"Tell me, Val, do I deserve this shit?! Do i really deserve to be this hurt?!"
"No one deserves to be hurt,"
"Nagmahal lang naman ako ah," umalis si Valen saglit para kumuha ng tubig, pero si Lorenz ang dumating.
"Can we talk? Let me explain, Rai,"
"May nangyari ba talaga sa inyo?"
[Lorenz's POV]
Nasa beach ako ngayon kasama si Railey. Kasalukuyan akong nasa seaside, lumabas ako para magpahangin dahil hindi ako makatulog habang napakahimbing ng tulog niya.
I'm scrolling through my cellphone and a girl approached me.
"Hi, I'm Sachzna, can you help me?" tanong nito.
"What is it?"
"I lost my room's key kasi eh, I just want to ask kung pwedeng magstay sa place mo, kahit ngayong gabi lang," she said.
"Sure thing," at dinala ko siya sa bakanteng room na katabi ng kwarto namin ni Rai.
Nang nahatid ko na siya do'n, aalis na sana ako nang bigla niya akong niyayang mag-inom.
"Dito ka muna, please, drink with me, 'di ako makatulog eh," since hindi rin ako makatulog, pumayag ako at nag-inom kami.
Nang naparami na ang inom ko, aalis na sana ako do'n dahil baka hinahanap na ako ni Railey. Palabas na ako ng pinto nang hilain niya ako papasok sa loob ng kwarto.
"Where are you goin'?! Huh? Dito ka lang," sabi nito. Hindi ko na kaya, hilong hilo na ako no'n kaya 'di na ako nakapalag.
"HEY, STOP!" sigaw ko sa kanya nang hilain niya ako papasok ng kwarto. "No, can you just chill? and besides, you don't need to move, let me handle this," at dahan-dahan nya akong hinalikan. 'Di na ako makapalag dahil may pinainom siya sa'king gamot. Pinunit niya ang aking suot na damit at dahan-dahang tinanggal ang aking pang-ibaba. Dinilaan niya ang aking katawan pababa, hinayaan ko na lang siya at sinabayan.
Hindi ko alam kung bakit, siguro dahil sa gamot na pinainom niya sa'kin kaya unti-unti akong nasarapan sa kanyang paghalik at pagsubo at unti-unti Kong nararamdaman na parang pinapasok niya ang kanyang kweba sa aking batuta nasarapan ako at napaungol hanggang sa binayo ko siya at sa pagbayo ko sa kanya naririnig ko ang kanyang masarap na ungol, "ugh, ugh shit bilisan mo pa ugh!" yan lang ang maririnig sa loob ng kwartong iyon.
Nagising ako nang hubo't-hubad nagising ako na wala na siya sa'king tabi. Kaya nagbihis ako at sa kotse na lamang natulog. Nagising ako sa pagkakatulog dahil kumatok si Railey dahil aalis na kami.
Hinalikan ko si sir, "Ano?! Kulang pa ba 'yan?! Gusto mo pa?" sigaw ko sa kanya at tinuloy lang ang ginagawa ko. "Ano, masarap ba?!"
"Rai, stop! Hindi ka gan'to,"
"Now, what's your plan?"
"Pananagutan ko ang bata,"
"Pwede pa din ba tayo maging kagaya ng dati?"
"I think we're done, Kalimutan mo na ako,"
"Ano. ganon-ganon na lang 'yun kadali para sa'yo?! Did you ever loved me?!"
"Yes, I loved you, so much. But you deserve better, Rai. and I know I'm not the one that's deserving for your love,"
"I'm begging you, please stay with me, I don't want to let you go! Please!"
"Rai, stop that! Don't beg for someone to stay, if he really loves you, he'll stay, no matter what," niyakap ako nang mahigpit ni Val habang iyak nang iyak at nagmamakaawa para lang 'wag ako iwan.
At umalis na nga siya. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit ako nagmamakaawa, imbis na siya.
"Hindi ka tunay na nagmamahal kung nasasaktan ka pag-iniiwan ka, alam mo kung bakit? Kung mahal mo siya, dapat simula pa nung una, dapat ready ka na sa kahahantungan ng relasyon niyo. Dapat 'pag mahal mo, maging masaya ka sa kung saan siya sasaya, 'wag kang matakot maiwan, tandaan mo 'di lang siya ang nagmamahal sayo! We're here," sabi ni Taylor.
"Oo nga," sang-ayon ng iba.
