~~ဟင္...သူ႔လက္က လႈပ္သြားတာလား...~~
ကမန္းကတန္းေမာ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔မ်က္ႏွာက အရင္ကတိုင္း ၿငိမ္လွ်က္သား...
က်ေတာ့္လက္ထဲမွာပင္ အသာေလး လႈပ္လာတဲ့ သူ႔လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ...
Code blue..126 Code blue 126..
႐ုတ္တရက္ထျမည္တဲ့ alarm သံေၾကာင့္ round လွည့္ေနတဲ့ Park Woo Jin ေခါင္းေလး ဆတ္ခနဲျဖစ္သြားသည္..126...Park Ji Hoon...လက္ထဲက လူနာ့ chart ကို resident ဆရာဝန္ဆီ ထိုးထည့္ရင္း room no 126 ကို ေျပးသြားရသည္...
"ဟင္..?.." သူ႔အာေမဋိတ္သံပင္ သူ႔ကိုယ္သူ မယံုခ်င္...ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ Ji Hoon ကထိုင္ေနၿပီး သူ႔လက္ကို Lai Guan Lin က ေရပတ္တိုက္ေပးေနသည္..
"သူအိပ္ေနတာ သံုးရက္ရွိၿပီဆိုေတာ့ က်ေတာ္က လက္ေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ေပးေနတာ.." ေဟာဟဲလိႈက္ေနတဲ့ Woo Jin ကမေမးရပဲ Guan Lin က ေျပာျပေနသည္..
"Lai Guan Lin..Code blue ဆို.." ေခၽြးေတြနဲ႔ ဖ႐ိုဖရဲျဖစ္ေနတဲ့ ဆံပင္ကို လက္ဖေနာင့္နဲ႔သပ္တင္ရင္း အေမာတေကာ ေမးမိသည္...
"ေအာ္..အဲ့ဒါထားလိုက္..Hyung...ဝက္ေပါက္ကို ၾကည့္ေပးဦး.."
"မင္းကြာ...code blue ဆိုလို႔ ငါ့မွာေျပးလာရတာ.." ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္ ေျပာရင္း Woo Jin က Ji Hoon မ်က္လံုးထဲကို ဓာတ္မီးနဲ႔ ထိုးၾကည့္လိုက္သည္...
"အား...စူးတယ္.." မ်က္လံုးထဲကို ႐ုတ္တရက္ ဝင္လာတဲ့ အလင္းေရာင္ကို လက္နဲ႔ကာရင္း Ji Hoon ေရရြတ္မိသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္...
"Woo Jin..ဒီမွာ ေဘဘီက မ်က္လံုးစူးသြားၿပီ..မေျပာမဆိုနဲ႔ အဲ့လို ထိုးရလား..." Ji Hoon ရဲ႕ အထိတ္တလန္႔ ေရရြတ္သံေၾကာင့္ မရည္ရြယ္ပဲ Guan Lin ေလသံမာသြားသည္...ဒါေၾကာင့္ hyung ဟုပင္မေခၚမိ...
Woo Jin တေယာက္သာ ေနရာမွာ ေတာင့္ေတာင့္ႀကီး အာေစးမိၿပီး ၾကက္လည္လိမ္ပမာ ရပ္ေနမိသည္..
မ်က္လံုးေတြကို ကာထားဆဲ Ji Hoon လက္ေသးေသးေလးကို အသာေလး ဆြဲယူရင္း ..."ေဘဘီ့ လက္သည္းေတြ ရွည္ေနၿပီ ...ကိုယ္ၫွပ္ေပးမယ္..." သူ႔ဖက္ကို လက္ဆြဲယူရင္း Ji Hoon ေဆာင္ထားေနၾက swiss knife ေလးက nail cutter ေလးနဲ႔ လက္သည္းေတြကို ညီညီေလး ၫွပ္ေပးေနရာ အနားက Woo Jin ကိုပင္ Guan Lin ေမ့သြားခဲ့သည္အထိ...
