ခင္ဗ်ားကိုသတိရတဲ့အခါ အလြမ္းသီခ်င္းေတြ
ကြၽန္ေတာ္ နားေထာင္ပစ္တာပဲ...
ေဆြးေျမ့ဖြယ္ရာတီးလံုးသံနဲ႔အတူ ကြၽန္ေတာ့ရင္ေတြ မြန္းၾကပ္လာတယ္ေလ...မခံမရပ္ႏိုင္တဲ့အထိ..ဒါေပမဲ့
အဲ့လိုခံစားခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္သိပ္ႀကိဳက္တယ္....
တခါတေလ ခင္ဗ်ားဂ႐ုမစိုက္လို႔ဆိုတဲ့အေၾကာင္းနဲ႔
ကမၻာပ်က္ေနရတာကိုက အရသာပဲ...
ဝတၳဳတစ္ပုဒ္ဖတ္ၿပီး ဇာတ္ေကာင္ေတြကို
သနားလို႔ ငိုသလိုပဲ...ကြၽန္ေတာ္ငိုမွ စာေရးသူရဲ႕ကေလာင္စြမ္း ထက္မွန္းသိလာရသလို...
ကြၽန္ေတာ္ခံစားရမွ တဖက္သတ္အခ်စ္ရဲ့ဆိုးက်ိဳးဆိုတာ ေပၚလြင္မွာေပါ့...
ကြၽန္ေတာ္ငိုတာကို ဇာတ္ေကာင္ေတြ မသိသလို....
ခင္ဗ်ားကလည္း မသိႏိုင္ဘူးေလ...
ဒါပါပဲ...ကြၽန္ေတာ့အတြက္ကမၻာပ်က္ျခင္းအရသာဆိုတာ....
ကြၽန္ေတာ့ခံစားခ်က္ေတြကို ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ မသိျခင္းပါပဲ...
Han_Me
