Ben yatakta ağlarken odanın kapısı açılmıştı. Arkam dönük olduğu için kim olduğunu bilmiyordum. Bu kişi yavaşca yanıma gelip elini omzuma koymuştu.
Jisoo: iyi misin?
Bu jisoo idi.. zaten tae olmasını beklemiyordum.
Boşuna onunla hayaller kurmayı bırakmalıyım artık galiba.
Eun mi: b-ben iyiyim..
O an bişeyi merak ettim. Acaba jisoo tae'nin wampir olduğunu biliyor mu? Çünkü beni kurtardığını biliyor tae nin yani galiba. Neyse şimdi sormayayım bilmiyor olur şimdi benden ögrenir o zaman işte işim biter.
Jisoo: acıkmış olmalısındır. Sana yemek getirdim eun mi.
Dedi ve yatagın üstüne koyduğu yemek tepsisini gösterdi.
Eun mi: yok. Ben aç değilim, saol jisoo.
Jisoo: öyle şey olmaz eun mi! Aç mı kalacaksın?? Izin vermem. Sonra hasta olursun. Hem burası fazla soguk burada yatarsan hasta olabilirsin. Tae ile konuşucam sen beni burada bekle ve yemeğini ye tamam mı?
Jisoo fazla iyiydi. Sevgilisinin tarafını tutacagına bana yardım etmeye çalışıyordu elinden geldigi kadar. Ben cevap vermeden jisoo gitmişti. Ve tae onun buraya geldigini anlamasın diye kapıyı tekrar kilitlemişti. Aslında dedigi gibi oda fazla soguktu. Elimi birbirine sürtüp nefesimi üfledim. Yorgan resmen çarşaf gibiydi yha..
Yemeği yataktan kaldırıp masanın üstüne koydum. Yemeyecektim. Aç degildim. Daha doğrusu iştah bırakmamıştı tae nin sözleri bende. Galiba yanlış kişiyi seviyorum? Hem onun sevgilisi var.... jisoo o beni böylesine düşünürken ben onun sevgilisini seviyordum.. hayır ben bunu yapmamalıyım.. tae den vazgeçmeliyim galiba..
Akşam olmuştu neredeyse. Ama ne jisoo ne de tae odaya gelmişti. Kesin jisoo tae yi ikna edemedi. Off keşke evime gidebilsem.. dur, benim evim diye bişey kalmadı ki?
Sinirden yatakta debeleniyordum. Ama ani hareket ettigim için yataktan buz gibi yere düşüvermiştim. O an vücudum titremişti.
Eun mi: uuu dondummmm
Yerden hemen kalkıp yatağa girmiştim geri. O ara üst üste 3 kere hapşırmıştım.
Eun mi: ah hayır hastada oldum yah!
Bu sefer dikkatlice debelenmiştim yatakta. Bidaha o buz gibi yere düşmeye niyetim yok. O an aklıma çatıdan düştügüm an gelmişti.
Eun mi: acaba kim itti beni? Ama beni kim niye itsin ki yha!? Acaba gizli düşmanım mı var? Ula saycam okulda beni sevmeyen kişileri ama beni seven yok ki de ya!
Off o anı hatırladıkça sanki tekrar tekrar düşüyormuşum gibi hissediyordum. Gözüme o an gelip gelip duruyordu. Bu durumdan rahatsız olmaya başlamıştım. Ellerim ile kulagımı kapattım. Gözlerimide kapattım.
O çığlığım kulaklarımda yankılanıyordu. Beni iten bi el gözlerimin önüne geliyordu. Soguktu. Fazla soğuk.. sanki deliymişim gibi bu durum tekrarlanmaya başlamıştı.
Eun mi: Hayır.. hayır yeter! Korkuyorum..
Deliler hani sayıklar ya? Işte bende resmen kendi kendime konuşup sayıklıyordum. O eli göüyordum beni iten o soğuk el! Ve o attığım çığlık.. o koca binadan aşagı düşen bedenim...
Eun mi: HAYIR!! YETER!!
Gözlerimi kapatmak işe yaramıyordu.. açmakta.. Ne oluyordu böyle?? Kalbim maraton koşusundaymış gibi hızlı atıyordu. Nefes nefese kalmıştım. Nefes almakta zorlanmaya başlamıştım. Bi yandan nefes almaya çalışıyordum bi yandan ise bunun biran önce bitmesiydi.. en çokta beni korkutan neydi biliyor musunuz? Çatıdan savrulan bedenim yere düşüyordu.. tae beni kurtarmaya çalışıyordu ama yetişemiyordu. Sanki zaman yavaşlatılmış gibi. Ben yavaşca düşüyordum o da yavaşca koşuyordu. Ama yetişemiyordu... ve ben yerde kanlar içinde ölmeden önce "taehyung seni seviyorum.. kendine iyi bak.. seni özleyecegim" ve "beni unutma"diyordum.
Aişh bu çok korkutucu.
Eun mi: lütfen dur!
Durmuyordu! Durmuyordu işte! Herşey tekrarlanıp duruyordu. Benim çığlığım, tae ye dediklerim, beni iten el, tae nin yavaş koşuyor olması...
Birden gözlerim kararmıştı. Heryer karanlıktı. Bedenim yataga düşmüştü. Bayılmışmıydım? Ama sanki bayılmamışım gibi? Görüyormuşum etrafı ama bi yandanda görmüyormuşum gibi.. bi yandan nefes alıyormuşum gibi bi yandanda sanki nefes almak için yatakta kıvranıyormuşum gibi hissediyordum..
Eun mi: noluyor..?
İşte o an! karanlıgın yerini okul almıştı.. Çatıya dogru gidiyordum... biri peşimden geliyordu. Ama ben duymuyordum.. görmüyordum. Arkamda dibimde yürüyen bedeni fark etmiyordum! Bunu sadece görüyordum sanki bi film izler gibi.. karşı gelemiyordum buna..
Çatının kapısını açıp adım atarak çatıya çıkıyordum. Bi yandanda aglıyordum. Çatının ucuna dogru ilerliyordum.. gitmek istemiyordum.. ama engel olamıyordum..
Çatıdan aşagı eğildim. Bahçede ki hayallerimi süsleyen çocugu gördüm.. sanki onu son kez görüyormuşum gibi bakıyordum ona.. sanki ölecegimi biliyormuş gibi?
Ve o an hayallerimi süsleyen çocuk ile göz göze geldik.. ben ona sanki son kez bakıyormuşum gibi bakmaya devam ederken o bana endişe ve hüzün dolu gözlerle bakıyordu.
Ve tam o anda o soğuk el beni itti.. vücudum koca binadan aşagı süzülmeye başladı.. çığlık atıyordum.. tae bana dogru koşuyordu.. ama zaman yavaşlamış gibiydi.
Ben mi yavaş düşüyordum? Tae mi yavaş koşuyordu?
İşte o sıra......(yb dee xbxndn)
