MENTIRA -12 (U)

6.9K 908 21
                                        

ဗလယ်တာဟာ နှစ်မြှုပ်မသွားမယ့် အဝါရောင်ခံစားချက်လေး။

Maltaနိုင်ငံတကာလေဆိပ်ကြီးဟာ တစ်နှစ်ပတ်လုံးလူတွေနဲ့ပြည့်နေတယ်။
တိုးရာသီမဟုတ်တောင် Malta ကိုလာရောက်လည်ပတ်တဲ့လူဦးရေက ကျဆင်းသွားတယ်ဆိုတာမျိုးမရှိဘူး။

လေဆိပ်က လေထုဟာနှုတ်ဆက်သံတွေနဲ့ပြည့်နေတယ်။

ပြန်သွားရမယ့်သူတွေက ဝမ်းနည်းစွာနှုတ်ဆက်သံတွေ အိမ်ပြန်လာတဲ့သူတွေအတွက် ဝမ်းပမ်းတသာကြိုဆိုသံတွေကလေဆိပ်ထဲအပြည့်။

လူတွေရှုပ်ယှက်ခတ်နေတဲ့ ကြားထဲမှာ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ဟာလည်း နှုတ်ဆက်
ဖို့အတွက်အသင့်ဖြစ်နေကြသလို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကြည့်ရင်းရပ်နေကြတယ်။

လေထုဟာ ရိပေါ်နဲ့ရှောင်းကျန့်ဘေးမှာပဲ ကွက်ပြီး ငြိမ်သက်နေတယ်။

နှုတ်ဆက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာ ခက်ခဲနေခဲ့တယ်။

"ခင်ဗျား check in အရင်လုပ်ရမယ်"

ငြိမ်သက်သက်လေထုကို ရိပေါ်ဘက်ကပဲ အရင်ဖြိုခွဲလိုက်တယ်။

"ငါ့ဘာသာလုပ်လိုက်မယ် မင်းမလိုက်လို့လည်းရပါတယ်"

ရှောင်းကျန့်က အပြုံးခပ်ပါးပါးလေးနဲ့ပြောတယ်။

အဲ့နောက်မှာတော့ ရိပေါ်ကဘာဆက်ပြောရမလဲဆ်ိုတာမသိတော့ဘူး။သူကရှောင်းကျန့်ကိုပဲ ကြည့်နေတယ်။

သူ့မျက်လုံးတွေက ဒဏ်ရာရနေပေမယ့်အဆူခံရမှာကြောက်လို့ဖွင့်မပြောရဲတဲ့ကလေးလေးလိုပဲ။နာကျင် နေတဲ့အရိပ်တွေခပ်စွန်းစွန်း။

"ရိပေါ်"

ရှောင်းကျန့်က ရိပေါ်ကိုခေါ်ရင်း သူ့ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲက ပစ္စည်းတစ်ခုထုတ်တယ်။စိန်တစ်ပွင့်လေးနဲ့ ရွှေကွတ်ထားတဲ့လက်စွပ်လေး။

"ငါလက်စွပ်ပြန်တွေ့ပြီ ဒီအတောတွင်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှောင်းကျန့်က အဆုံးထိ ဒီပြဇာတ်ကိုကဖို့လုပ်နေတယ်။ သူကပြုံးမနေခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့် ရိပေါ်ကတော့ လက်စွပ်က်ိုမြင်တာနဲ့ ဟက်ခနဲရယ်တယ်။
ကြည့်ပါဦး ဒီလူကလေ အဆုံးထိကို။

MENTIRA ( Completed )Where stories live. Discover now