Bugün kendimi çok daha iyi hissediyordum diğer günlere kıyasla. Bu durum görünüşüme de yansımıştı beyaz okul formamın üzerine mavi bir sweet giymiştim, çok fazla göze batmayan bir makyaj ve saçlarımı da maşayla kıvır kıvır yapmıştım. Okula giriş yaptığım da Deniz'i bahçede yalnız başına otururken gördüm ve hemen ona doğru yürümeye başladım beni fark ettiğinde elinde ki telefonunu bırakıp gülümsedi. "Günaydın, çok iyi görünüyorsun." Yanına otururken çantamı sırtımdan çıkardım. "Günaydın ve teşekkür ederim." Deniz beni ilgiyle inceliyordu sanki bir şey anlamaya çalışıyor gibi. "Niye öyle bakıyorsun." dedim utangaç bir tavırla.
"Bu iyi halinin sebebini biliyorum sanırım." Ne söylemeye çalıştığını anlamamıştım bu yüzden kaşlarımı çattım. "Sebebi neymiş?" Deniz yüzünü bana yaklaştırdı ve mavi gözlerime dikti bakışlarını. "Çünkü o fotoğrafı paylaşan Akın değil ve bu seni baya bir mutlu etti." İtiraf etmeliyim ki Deniz çok iyi bir gözlemciydi, onayla başımı salladım. "İyi ki bunu yapan o değildi yoksa bir türlü kendimi toparlayamazdım. Sen haklıydın Deniz ben hala Akın'a aşığım.. Hatta bu kadar tepki vermem de bu yüzden çünkü ne kadar çok seversen o kadar çok kırılırsın." Deniz destek olmak için elini omzuma koydu. "Akın'ın seninle iddia yüzünden birlikte olduğunu duyunca ben delirdim Işık, hesap sormak için yanına gittiğimde bu kavgaya dönüştü ve ben sinirle bunu herkesin içinde söyledim."
O günü hatırlayınca boğazım düğümlendi bir an nefes alamadım. "Akın seni hiç sevmedi sadece seni elde etmek istediğini zannettim ilk başta ama Akın o kadar pişman ve üzgün görünüyordu ki bunun doğru olmadığını fark ettim. Akın'ı eskiden beri tanıyorum ilk defa bir kızın peşinden koşuyor, eğer sana karşı en ufak bir şey hissetmeseydi bunu ona hiçbir güç yaptıramazdı. Gerçekten seni seviyor ve eminim kendini affettirmek için her şeyi yapar." Deniz benim duymaya cesaret edemediklerimi söylemişti her cümlesinde adeta ruhuma iniyor gibiydi ama bunları söylerken gözlerinde anlam veremediğim bir hüzün vardı. "Ne yapacağımı bilmiyorum Deniz, ben sadece tekrar üzülüp incinmekten korkuyorum. Güvenimin kırılmasından korkuyorum ve en önemlisi Akın'a bu kadar fazla aşık olmak korkutuyor beni." Sonunda bunları kendime de itiraf etmiştim insanın kendini kandırması başkalarını kandırmasından daha kötüymüş. " Bence Akın'la bir konuş, sana onu affet diyemem ama kendini affettirmesi için fırsat ver." Haklıydı onunla konuşmam gerekti. "Öyle yapacağım." Okula daha yeni gelenleri izlerken Yaren'le konuşmak istediğimi hatırladım. "Bu arada Yaren nerede? Onu da kırdım gönlünü almam gerek." Deniz'de etrafa bakındı ama göremedi. "Daha gelmedi herhalde."
Görüş alanıma Akın'ın girmesiyle duraksadım onu görmenin heyecanıyla gülümsedim. Köşede oturduğumuz için bizi fark etmemişti henüz. "İşte şimdi tam zamanı hadi git ve onunla konuş." dedi Deniz okula giren Akın'a bakarak. Ayağa kalktım ve Akın'ın peşinden gitmeye başladım hala beni fark etmemişti ona seslenmek istedim ama aramızda ki mesafeden duyamayacağından korktum. Akın'ın sınıfa gideceğini düşündüm ama aksine alt kata inmeye başladı bu tuhaftı çünkü genelde oraya hizmetliler falan inerdi buraya neden geldiğini merak etmiştim. Sonunda boş sınıflardan birine girdi ve konuşma sesleri gelmeye başladı, daha da yaklaştım ve aralık olan kapıdan içeri baktım gördüğüm kişiyle çok şaşırmıştım. Yaren'in burada ne işi vardı? İçeri girip burada ne yaptıklarını sormayı düşündüğüm anda hiç tahmin edemeyeceğim bir manzarayla karşılaştım, Yaren uzanıp Akın'ı dudağından öpmeye başladı.
✨
Wtf
Bölüme tepkim tam olarak🫢
Sizce yeni bölüm nasıldı?
Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın!
ŞİMDİ OKUDUĞUN
OD | Texting
RomanceIşık: Niye gözlerini kaçırıp duruyorsun benden? Işık: Korkuyor musun bana bakmaktan? Işık: Bence de kork. Işık: Bak gözlerime. Işık: Nefretten başka bir şey görebiliyor musun? Işık: Göremezsin. Işık: Çünkü yok..
