Because Of Those Lies (On Going)

Chapter 4

ACCIDENT

Cei's POV

Months Passed. Minsan nalang kaming mag-usap ni Gray dahil sa nangyari na yun. Saturday ngayon kaya naisipan kong gumala sa park dahil malapit lang naman ito sa village. Nagbihis na ako ng off shoulder na white, maong na pantalon at nag flat shoes.

Nang makarating ako doon ay umupo ako sa favorite bench ko. Ito yung bench kung saan mahangin tapos dito kami nagkakilala ni Gray. Maraming beses na rin akong nadapa at saksi ang bench na ito. Napangiti nalang ako nang maalala ang katangahan ko noon.

"Para kang baliw, nakangiting mag-isa." Napaigtad ako nang marinig na may nagsalita sa tabi ko. Agad ko itong tiningnan at halos mahulog ang puso ko nang malaman kung sino ito.

"G-Gray" Sambit ko sa pangalan niya.

"Namiss kong tumambay rito kasama ka" Sabi niyang nakangiti. Napangiti rin ako

"Bakit ka nandito?" Tanong ko sakanya

"Pupunta rin sana ako dito para tumambay, eksakto namang nandito ka" Sabi niya sakin. Nanatili kaming tahimik

"Ahm, about nga pala sa nangyari nung gabing yun-"

"Hayaan mo na yun, let's just forget about it" Pinutol ko na ang sasabihin niya dahil ayoko nang pag-usapan ito.

"Namiss kita" Sabi niya kaya napatingin ako sakanya

"HAHA namiss rin kita" Tugon ko sakanya

"Ilang months ring hindi tayo nagka-usap noh? First time yun sa 10 taon HAHAHA" Sabi niya kaya napatawa na rin ako.

Magsasalita pa sana ako nang biglang nagring ang phone niya.

"Wait lang, I'll just gonna answer this call" Sabi niya kaya tumango ako.

Sinundan ko siya nang tingin. Nagulat ako nang bigla siyang sumigaw.

"Damn! Fvck! Anong nangyari?!" Sigaw niya sa kausap niya sa phone kaya pinuntahan ko siya.

"Segi! Pupunta ako diyan. Just text the name of the hospital." Sabi niya sa kausap niya. Hospital? Anong nangyari?

Tatanongin ko na sana siya nang magsalita siya

"Samahan mo ako, hindi ko kakayanin mag-isa ito" Sabi niyang naluluha kaya tumango ako at hinatak niya ako papunta sa kanyang sasakyan tsaka pinaharurot ng mabilis.

Ilang sandali pa ay nandito kami sa Hospital na sinasabi niya kanina. Hinawakan niya ang kamay ko at pumasok kami sa loob ng hospital.

"Nurse nasaan yung dalawang pasyente rito na galing sa Car Accideng kani-kanina lang?" Tanong niya sa Nurse. Car Accident? Sino ang naaksidente?Gosh.

"Yung mag-asawa po? Nasa operationg room po sila. Liko lang po kayo dito sa kanan at diretsuhin niyo nalang po" Sabi nang nurse at tumakbo si Gray habang hila-hila niya ako.

Nandito kami ngayon sa harap ng operating room. Hindi ko pa rin alam kung ano ang nangyayari pero si Gray ay umiiyak na.

"Gray what's happening?" Tanong ko sakanya habang siya ay nakaupo at umiiyak

"Sina Mom and Dad, naaksidente." Sabi niya na nakapagpatigil sa akin.

Oh gosh!

"A-ano?! Paano?" Tarantang tanong ko sakanya dahil kanina pa kami dito ngunit ngayon niya lang sinabi. Kanina sinubukan kong itanong kaso hindi niya sinagot.

"Nawalan ng preno ang car nila at nahulog sila sa bangin, 1 hour silang nirerescue" Sabi niya habang umiiyak.

"Gosh Gray!" Napayakap nalang ako sakanya. Kaya pala kanina pa siya umiiyak, dahil magulang niya ang naaksidente.

Pagkatapos ng ilang minuto ay lumabas na ang doktor, agad naman kaming tumayo si Gray

"Doc kamusta po sila?" Tanong ni Gray sa doktor, hinahawakan ngayon ni Gray ang kamay ko at hinigpitan niya ito ng mabasa ang mukha ng doktor na tila ito ay bigo.

"We did our best pero isang pasyente lang ang nakaligtas, ang isa ay hindi na kinaya dahil sa may nabali itong mga buto, sobra ang pagka-untog ng ulo nito at umabot ang dugo sa utak nito. Im sorry pero hindi nakaligtas ang babae" Sunod-sunod na sabi ng doktor, hinigpitan ni Gray ang pagkahawak niya sa kamay ko

"You're j-just j-joking right?!" Sigaw niya sa doktor ngunit yumuko ito at umiling.

"You did your best pero hindi niyo siya iniligtas! Anong klaseng doktor ka?! You didn't did your best kaya nawala si Mommy!" Sigaw niya sa doktor at sinuntok ang pader.

"Im really sorry Doc, he didn't mean to say that" Paghihingi ko nang pasensya sa doctor na ngayon ay parang naiiyak na.

"I understand, nangyari rin ito sakin. Condolence and Im sorry" Sabi nang doktor kaya tumango ako at umalis na rin siya. Nilapitan ko si Gray habang pinagsusuntok niya ang pader. Dumudugo na ang kanyang kamay

"Gray listen to me!" Sigaw ko sakanya ngunit hindi ito nagpatinag.

"Gray! Look at me and listen!" Sigaw ko sakanya ngunit hindi pa rin. Grabeh na ang dugo sa kanyang mga kamay. No choice ako kaya sinampal ko siya nang ubod ng lakas kaya tumigil siya at tinignan niya ako.

Agad ko siyang niyakap kahit nagpupumiglas siya, binigay ko ang lahat ng lakas ko para yakapin siya at thank God. After how many minutes ay huminahon na siya.

"W-wala na si Mommy, i-iniwan niya na ako" Bulong niya habang yakap ko siya

"No Gray, she'll never be gone, she will always by your side. She will always protect you. Look at me, Gray" Sabi ko at hinawakan ang mukha niya.

"Even though you'll not gonna see her or touch her? She will always by your side. She will guard you, she will protect you, Even though you can't see her? You'll still gonna feel her presence because she will never gonna leave you" Sabi ko at niyakap siya ulit. Tumulo na ang mga luhang kanina pa nagbabadyang pumatak.

"Hindi ka rin iniwan ng Daddy mo, He  survived for you. Lumaban siya para sayo Gray" Sabi ko habang yakap-yakap siya.

"Just cry, Gray. Nandito lang ako. Just cry" Sabi ko habang umiiyak na rin.