"Dahil kung hindi, baka daw maging sanhi ito ng pagkabulag at tuluyan na ring hindi makarinig," dagdag pa nito.
"Kaya niyo naman gastusan?" tanong ng mama ko.
"Oo, kaso nga lang kakailanganganin naming mangibang bansa dahil sa States lang daw ang may kakayahang magsagawa ng gano'ng operasyon. Kulang ang gamit dito sa Pinas para doon. Oh siya, sige na, hinahanap na ako ni Val." sabi sa kabilang linya at saka ibinaba ang telepono.
Agad na tumawag ang Daddy ni Valen sa kamag-anak nila sa ibang bansa para ipaalam ang nangyari, habang ang Mama ni Val ay nagpa-book na agad ng tickets papuntang States.
Gusto ko sana sumama kaso hindi pwede, kaya naiwan ako dito sa Pinas.
Iyak naman ako nang iyak no'n habang kausap si Valen.
"Val, mag-iingat ka do'n ah, 'wag mo akong kakalimutan. Mahal kita, tandaan mo 'yan." Sabi ko.
"Mahal din kita," sagot niya. "Kaibigan kita, 'di ba?" dagdag pa nito.
Nasaktan ako ng slight ,Pero ok lang inisip ko nalang Ang kalagayan ni val.
Niyakap ko siya habang naiyak, ang hirap mag paalam sa taong mahal mo at nakasanayan mo.
