Chapter 12: Please be careful with my heart

102 0 0
                                        

" mas gwapo si edward cullen. Feeling ka naman."

" ah ganun." Kunwaring nagtatampo ang mokong. Ofcourse, in my eyes ikaw lang ang gwapo. Pero hindi ko sasabihin sau un. Lumaki a ulo mo.

"Tampo tampo ka pa jan. Di ko ipapakain ung niluto ni mommy sige ka."

"Hindi na. Ito naman."

Nakarating kami ng bahay. Sakto namang paalis na si mommy. My dinner kasi sila ng mga kaibigan daw niya.

"Alis ka na tita? Kararating ko lng e." Paglalambing ni russel kay mommy ko. Echosero.

"Babalik din ako agad."

"Ingat my." Humalik ako sa pisngi ng mommy ko.

"Children," tinigman kami ng mommy ko. "Behave!"

"Yes tita. Dont worry. She's safe with me."

Mommy ko talaga.

So naiwan kami ni russel, kasama si manamg tacing.

"Manang, paki-init po yong lasagna." Utos ko kay manang.

"Diyan ka lang, magpapalit lang ako saglit." Paalam ko kay russel.

"Ok."

Umakyat ako sa taas. Tapos, binilisan kong magpalit. Nakakahiya namn kasi kapag pinghinty ko siya.

Bumaba na ako.

Nakahain na rin ang merienda. Tinawag ko si manang para makisabay na sa amin.

"Do you know how to cook like your mom?"

"Hindi, prinito at instant lang." Honest na sagot ko.

Napangiti siya. "My mom, too."

It's the first time he opened up about his family. "Talaga?"

Tumango siya. "Si daddy ang magaling magluto, namana naming magkakapatid un sa kanya."

Tumaas ang isang kilay ko. "I dont believe you."

"Totoo" itinaas pa niya ang kanang kamay nya. Natawa na lamg ako sa kanya.

"Ilan kaung magkakapatid?"

" tatlo. All boys. Ako ang pnakagwapo."

"Yabang m0."

Tumawa siya. Nakitawa din si manang. Si manang join? Hahaha.

Natapos kaming kumain. Ako na ang nagvolunteer maghugas.

"Manang ganyan b talaga c raine? Bka nagpapa-impress lang yan sa akin."pang-aasar ni russel.

Pinandilatan ko kunwari si manang. "Manang,sagutin nyo po ng maayos. Nakakasalalay ang trabaho nyo dito."

Natawa na lang si manang sa sinabi ko. "Mabait na bata yan."

Tinaas ko ang kilay ko habang nakatingin kay russel. Its like saying, o0ha?!rinig m0 un? Hihihi.

Nakangiti si Russel sa akin. We look at each other for a while. He's smiling at me while I'm just simply staring at him.

Binawi ko ang tingin sa kanya. At itinuon ko ang pansin ko sa mga huhugasan k0ng pinggan.

Narinig k0ng lumapit siya sa kitchen sink. Naaam0y ko ung pabango niya n0ng una kaming nagkita sa star city. That was an epic day. Thanks to TR and that soda. I would't have met this guy.

"Tulungan na kita. Or better yet, ako ng maghuhugas. Those hands of yours should be taken care of. They look very precious." Seryosong sabi nya. He wasn't looking at me. He was busy doing the dishes. Kaya malaya ak0ng pagmasdan ang mukha niya.

I was busy staring at him ng bigla siyang tumingin sa akin. Lagot! Shet, nakakahiya!

"Dahan dahan lang sa kakati-titig sa akin, baka main-love ka." Pambusbuska nya.

"I already am." Bulong ko, malakas na bulong ko sa sarili ko. Kaya malamang narinig nya. Hindi ko alam kung an0ng pumasok sa kukote ko bakit nilakasan ko ang pagkasabi ko n0n. Gusto ko ng lamunin ng lupa.

Hinarap nya ako. "An0 ung sinabi mo?"

I can lie. But if I let this moment slip away i might not have the courage to say it again. Nag-ipon muna ako ng lakas para magsalita. This is it.

"I said, I already am in love... with you."

There I said it.

Hinintay ko kung ano ang magiging reaksiyon nya.

Nalaglag nya iyong hinuhugasan niyang baso. Buti na lang sa my sink.

He just stared at me. Waring hindi makapaniwala sa kanyang narinig.

"I said i'm already in love with you. You should say something you-"

Nagulat ako. Dahil bago ko pa matapos ang sasabihin ko,he came closer and he give me a kiss on the cheek.

That was just a kiss on the cheek but it gave me the feeling of having butterflies in the stomach. Parang may kuryenteng dumaloy sa katawan ko.

Saglit lang yon. But it was epic for me.

"Hindi mo na pwedeng bawiin yon." Sabi nya.

"I won't."

"Dapat lang. You're my girlfriend now."

"N-"

"Pag sinabi m0ng hindi, hahalikan kita sa lips." Banta nya. Natakot naman ako. Okay na sa akin ung hanggang cheek lang. Hihi. "You're my girl now."

"Oo na." I conceded. "Pero mr. Escoto, kapag ikaw nagloko, malalagot ka sa akin. I give you the key to my heart. Just please, take care of it."

"Yes,ma'am. I will. Just trust me okay?" His eyes says it all. They're full of happiness.

I'm just a probinsyana, yet, its a mystery how i can put happiness into these eyes of this man.

"I love you, ms. Ellamil."

I smiled. "I love you,too, Mr. Escoto."

Along came RusselMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon