayo na si Kate saka tumalikod na ng tuluyan sa akin, kasabay ng paglabas ng dalawa na magkahawak pa ang kamay.

Seeing them together making me more misserable. Mas masahol pa yun mismo sa pagkakagapos ko sa lugar nato.

❤❤❤❤

KATELYN'S POV:

"Can you please stop crying"masuyong sabi ni Russel pero nanatili ang mga mata ko sa pag iyak.

Inalis ko na rin ang kamay ko na nakahawak sa kamay nito.

Ito ang pinaka mahirap na ginawa ko sa buong buhay ko ,by looking at his eyes ramdam na ramdam ko ang frustration ang galit ang lungkot halo halo.

How can I stop from crying.

How can I stop my heart from loving this guy pero wala na akong choice..

Pinilit kong hindi gumaralgal para hindi nya mapansin na napipilitan lang ako, pinilit kong maging normal kahit na lumuluha ako.

"When we landed in states, normal na ulit ang buhay nya... so dont bother cry to someone that isnt worthy"

Inis kong pinukol si Russel ng tingin.

"Is that an I LOVE YOU wifey"

Akma nyang hahawakan ang kamay ko pero tinabig ko lang ang mga yun.

Kong iniisip nya na gagawin kong normal ang buhay nya sakin...then ill taste the hell that he just created.

[A/N: ANG SUSUNOD NA EP. AY RATED SPG. BAWAL SA BATA. ]

WHY DID WE MEET(OTMT: BOOK 2)Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon