Bir tanrı yapıştı saçlarıma köklerinden.
Mavi voltlarında cızırdadım bir çöl peygamberi gibi.
Kertenkele gözkapağı misali gözden kayboldu geceler:
Çıplak beyaz günlerden bir dünya gölgeliksiz göz oyuğunda.
Mıhladı beni bu ağaca leşçil can sıkıntısı.
Yerimde olsaydı, yaptığımı yapardı.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Sylvia
PoésieBu yalnızca Sylvia, yani tüm zihnimi içinde binlerce anlam barındıran tek bir cümlesiyle allak bullak edebilen, kusurlarla kuşanmış kusursuz kadın. Ve bir de manik-depresyonun bir faydası. Şiirler için İsmail Haydar Aksoy'a teşekkürler!
