Chapter 6:
" HAACHING!" Okay, I'm so sick today. Kahapon pa ako bahing Ng bahing. Ngayon naman, talagang sinisipon na ako. Ang masaklap bahing pa rin ako ng bahing. Masakit na rin ang lalmunan ko. At medyo mabigat ang ulo ko. May flu na yata ako.
Ang saklap talaga. Mabuti na lang wala kaming pasok kasi my seminar ang mga instructors namin. Wala rin akong kasama sa bahay dahil my pinuntahan ang mommy ko. Kasama niya ang mga kaibigan niya. Si mudra talaga, feeling bagets pa rin.
" Itulog mo na lang muna, my dear." sabi ko sa sarili ko.
I lay me down to sleep na ang mode ko ng biglang nagvibrate ang cellphone ko. Napahiyaw pa ako dahil nasa paanan ko pala. Sino naman tong istorbong caller na to. My sakit na nga ako't lahat iistorbohin pa ako ngayon na nga lang ako makapagpapahinga.
Inabot ko ang cellphone ko at sinagot.
" hello?!" Inis na bati ko.
I waited for a response but the caller didnt say anything. "Hello?" ulit ko.
Wala pa rin. Tinignan ko kung sino ung caller, di naman naka-register sa phonebook ko. " excuse me? If you're a prank caller, will you stop? You're not helping me or anybody else with what you're doing." Iritang litanya ko sa caller sabay pindot sa end button.
Buset! Istorbo!
After a minute hindi na ako makatulog. Sakto namang nagvibrate ulit ang cellphone ko. Hindi ko na lang pinansin dahil baka ung prank caller na naman un.
Nilagay ko na sa bedside table ko ung cellphone ko. Pero nag- vibrate na naman. Argh! Sino ba kasi tong caller na to? Ang kulit!
" hello?! Nakakainis na talaga ha?! Nakakaistorbo ka na. Alam mo bang may trangkaso ako?! Kailangan ko ng pahinga!"
" I'm sorry." Came the Suave voice of a man.
I couldn't speak for a moment. Na struck ako sa boses ng lalaki sa kabilang linya. So?! Iniistorbo niya ang pagpapahinga mo e.
"You should be!"
"Im really sorry. You should be resting. Naistorbo pa kita. Ill just call you when you're okay. Pagaling ka ha?!" Malambing na sabi ng nasa kabilang linya.
" who is this, by the way?" Tanong ko.
"It's russel."
Hoooooooooo!!! Lord?! Nagha-halucinate na yata ako.
"sino ul- haaaching!" Peste namang sipon to. Nakakahiya talaga.
"Its russel. You know you should take medicine na."
I dont know what to say. Kinikilig kasi ako. Hihihi.
“Ikaw naman pala. Pinahirapan mo pa ako.”
“Sorry. nahihiya kasi ako. I thought you won’t answer your phone. ”
“Hmmm.”
“Did I offend you?”tanong niya sa akin.
“Medyo. Ganito lang talaga pag masakit ako.”
“Sorry ulit.”
“Ok lang. Russ, can you call some other time? I’m not really feeling very well. I just wanna sleep this off, do you mind?”
“Oh, it’s okay. Mag-take ka na ng gamot mo,para di lumala yan. I’m sorry again. ”
“Thank you.”
“I’ll call you again. Can I?”
“oo na. Bye, Russel. ”
“Bye, Yeng. Get well soon.”
He ended the call. Somehow, I feel better. Weird. J
