Virginity For Sale

CHAPTER THIRTY

She checked the refrigerator first if it's really not working anymore. Nakita niyang hindi na nga iyon umaandar. Nakapagtataka dahil maayos pa naman ito. Hindi pa sila nagkaroon ng problema sa ref nila simula nang mabili ito ng Papa niya.

“Kagabi lang daw iyan, sabi ng Mama mo. ” she heard from her back.

Tiningnan niya ito. She creased her brows and looked back again to the refrigerator. She started to get the things inside of it and placed it on the top of the table.

“Pupunasan ko lang bago mo ayusin, ” aniya pagkatapos.

Nakita niyang dinilaan nito ang ibabang labi bago tumango habang matamang nanonood sa galaw niya. Nakaramdam siya nang pagkailang. But she decide to shake it off. Kumuha siya ng pampunas at napatingin sa lababo kung saan halos mapaupo siya noong nangyaring... Uminit ang pisngi niya at napa-iwas nang tingin roon.

Nakita niyang ngumisi si Altaire. She rolled her eyes shyly and cleared her throat before finally getting the rag.

“Tapos na. ” she said after and looked at him.

Nakasandal ito sa dingding malapit sa pintuan habang nakahalukipkip. Her eyes dawned in him secretly. Naka white polo shirt ito at naka-pants. Walang kung anong alahas sa katawan iba sa noong nakikita niyang may suot itong relo sa palapulsuhan. Ang buhok nito ay medyo basa pa at halatang kakaligo lang.

Maingat itong lumapit sa harap ng ref. She watched him checked it for a minute but Altaire looked at her raising his brows nang maramdaman nito ang titig niya. Umiwas siya nang tingin at naisip na magluto na nang umagahan.

Now she wonder if he's done with his breakfast?

Tumikhim siya. Medyo nahihiyang magsalita sa tahimik na atmosphere sa loob ng kusina. Iniwas niya ang mga mata nang napatingin si Altaire sa kanya.

“Magluluto ako. Kumain ka na ba? ” tanong niya.

“Yeah. Before I came here. ” he hoarsely replied.

Oh. Anong oras naman kaya, kung ganun?

She nodded and then started preparing. Mabuti naman at kumain na ito. Hindi niya na kailangan pang isipin kung ano ipapakain dito.

Time to time nararamdaman niya ang pagtingin ni Altaire sa kanya. Hindi niya iyon pinansin at pinagtuonan ang niluluto at kung ano pa ang pumasok sa isip niya kung titingnan niya rin ito bawat oras hanggang sa matapos siya.

Ilang sandali ay nagpaalam itong maghahanap lang ng tools. Nakita niya itong lumabas at bumalik rin hindi katagalan.

She didn't bother looking at him though after that. Pero kahit nasa harap siya ng isdang piniprito ay naiisip niya na pinagpapawisan na ito. How many minutes was it when she declined the thought of looking at him? Hindi na tuloy maalis sa isip niya ngayon ang kuryosidad na tingnan ito sa ayos na pinagpapawisan.

Naramdaman niya ang pag-init ng pisngi nang na-realized iyon dahilan upang makaramdam siya nang hiya kahit siya lang ang may alam. This is so bad. She composed herself kahit siya ay nakakaramdam na nang panlalamig sa kahihiyang naiisip.

Why did it even slipped in her mind? Thinking that Altaire was sweating so damn hot while seriously fixing the ref... She doesn't even dare to look at him at baka naghubad ito dahil sa init. Wait. Bakit niya naman iyon naisip? It's still early!

She crazily shrugged it off from her mind. His still on his shirt. U-huh. Bakit kasi pumasok pa ito sa isip niya, e.

Nang matapos ay nagkaroon siya ng pagkakataong makita ang ginagawa nito. And seeing him sitting on the chair in front of their table made her heart leaped. Hindi ba nag-aayos ito sa ref? He done with it?