While we're walking, I can't help but stare at him. Yong likod lang pala niya. Hihihi. Is this for real? Or it's just a dream? Nasa harap ko talaga ang lalaking sa panaginip ko lang nakakasama. Hihihi. Totoo. Sa imagination ko lang pala. I never really expect it would happen so soon. Such a dream come true. Nakakatuwa. Jung ganito lang araw-araw mas magiging good girl pa ako para bigyan ako ni Lord ng maagang pamasko. Bwahahah..... ARAY!!! Lintik naman o. Bakit parang bumangga yata ako sa pader? I opened my eyes and stepped back a little. Shucks! Nabangga ko si sinta. Tumigil pala siya paglalakad. In fairness, he smells soooo goood! Hmmmm. Wait, umayos ka! saway ko sa sarili ko. Tumikhim muna ako.
"We're here." sabi niya sa akin.
Tumingin ako sa paligid ko, OOnga pala. Hihihi. So much for imagining things. "Oh, Thank you."
"I'm Russel by the way." pakilala niya sa sarili niya. "And the one you spilled with soda is Tier romeo. And the rest are my--"
"I know." I interrupted."Anyway, thank you. NAkakahiya, naabala ko pa kayo."
"It's okay." he smiled at me the way he smiles when somebody asks him to have a picture with them. And I almost forgot who I am. Haaaay!
"Pakisabi naman sa kaibigan sorry ulit. Mukhang sinusumpa na niya ata ako. Ang sakit kung makatingin." sabay nguso ko kay TR. Kung nakamamatay lang talaga ang tingin, malamang kanina pa ako dead. Baka nga inaagnas na ako e.
"Wag mo na lang pansinin. ganyan lang talaga yan." He smiled again.
I was so busy memorizing that angle of him, when I heard someone calling my name.
" YEEEEEEEEENNNNGGGGGG!!!!!!!!!"
That voice, LINTIK KANG BABAE KA!
"YENG! COME ON! MAIIWAN NA TAYO NG BUS!" sigaw pa rin ni Krissy. Kung saan nanggagaling ang lakas ng boses niya hindi ko alam. Argh! So, this is goodbye na sinta ko?! NAman.
I looked at Russel whose ooking at me too. "Bye. It was nice meeting you." I said. Then I run towards our bus. Umaandar na talaga maiiwan na ako. Lintik lang talaga!!!!!! NAkakainis. BITIIIIIINNNNN!!!!
I run as fast as I can. Until I got to the bus. Hingal na hingal talaga ako pagdating ko sa loob ng bus.
"FRIENDSHIP! Okay ka lang?!" tanong sa akin ni Krissy.
TInignan ko siya ng matalim. " I waited for you for like, 30 mins. and then I got nervous baka kung ano ng nangyari sa'yo. Pinuntahan kita sa CR wala ka nman dun. NAtapunan ko pa ng soda si TR dahil sayo! Feel ko buong angkan ko isinusumpa na nun! Buti na lang meron si Sinta. " singhal ko sa kanya.
"You said TR! Then SINTA. Whadahell? Are you kidding me?" she rolled her eyes.
"NO! I-AM-NOT-FREAKIN-Kidding you! ang ganda na nga ng moment namin e. Kung di ka lang umeksena. Kainis. Kung may bangin lang sa daraanan natin. Ihuhulog kita!"
"OH MAHY GHAD!"exaggerated na hinawakan niya ang dibdib niya. "Friendship, did you realize how lucky you are?! I mean, seriously? Imagine, Si Sinta mo nakita mo ng malapitan sa personal.... Oh my God talaga." sinapo niya ang kanyang noo.
"I know right!" I looked at my best friend as I observed that something with her action. "Are you okay?"
"Yeah."tipid na sagot niya.
Something is wrong. " Sabihin mo na."
"Si RAlph nakita! sinundan ko yon pala magkikita sila ng buseeet na girlfriend niya! pinagkamalan ba naman akong stalker, tapos nung sinabi kong nagfi-fieltrip lang tayo and that I'm a fan, he was like grossed out and that bitch said 'eww! Probinsyana.' letse!" panggagaya niya.
Sabi ko na nga ba e. Magsasalita rin ang ale. what a coincidence, nakita ko si sinta si best friend nakita rin niya si Ralph niya. Kaso ang pagkakaiba lang sa akin maayos sa kanya, disaster!
" Makikita nila, I will get back at them and i'll get even!" nagpupuyos na sambit ni Krissy.
Naiinis na rin ako. Sino ba naman kasi sila para sabihan ang friendship ko ng ganun. Kung tutuusin she doesnt look like probinsyana. Simple lang siya pero marunong magdala at ayusin ang sarili. And not to mention, she's prim and proper. Kahit ganito lang kami, hindi mo rin namang masasabing pangit kami. WALANG PANGIT SA MUNDO! SAdyang mapanlait at mapagmaliit lang ang iba!
I breathe hard. Then I looked outside the window of the bus. I smiled to myself as I remembered my sinta. Haaaaayyy! Till we see each other again, my sinta! Goodbye for now! :)
