Virginity For Sale

CHAPTER TWO

"What a manang!" sigaw ng isang babaeng sopestikada. May dalawa itong kaibigan na pinalilibutan ang isang walang kalaban-laban na babae sa isang mesa.

The three girls were known as beauty bullies. Maybe because all of them are beautiful and rich. Sa pagkakaalam niya ito 'yong nagngangalang Mari sa section ng Academic. Maybe the three have issues with her or something? She's the student of the month, she guess?

Habang lihim na nanonood sa palabas nila sa canteen ay hindi maiwasang makaramdam siya ng awa para sa sarili.

Kung ang babae nga na may kaya ay naapi paano pa siyang walang-wala. Twice a week sometimes oo siyang ebully rin ng mga ito. Though, it isn't reassuring na dalawa sa isang linggo lang siya mabully.

Right, she don't bother about how they'd treat her but it isn't quite fair. Judging a person base on her standards and economic status should have justice!

Napailing-iling na lamang siya. Hindi na naninibago sa nangyayari araw-araw sa paaralan. Hindi niya maisip kung may pakialam paba ang mga guro o napipilitan na lang rin silang tanggapin ang gawain ng mga mayayaman.

She diverted her thoughts to something. Why would she bother thinking about what kind of rules her school has when she have tons of problems that should be solved?

Binilisan niya ang pagkain. Laking salamat niya at pagkatapos niya ay hindi siya pinansin nang tatlo hanggang sa makaalis siya doon. Maybe they really have scheduled when to bully a student?

Parang multo sa paaralan at nasanay narin sa mga bulong-bulongan tungkol sa kanya ay natapos niya ang buong araw. After her classes, dumiretso na siya sa club na pinagtatrabahuhan. It was 6:30 when she arrived, twenty minutes after her class.

Her work starts at exactly seven kaya she has time to prepare herself.

"Balita ko may event na gaganapin ang mga Salvistre. "

A friend of her, Monique, stated. For all she knows Salvistre was the richest in the industry of business. It is the wealthiest name she had ever heard. Naalala niyang nabanggit ito noon ng ina.

Subalit bukod doon ay wala na siyang ibang alam dito. Hindi niya narin kasi matukoy ang tamang detalye kung bakit nabanggit ito ng ina niya noon. Basta sa alaala niya'y ito ang pinakamayaman sa larangan ng negosyo.

Hindi na siya nagkomento. Tapos na siyang magbihis nang humarap sa kaibigang inaayos pa ang suot. Habang naghihintay ay napabaling siya sa pagkakasarado ng locker niya.

"Close siguro 'yong may-ari ng pinagtatrabahuan natin at yung employees dito ang napiling mag-serve ng mga alak sa mga bisita. " dagdag nito.

Naramdaman niyang kinabahan siya bigla. It's so unusual of her to feel uncomfortable hearing such things. It should feel normal because it's work. But why is it feel like there's something will happen if she meet the Salvistre?

It isn't like she knows them and they know her. How pathetic of her to think of that. Napaka-ambisyosa niya naman para mag-isip ng ganung bagay. Or maybe it's a sign of warning? She shook her head thinking that it might off her thought.

"Kailan ba daw iyan? " tanong niya na lamang.

"Sa pagkakaalam ko, ngayong sabado ng gabi gaganapin, e. Pero hindi ko pa alam kung lahat ba tayo o pagpipilian."

She just hope that it is. Every weeknights ang trabaho niya sa club and she decided to search for another job on weekends. May pandagdag man lang para sa pagpapa-opera sa nanay niya.

"Kumain ka na ba? "

Umiling siya. Ngayon niya lang naalalang hindi pa nga pala siya kumakain ng pang hapunan. Hindi pa naman siya gutom. Nakapag meryenda naman siya bago tumulak sa trabaho.