WHY DID WE MEET(OTMT: BOOK 2)

22:STILL HER

KATELYN'S POV:

Dinala ako ng mga paa ko sa mansyon.

It wasnt my intension to go here. May bahagi lang sa akin na may gusto akong malaman baka makahanap kasi ako ng clue dito.

...or just a piece of documents about the planned letter.

Nasa harap ako ngayon ng malaking mansyon kong saan ako dati tumira ng ilang linggo.

This place has so much memories, including the first meetup of me and Frio.

Medyo naguguluhan pa ako ng makita kong may dalawang nakaparadang kotse sa mansyon.

Bumalik na ba dito si Frio?

Si sir chief?

Bukas rin ang gate kaya nacurious na rin akong pumasok.

I know its kinda weird and ashame to confess it pero namiss ko talaga sya.

I mean Frio. This guy keeps roaming around my mind and knowing that his back parang nabuhay ang pananabik kong makita sya ulit eventhough we have a worst partways noong isang araw.

Pumasok na ako ng tuluyan sa loob, ilang maids din doon ang nagbo-bow sakin.

Mukhang bumalik na talaga ang buhay ng mansyon na to.

Naguguluhan tuloy ang isip ko. Anong unang pupuntahan ko? Si Frio o yung documents na posibleng naiwan ng salarin?

"Saan po kayo pupunta maam? "Tanong pa sa akin ng isa sa maid na matagal na rin doon.

"Ah may naiwan ako dito. Pwede bang hanapin ko muna... "

Tumango tango nalang ito bilang pagtugon.

Nakahinga na rin ako ng maluwag dahil, hindi rin naman ako nahirapang imbestigahan ang lugar na ito.

Dumiretso ako, hinanap ko ang maids quarter pero may pumasok dun kaya no choice naman ako kundi lumihis muna. Sakto naman na nasa harap ko na pala ang office ni Chief.

Sa kabilang kwarto naman ay ang mismong kwarto noon ni Frio.

Seeing that room felt a bit goosebumps, parang alaala ang lugar na yun na kusang nagplaplay sa isip ko.

That was a memories of me and Frio, yung mga panahon na isip bata sya at walang pakialam sa kahit na sino.

Naka sara ang pinto nito pero nakatitig lang ako roon.

Parang nahiya akong lumapit doon, may feet hesitates to step on that room and talk to him.Ang lakas ng loob ko kanina pero ngayon para akong papel na ang dali daling matiklop...well baka naman busy sya kaya mas mabuti na rin na hindi ko muna sya guluhin.

Dun nalang ako pumasok sa kasunod na pinto and it was chief's office, para man lang makausap ko si chief at batiin na rin sya ,ang tagal ko rin kasi syang hindi nakita kaya kukumustahin ko nalang muna ito dahil----

dahil----

Pakiramdam ko namatanda ako dahil nafreeze lang ako sa kinatatayuan. My eyes were stucked on the two indivual kissing infront of me.

Lumingon ito sakin, marahil naramdaman nila ang presence ko sa harap nila.

Hindi ko alam ang gagawin ko, when he glued his eyes at me.

Nagsisimula nang manlabo ang mata ko, dahil siguro sa luhang unti-unti nang pumapatak sa pisngi ko.

"Katelyn... "

Parang spell ang mga salitang binigkas nito ,dahil nang mga oras na yun kusang gumalaw palayo ang mga paa ko palabas ng kwartong yun.

FRIO'S POV:

"Im gonna ruin you, just like what your enemies did kapag hinabol mo ang babaeng yun! "Gigil na wika ni Bettina habang hatak nito ang kamay ko.

Im about to follow Katelyn when she began to pull my arms and stop me.

Inis na inalis ko ang pagkakakapit ng kamay nito sa braso ko.

"Do it! Im already broken when you meet me... and just so you know, Im getting used to it ,pero makakaya ko at magagawa ko pa ring bumangon so how about you? How can you handle being a jealous brat? How can you restore yourself on being pathetic,akala ko ba matalino ka?Why cant you distinguish the body language Bettina?HINDI KITA GUSTO....hindi na ako babalik sayo... You should just accept that! "Malinaw pa sa sikat nang araw na sabi ko rito.

She looked dismayed, na parang anumang oras magwawala na ito sa galit pero hindi ko sya pinansin.

From this moment.

Puso ko naman ngayon ang susundin ko.

                            ❤❤❤

May ilang beses na akong nakipag patintero sa dumadaang sasakyan. I saw Katelyn on the other side of the highway, sitting on the floor like a crybaby.

Nang tuluyan na akong nakatawid,saka lang ako nakarating sa mismong parte kong saan sya nakaupo.

She is sitting on the ground and cover her face with her two hands.

She really misinterpret everything, nakakaramdam ako ng saya knowing na posibleng nagselos sya sa nakita nya, pero may part pa rin sa isip ko kong bakit sya nasa mansyon?

"Kate....it was just a misunderstanding"mahinahong litanya ko.

Nanatiling nakatakip ang kamay nito sa mukha nito.

Napabuntong hininga nalang ako kaya I lean closer to her and remove the hands on her face.

Unti unti ko yung inalis pero nang tuluyan nang matanggal yun saka naman sya yumuko.

Napapailing nalang ako.

Why is she keeps on being cute whatever she did.

Kahit simpleng gesture nya lang pakiramdam ko mag eexplode na yung puso ko sa tuwa.

Seeing her crying like a baby makes me feel like she is really perfect for me.

"Look at me sige na.. "

Hindi sya tumugon. She just look away and I just saw her cute pout on the side of her face.

"Are you jealous? "

Dun lang sya tuluyang napatingin sakin pero may mga luha pa rin sa magkabila nitong pisngi.

Lumapit ako dito para hawiin ang ilang bangs na sumagabal sa mukha nito at pahirin na rin ng dalawa kong kamay ang luha sa mga mata nito.

"Dont cry.... no one owns me, except my Katelyn"