MENTIRA-9

5.1K 524 15
                                        


ဗလယ္တာရဲ႕ ညေလေျပဟာ ေဝ့ကာဝိုက္ကာတိုက္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။

"စတယ္လာ ကြၽန္ေတာ္တို႔က လက္စြပ္ရထားတယ္ဆိုလို႔ပါ"

ရိေပၚကအေရွ႕ကအရပ္ရွည္ရွည္နဲ႔အမ်ိဳးသမီးကိုဆိုတယ္။သူမကဆံပင္နီနီေတြကိုထုံးထားတာ ေျဖမခ်ရေသးဘူး။

"အိုး ဟုတ္တယ္ ကြၽန္မဖုန္းဆက္ထားတာပါ"

"ဒါနဲ႔ ရွင္တို႔ထဲကဘယ္သူေပ်ာက္တာလဲ"

စတယ္လာကရိေပၚနဲ႔ေရွာင္းက်န္႔ကို တစ္လွည့္စီၾကည့္ရင္းေမးလာတယ္။

"ကြၽန္ေတာ္ပါ"

ေရွာင္းက်န္႔ကေဘးနားကေန ၿပဳံးရင္းဝင္ေျဖတယ္။

"ကြၽန္မ အဲ့လက္စြပ္ကို City square နားမွာ ေကာက္ရခဲ့တာေလ ပိုင္ရွင္ရွာေနမလားလို႔ ရတနာဆိုင္မွာလာေမးရင္းရွင္တို႔ ရွာေနတဲ့လက္စြပ္နဲ႔တူလို႔ ဖုန္းဆက္လိုက္တာ"

စတယ္လာက ေဖာ္ေ႐ြတက္ပုံေပၚတယ္။သူမက ၿပဳံးၿပဳံး႐ြင္႐ႊင္နဲ႔အစဆုံးရွင္းျပတယ္။

"ခင္ဗ်ားမွာ အခုအဲ့လက္စြပ္ပါလာလား"

ရိေပၚက ေဘးကေနဝင္ေျပာတယ္။ေရွာင္းက်န္႔ကရိေပၚကိုခဏ လွည့္ၾကည့္လာတယ္။ေနာက္ေတာ့ စတယ္လာ့ဘက္ျပန္လွည့္သြားတယ္။

"ကြၽန္မက အလုပ္လာတာမလို႔ယူမလာခဲ့မိဘူး ဒီလိုလုပ္ ရွင္တို႔မနက္ျဖန္ဒီလိပ္စာကိုလာခဲ့ ကြၽန္မအိမ္ေလ"

စတယ္လာက စာ႐ြက္နဲ႔ေဘာပင္ကိုလြယ္ထားတဲ့အိတ္ထဲကထုတ္ရင္း လိပ္စာတခ်ိဳ႕ေရးေပးတယ္။

သူတ္ို႔က မနက္ျဖန္ဆုံဖို႔ခ်ိန္းလိုက္ၾကတယ္။ရိေပၚက ဘာရယ္မသိ သူစိတ္သက္သာရာရသြားသလိုပဲ။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ေရညႇိေတြတက္ေနတဲ့တိုက္ေဟာင္းေတြၾကားက ေက်ာက္လမ္းေလးအတိုင္းျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။

ညေနေစာင္းေရာက္တာေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ မီးအဝါေလးေတြကလင္းေနၿပီ။

————————————

ရိေပၚနဲ႔ေရွာင္းက်န္႔က ကမ္းနားရဲ႕လူရွင္းတဲ့ေနရာမွာ ေရာက္ေနၾကတယ္။

ညဥ့္နက္ေနၿပီ ျဖစ္တာေၾကာင့္ လူေျခကအေတာ္တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္မွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။

MENTIRA ( Completed )Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang