Amcamlardan geldikten sonra kararımı verdim bu sefer bu lanet yurttan kaçacak ve kendi evimi kuracaktım. Lakin annem yurda baskı yaptığı için şuanlık bahçeye hava almaya dahi izin verilmiyor. Hocalar sürekli gözleyemeyince başıma hizmetli, abla, aşçı ne buldularsa dikiyorlar. Ama unuttukları birşey var ben kafaya koyduğumu yaparım. Günler geçiyor ama nasıl geçiyor orasını bir ben birde Allah biliyor. İçim sıkılıyor kendimi resim yapmaya verdim iyice müziğe yüklendim. Ama aldığım kararı yerine getiremeyince hiçte mutlu olduğum söylenemez.
Kaçaktan gelen bir arkadaşımı karşılamak için kapıya yöneldim önüme geçtiler fakat dinlemedim. Gidip arkadaşıma sarıldım bu yurtta herşey aynıydı dışarıdan gelen birinin alatacakları çok ilginç geldiğinden arkadaşımı oturtup dinlemeye başladım neler yaptığını sordum ev tutmuş. Benim hayatimi benden önce o başarmış. Ayağa kalktım ben gidiyorum dedim arkadaşım nereye diyince hayallerime dedim ve kapıya yöneldim kimseyi dinlemeden koşmaya başladım daha önceden atletizmle uğraştığımdan beni yakalamaları imkansızdı. Koşup kapının üstünden atladım. Artık özgürdüm. Benimde evim olacaktı bana ait olacaktı.
4 gündür halamda kalıyordum. Sonunda bir iş buldum ve hemen bir ev aramaya başladım. Kaçak olduğumdan işyerinde adımı değişik verdim böylelikle kimse beni adımdan dolayı tanıyamazdı. Ev eşyalı teras kattı. Yaz olduğundan terasta yatmak daha da hoşuma gidiyordu. Sabah işime gitmek ardından evime gelip huzur içinde uyumanın tadını ilk defa aldım ve muhteşemdi.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Kimsesizler
RomanceKimsesizdin sen; yüreğin gibi. Hep bir yanın yarım kalmıştı. Hani bitmemiş kitaplar olur ya sende öylesin. Hep yanın yarım kalmış bir yanın eksik... Tamamlanmamış duygular,öpüşmemiş eller,okşanmamış saçlar... Hep bir şeylerin eksik olması mı gerekiy...
