CAPTAİN

|12|

Sabah gözlerimi açtığımda kendimi çığlık atmamak için zor tutuyordum. Üzerimdeki tişört epeyce yukarı sıyrılmıştı ve Jason tam sırtımla belimin birleşme noktasını koluyla sarmış uyuyordu. İşin aksi tarafı bende ona sarılmıştım ve tam olarak göğsünde yatıyordum.

Dudaklarımı birbirine bastırarak kollarımı yavaşça çektim. Ellerim Jason'un koluna giderken onu uyandırmadan kolunu olduğu yerden çekmeye çalışıyordum ki uyku sersemi bi halde eli daha aşağı gitti ve kalçamı sıktı. Gözlerimi kapatırken Jason'un afallamış sesini duydum. "Günaydın." Gözlerim açılınca gülümsemeye çalıştım. "Günaydın JW."

Kalçamdaki eli hala yerini korurken "Şey..." diye mırıldandım. Kaşlarını kaldırarak sorarcasına yüzüme baktı fakat şuan benimle oynadığının farkındaydım. "Benim olan bir şeyi fazlasıyla sahiplenmiş görünüyorsun." Keyifle güldü. Onun bu uyku sersemi ve tatlı hali beni öldürmüştü. Eli kalçamı serbest bıraktı ve hafifçe belimde dolaştı. "Sonuçta yakın zamanda benim olacak. Alıştırma yapıyorum." Göz kırparak elini benden uzaklaştırdı. Nedense elini tekrar belime koymamak için kendimi tutmak zorunda kaldım. Ondan uzaklaşmak istemediğim için kaşlarımı çatarak "Yakın zamanda?" dedim sorarcasına. Belimden ayırdığı elini ensesinin altına koydu. "Performanstan düşmeyeceğime eminim ama kolumun iyileşmesini beklesek iyi olur. Yani iki hafta kadar yakın bir zamanda." Kaşlarımı kaldırarak yüzünü inceledim. Kendine güveni beni derinden etkiliyordu.

Aniden odanın kapısı açılınca bakışlarımız oraya yöneldi. "O aptal kız kimse bu sefer onu yolacağım! " Dorothy Parkins odaya girdiğinde hiç hoş bir görüntü ile karşılaşmadığına emindim. Bizi görünce kollarını önünde birleştirdi. "Hala arkadaş mısınız?" Jason tek kaşını kaldırarak kadına sorarcasına baktı. "Sence hala arkadaş olmasak uyandığımızda üzerimizde kıyafet olabilir mi?" Dorothy'nin kafası karışmıştı. "Hala arkadaş olsanız birlikte bu halde yatar mıydınız?" Bakışlarım Jason'a yöneldi. "Eh biraz haklı sanırım." Yerinde doğrulunca bakışları bir kaç saniye açıkta olan kalçama kaydı. Bordo iç çamaşırımın altındaki oldukça ilgisini çekmiş gibi gözbebekleri kararmıştı. Tekrar Dorothy'e bakınca açıklama yapmakta zorlandığını fark ettim. Tişörtü düzelterek oturur pozisyona geldim ve aklıma o an gelen şeyi pat diye söyleyiverdim. "Sizin onayınız olmadan Jason ile yatmayacağım Bayan Parkins." Kadın birden keyifle gülümsedi. Saygı görmek fazlasıyla hoşuna gidiyordu. Jason şok içinde yüzüme bakarken sinsice sırıtmıştım ki Dorothy'nin keyifli sesi dumura uğramama sebep oldu. "Karakterli bir kadın olduğun için sana her zaman onay var Kate." Dorothy gülerek odadan çıkarken Jason "Ben kazandım." diye cıvıldadı ve tekrar yatmama sebep olacak şekilde üstüme çıktı. Şok üstüne şok yaşarken "Jason. Ne yapıyorsun?" diyebildim. Sırıttı. "Dorothy Parkins'in onayı ile benimle yatmaya hak kazandınız Bayan Rose." Ufak bir kıkırtı dudaklarımdan döküldü. "Beni sıkıştırmayı seviyorsun ama karşı koymasam bile yapmayacaksın, değil mi?" Eli yanağımdaki yerini buldu. Baş parmağı yavaşça yüzümü okşarken gülümsedi ve üstümden kalktı.

Jason duşa girdikten sonra birlikte kahvaltı yaptık. Dorothy Jason'un kolunu kremledikten sonra sardı ve sonunda tüm işimiz bitince Jason'un yanına gittim. Dorothy yukarıda işleniyordu. "Darling ile konuşmamız gerek." Beni başıyla onayladı. "Yakında arayacaklardır." Daha ağzımı açıp bir şey diyemeden kapı çaldı. Jason'un kaşları çatılırken kapıyı açtı. Gözlüklü olmasa da şık giyinimli biri dikiliyordu. Adamın gözleri beni baştan başa süzerken Jason'un kaşları çatıldı ve kapıyı beni göremeyeceği şekilde çekti. Adamın keskin sesini duydum. "Neden geldiğimi biliyor olmalısınız Bay Wilder." Jason başıyla onaylarken "Yinede açıklamanızı isterim." Adamdan bir süre ses gelmedi hemen ardından "Sugar ikinizi bekliyor." dedi. Jason bakışlarını yüzüme çevirince başımla onayladım. Jason giyinip geleceğimizi söyleyince koşarak yukarı çıktım. Hızlıca giyindikten sonra Jason Dorothy ile konuşarak bazı konularda tembihledi.