Writing Contest Entry

24 5 0
                                        

"What do you think will happen to our country after knowing the results of 2019 election?"

----------------

Busina ng jeep,ingay ng mga motor,sigaw ng mga tao,at usok galing sa lahat ng sasakyan.Almusal na hindi 'man pagkain pero nakakabusog na para sa 'kin.Bumangon ako mula sa pagkakahiga at mabilis na tinungo ang lamesa na may iisang pandesal na nakalapag.

"Juanito!"

Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses.Ang tinig ay nagmula sa taas,sa ibabaw ng tirahan namin.Ang tulay.Dahil sa hirap ng buhay,dito kami tumira ng kapatid ko kasama ang nanay kong mag-isa na lang kaming itinataguyod dahil sa pag-iwan sa 'min ni papa.

Mabilis kong inubos ang pandesal at inayos ang damit kong kaunti na lang ay mukha ng basahan.Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang aking kamay sa harap ng piraso ng basag na salamin.Kumuha ako ng tubig sa baso at pinang-mumog iyon.Nang makuntento ay lumabas ako sa munti naming bahay at tiningala si nanay sa itaas.

"Nay! Gising na po ako!"

Mula sa baba ay umakyat ako pataas gamit ang hagdan na gawa sa kahoy.Naroon si nanay na nakasandal sa hawakan ng tulay bitbit ang bilao na puno ng iba't ibang uri ng kendi at ilang kahon ng mga sigarilyo.Mukhang kanina niya pa ako hinihintay na magising.

"Nay," lumapit ako sakanya. "Ako na po."

Malambot siyang tumingin sa akin, "O siya,pag-igihan mo anak ha? Kailangan mong maibenta itong lahat ng sa gayon ay mayroon tayong pambili ng makakain mamaya."

No need to tell me mom.In every day I am doing this,sanay na ako at alam ko na kailangan kong maipagbili itong lahat.For us to eat,especially my little sister.I am the eldest and I am taking all the responsibility that my father left me.

I am only 13 years old and my sister was only 4 when our father left us.He never gave us a better life but a miserable one.Sa ilalim ng tulay ako namulat,at doon na lumaki.Thinking that the government would help us in our situation. But until now that I'm 24, ni isang tulong wala pa.

Hoping that one day our life will change,I voted wisely.Pinili ko ang mga kandidatong sa tingin ko ay matutulungan ako,kami at ang iba pang mga pamilyang naghihirap.We accepted the money they gave while they're doing campaign but my mother and I didn't vote them.

I bid my goodbye to her and started walk away.Maliit lang ang kita sa pagtitinda ng mga candies at sigarilyo but it's enough for us.Rumaraket din naman ako ng iba pang trabaho like car wash,I even did construction dahil mula bata ay hindi ako nakapag-aral.I'll do everything for my mother and sister,kahit mahirapan na ako mabuhay ko lang sila.

Habang naglalakad ay napag-pasyahan kong bilangin ang kahon ng sigarilyo.While doing it,bigla na lang akong bumangga sa hindi ko malamang bagay.Sa lakas ng pagkakabangga ko ay tumilapon ang mga paninda ko at napahiga ako sa sahig.

Nanlabo ang paningin ko,my head hurts and my breathing hitch.My body became numb,wala na akong makaramadam.Slowly,napapapikit na ang mga mata ko.My head really hurts.Damn! Bago ko tuluyang maisara ang mga mata ko ay may isang babaeng dumalo sa akin.

"N-Nay."

And then my world turned into black.

Margarette

(4 years earlier)

"Ma! Vote wisely! Please? Piliin mo 'yong kandidatong magsusulong ng libreng pag-aaral!"

Nasa sala kami nila mama at papa,nanonood ng mga campaign ng mga kandidato.Lagi kong pinapa-alala sakanya na i-boto ang mga karapat-dapat lalo na iyong magsusulong ng libreng pag-aaral mula elementarya hanggang kolehiyo.'Coz we badly need it.Nalumpo si papa dahil nasagasaan habang nagta-trabaho habang si mama naman ay taga-laba lang ng mga damit ng kapitbahay naming mayayaman.I'm now on my first year college at tumutulong na ako sakanya sa paghahanap buhay.

One-shot StoriesTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon