Virginity For Sale

CHAPTER THIRTEEN

Masyadong maganda at hindi kapani-paniwala ang nangyari kagabi. Everything was hard to believed! Ewan niya kung bakit ang hirap ipasok sa kokote na ganoon ang nangyari kagabi! She was with the man whose known nationally! Imagine that? So you can't blame her why she's overreacting!

Who would've thought that he would allow her to dry his clothe when in fact he could just buy another one or he must have something to replace that in his car!

Ako na naman ba ang iniisip niya? He said he don't have one! And his shirt was expensive! Mabuti nga at hindi siya pinabayad at pinabayaan siyang labhan niya iyon!

And he waited! Or maybe it was because he's gentleman and kind! After all, tinulungan niya itong makauwi nang matiwasay. Although, si Altaire naman ang nag-drive at nakaya pa nito ang sarili! That's just so weird you know.

Pero ano ba ang alam niya? They said he was drunk, right? And what she did was just an act of concern to the customer!

Kaya ito siya sa pagpasok sa paaralan. Lutang na iwan. Halo-halo ang nararamdaman. Masaya siya na may halong panghihinayang. Pero mayroon ring sa parte niya ang nagtataka at nahihiwagaan.

Nang natuyo na ang polo nito kagabi ay agad narin umuwi si Altaire. Kaya nga lang hindi niya maiwasan ang sariling humanga pa rito.

Bago ito tuluyang umalis ay pinaalalahanan siyang kukunin siya nito sa paaralan mismo. Ayaw niya. It's... weird... thinking that it's just a thank you dinner tapos susunduin pa siya sa paaralan niya mismo.

She have doubts. Pero sa huli si Altaire parin ang nagwagi.

“You'd save if I fetch you. ” his only reason noong sinabi niyang sabihan na lang siya sa address kung saan at siya na lang ang pupunta roon.

He just don't accept it. He would insist to fetch her. Para hindi na raw siya mahirapan pa sa pagpunta sa address maliban sa makakapag-save pa siya nang pamasahe. He has a point but she don't seem to see any good reason for him to do that.

It's just a simple thank you dinner. Ayaw niya pa nga sana pero ayaw niya namang biguin ito.

Honestly, nahihiya at naiilang siya. Who wouldn't be when she already knew kung sinong tao ang makakasama niyang kumain mamaya? Kilalang tao siya and who knows kung ano ang isipin nila!

He's treating her dahil ay madali siyang makuha? Or that she's a gold digger? Kasi kahit simpleng sabihin niyang pasasalamat iyon, paniguradong hindi makakatakas sa mga tao ang mag-isip nang masama.

Wait—She's too advance! Naisip niya agad iyong mga ganoong bagay when in fact ay hindi niya pa alam ang mangyayari mamaya! Aside from they'll be having a dinner.

Napailing siya para sa sarili.

Nang namataang malapit na ang uwian ay nagsisimula nang mag tambulan sa kanyang dibdib. Naglalakad pa lang siya sa gate ay para na siyang hihimatayin.

Come on, Kyrie! Stop thinking so maliciously! This is just a plain dinner! Anong kinakabog dyan sa dibdib mo? Stop being so assuming! Ano bang pinagkaiba mo niyan sa ibang nakikita mong babaeng nakakasama nito sa club?

Mababaliw na ata siya. Before finally walking out the gate ay nirelax niya muna ang sarili. Napapailing pa ang mga studyanteng nakakakita sa kanya na mukhang kabado ang postura.

Isang agaw pansin na sasakyan ang nakita niyang pinagtitinginan ng mga studyante. Standing there was a man who looked like a driver. Napasinghap siya nang tingnan siya nito at nakitang binubuksan ang pintuan para sa kanya.

Here she thought that he's the one who'll fetch her!

On the other hand, mainam narin na hindi ito at kung ano na namang sabihin ng mga studyante sa kanyang paaralan. Ngayon pa nga lang ay pinagtitinginan na nila kung sino ang pakay nito.