- Emin Olmalıydın -
“Luhannie’nin doğum gününe son 10 gün.” Diyerek doğruldu yatağında Mia. Onun için alışverişe çıkması gerekiyordu, Luhan’a hediye alacak sonra pastasını yapacaktı.
Gerçi, bunları düşünmek için erkendi. Dediği gibi on gün vardı daha ama Mia sabredemeyecek gibiydi. Onun doğum günün erken kutlamayı bile geçirdi aklından. Saçmaladığını fark edince de normale döndü.
Çalan kapı onu yatağından ayırdı. Uykulu uykulu aşağı indi Mia. Kapıyı açtığında, karşısında annelerini görmeyi hiç beklemiyordu. Bir çok kutuyla içeri girdi iki kadın.
“Günaydın bebeğim.” Dedi Mia’nın annesi onu öpüp.
Luhan’ın annesiyle de aynı anı yaşadıktan sonra, içeri geçti üçü.
“B-ben üzgünüm, yeni uyandım.” Dedi Mia esneyerek. “Hayırdır bu saatte?”
“Dayanamadık.”
“Neye?”
İki kadın ellerindeki kutuları işaret etti.
“Bebek için alışverişe çıkmıştık.”
“N-ne bebeği?” diye sordu Mia gözlerini kocaman açıp.
“Sizin gelecekteki bebeğiniz.”
“B-bu konuda üstüme fazla geliyorsunuz.” Dedi Mia sert bir sesle.
Bu hassas noktalarından biriydi, rahatsız oluyordu.
“Bana bebek diyip durmayın artık.”
Luhan da aşağı gelmişti. “Çok üstüne geliyorsunuz gerçekten, lütfen durun artık.”
“Ah, artık torunumuz olsun istiyorum.” Dedi Luhan’ın annesi.
Mia’nın sabrı taşmak üzereydi.
Mia’nın annesi de onayladı. “Bunu istememizde nasıl bir sorun var anlayamıyorum.”
Ve, bu onun sabrını taşıran son damlaydı.
Mia sinirle yerinden kalktı. Öfkesini kontrol edemez haldeyken, annelerine bakıp “Bana torun diyip durmayın!” diye bağırdı yeniden.
Gözleri dolmuştu sinirden. Luhan ciddiyetle ona bakarken, anneleri şaşkındı. Ne olup bittiğine anlam veremeyen iki kadın, onun bir sıkıntısı olduğunu düşünmüştü.
“B-ben üzgünüm.” Dedi annesi de ayağa kalkıp. “Bunu bilmiyordum.”
“Neyi?” dedi Luhan onlara bakarak.
O da birden paniklemişti.
Mia elleriyle saçlarını karıştırıp ayağını yere vurdu. Dolan gözlerini sildikten sonra onlara döndü.
“Benim sorunum yok, yanlış anladınız.”
“O- o zaman?” dedi annesi Luhan’a bakarak.
Genç adam panikle başını iki yana salladı. “Öyle değil!”
“Ne oluyor o zaman!” diyerek sesini yükseltti Luhan’ın annesi. “Derdiniz ne sizin?”
Mia göz ucuyla genç adama bakınca, Luhan başıyla onayladı. “Söyle gitsin.”
“Biz gerçek bir çift değiliz.” Dedi Mia sesini kontrol etmeye çalışarak. Sesi çok kısık çıkıyordu.
İki kadın, hayatlarının en büyük şokunu yaşamışlardı sanki. Ağızları bir karış açık, çocuklarına bakarken Luhan başını salladı.
