"Holy sh--" mabilis kong itinago ang mga palad ko sa aking likuran.
Muntikan ko nang masaktan si Joy. "THERE YOU ARE!! KANINA PA KITA HINAHANAP CHERRY! HAHAHHAA" napalingon ako kay Cherry. Takot na takot ito kay joy. Sabi niya isang nakakatakot na lalaki yun--
"Ano na naman bang ginagawa mo kay Cherry, Joy?" tanong ko habang inaayos ang mic stand na ginamit ko kanina bago dumating si Cherry.
Umiling naman ito habang nakangisi. "Nothing! I just wanna give her something." pagkasabi niya noon ay may nilabas na siya sa bulsa niya at mabilis itong itinapos sa gawi ni Cherry sabay takbo palabas.
"EOMMAAAAA!!" Sigaw ni Cherry.
.paksyet!
Cherry pala yung inihagis ni loka. Agad ko itong pinulot at ginawang abo.
"It's okay. Tinapon ko na, you can come down now." pagpapakalma ko kay cherry. Napaupo naman siya sa sahig.
"You knew that cherry can't touch you right?" tanong ko. Nawiweirduhan na talaga ako eh. Bakit naman siya matatakot sa CHERRY? It just don't make any sense.
Tumango naman siya. "So why are you so afraid of it?" i asked her again. This time she didn't respond. Napagpasyahan ko nalang na di na magtanong. Tinapos ko na lahat ng pagliligpit, habang nanatili namang nakaupo si Cherry sa sahig. Naging malapit na din siya sa akin kahit papaano kaya di ko maiwasang maawa sa sitwasyon niya. "Sooooo, I'm going ou--"
"I... i can remember something..." napahinto ako sa paglalakad at nilingon siya.
"Really?! That's great! Ano ang naaalala mo?" linapitan ko na siya. That's really a great news! .
"Not much but..." huminto muna siya saglit bago nagpatuloy.
"I think my name is Jennie. "saad nito.
"Okay, tapos? Ano pang naaalala mo jennie?" tanong ko. Great! Now she knows her name.
"It was like a dream--a nightmare rather. I woke up due to pain and when I opened my eyes... Nasilaw ako...and then someone said jennie.. My sight adjusted from the brightness and i saw a woman..and i finally realized where i was"niyakap niya ang kanyang mga tuhod.
"I was at a hospital, I'm not really sure but it looks like it.. And that woman was injecting something in me. After that sakit nalang ang naaalala ko.." napasabunot ito sa sarili. Para bang hanggang ngayon ay nasasaktan pa din siya.
"It's okay.... Calm down. I'm going to tell the others. Be happy aright?! You remembered something! That's a great progress. " i said. Di naman siya sumagot. Tumayo na ako.
"Sige, tara na sa office nang maipaalam na natin sa iba." aya ko sa kanya. Pero umiling ito.
"How about the scary guy. What if he's still outside?!" takot na saad nito. Ay, oo nga pala.
"Don't worry. He can't harm you. Nandito naman ako eh, before he could touch you he'll need to pass through me first. " and i gave her an assuring smile.
-----
Taehyung's POV
Sumasakit na ang ulo ko, i need to take a break.
Lumabas muna ako sa practice room para bumili ng smoothie. Nang pabalik na ako... May nakita akong isang napakagandang nilalang na bumaba sa sasakyang nakapark.
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
