I'll Sacrifice My Brain

CHAPTER 20 *The worst good news*

CHAPTER 20 *The worst good news*

KHANE'S POV

"Good Morning Mrs. Gorion, hinahanap niyo daw po ako kahapon??"

I am on the room of our Student Council Adviser to confirm what Alice had said about the Regional Leadership Training. I hope tama yung news... MArami akong gustong gawin sa mga oras na makakasama ko siya na kami lang. It would be a lot of time to ask her forgiveness.

"Oo nga. Pinatawag kita pero mukhang hindi ata nakarating sa iyo. It's about the Regional Leadership Training---"

"YEEES!!!!!!!!" napasigaw ako sa tuwa. Tama nga yung balita! Ibig sabihin makakasama ko siya! :D Sa naman mapatawad niya na ako. Basta gagawin ko ang lahat para pansinin niya na ulit ako. Gaya nga ng sabi ni Alice, EFFORT!

"Mukhang tuwang-tuwa ka nanaman! Dahil nanaman ba sa dagdag na points??" tanong niya.

"Ahh, hindi po. Masaya lang talaga ako. Kasi, ngayong ako na ang president, makakaattend na ako ng training. Balita ko po kasi, masaya yun eh." palusot ko naman. Actually, it's the opposite of fun. Sabi nila, boring daw ang training kasi puro lang mga seminars at discussions... Pero, iba naman ang purpose ko sa training kaya ayooos na rin! :>>>

"Saan po ba gaganapin yung training??" tanong ko naman.

"Ang balita ko, isang resort ata sa Tagaytay yung venue for the training. So, ano? Sasama ka ba??" tanong ni Mam.

"Syempre po. Eh, ako nga yung president eh :)" mabilis ko namang sagot.

"Tyaka nga pala, hindi ata makakasama si Cindy" my jaw almost fell of the ground hearing what Mrs. Gorion had said.

"Whaaaaaaaaaat??" gulat kong sabi. "Diba po siya ang Vice President? She suppose to attend the training." pagpipilit ko.

"Looks like she has some sort of problems, kaya yung secretary mo nalang ang aattend ng training for her."

"Sige po" I said sadly and get my things preparing to go out.

What's the use of going there kung wala naman siya??? Ano namang gagawin ko doon kasama ang secretary ng SC. Argggh! Kaya ba hindi siya sasama dahil sa akin. Ganun na ba siya kagalit sa akin, to the point na she's reject extra-curricular activities just to avoid me?

"Bago ko nga pala makalimutan, bukas na pala yung alis natin para sa training. It would be a 5 days camp. Sabihan mo nalang yung mga magulang mo about that. Sigurado naman akong papayagan ka nila." singit ni Mam.

WTH! Bukas na kaagad?? Ang bilis naman.

"Akala ko po next week pa yung training?"

"Saan mo naman nakuha yang balitang yan? Kung kay Alice yun. Baka namali lang siya ng pagkarinig. What I mean of that is next week ang uwi natin. Not actually next week, but this Sunday." paliwanag ni Mam.

Looks like I made myself a fool. I'll be going into somewhere to ask forgiveness from a person who won't be there...

"Okay po. Sige po alis na ako, may klase pa po kasi ako." paalam k okay Mrs. Gorion bago lumabas ng room niya ng tuluyan.

I walked into our room and she's the first one I saw...

She was sitting on the same seat, far away from me. She's still avoiding me. What am I gonna do?

Aalis kami bukas ng hindi pa kami magkaayos. Natatakot ako nab aka pagbalik ko magkalimutan na kami at ang matirang relasyon namin sa isa't-isa ay ang pagiging magkalaban sa ranking.

I placed my face on the desk at natulog. Ayoko nang mag-isip pa. Nahihirapan lang lalo ako.

~~~~~~~~~

"Treev! Hoooy! Treeev! Gisiiiing!"

"Hmmm... Bakit??" I said in a soft voice.

"Anong bakit ka diyan? Uwian na po. Tayong dalawa nalang ang nandito! Maghapon kang tulog diyan! Grabe ka! Hindi ka man lang naglunch. Pasalamat ka at hindi ka pinagalitan nung teacher." kwento ni Alice.

Napatayo naman akong bigla tapos umupo ulit. Parang ewan lang.

"Kanina pa ba ako tulog??"

"Hindi lang kanina, kaninang-kanina! Grabe ka! Tinulugan mo lahat ng subjects today. Eh, kung hindi ka nalang kaya pumasok..."

"Si Cindy?? Asan siya?" tanong ko.

"Umuwi na malamang. Would you expect na hihintayin ka niyang gumising eh galit nga siya sayo?" sabi naman ni Alice.

"Sige! Ipamukha mo pa." I said sarcastically.

"I'm just telling the truth. Tara na! Uwi na tayo..." sabi niya.

"Di mo ba kasabay si Warren??" tanong ko.

"Hindi. May practice pa ata sila sa Sports Club. Tara na!"

"Oo na! Eto na oh." I stood up then walked out of the room.

"Ngayon lang ata kita nakitang natulog maghapon?? Any problem? Di ka ba nakatulog?" tanong niya habang naglalakad kami palabas ng school.

"Di ako nakatulog ng maayos kagabi kasi nag-isip ako ng way para patawarin ako ni Cindy. Balak ko sanang gawin during the Leadership Training kaya lang..."

"Kaya lang ano??"

"She won't be attending the training and we were supposed to leave tomorrow..." I continued.

"Grabe naman. Ang malas mo Trev, grabe!" sabi niya.

"Sige, inisin mo pa ako at talagang iiwan kita dito sa daan. Umuwi kang mag-isa." sabi ko.

"Wow! I'm threatened. Para namang hindi ko alma kung saan yung bahay niyo." sabi niya.

"Edi, mag-isa kang umuwi. Bahala ka diyan!" sabi ko then naglakad na ako ng mabilis. I never dare to look back. Marunong naman yun umuwi.

Pagkadating ko ng bahay, I went directly to my room and locked the door. I don't feel having any conversation for the moment kahit kila Mama. Bukas ko nalang sasabihin sa kanila yung about sa training. Papayag naman yun.

I prepared everything I would be needing for tomorrow, then jmped to my bed and sleep again...

Ako na ang grabe matulog... But, it's just my way so that I won't be over thinking of her. Ayos na 'to kesa naman maging emo ako. Ito na nga ba ang sinasabi ko kapag naiinlove eh. Love controls our life... It makes it more complicated yet happier in the end you just have to pass through several challenges. Guess, this challenge is a very big one... Ang hirap lutasin! Mas masarap pag itulog nalang...