Demirden Kalpler : ❝4.Bölüm❞

616 457 496
                                    

~4.Bölüm~

|Bölüm Şarkısı: Cem Adrian-Ayrılık|

|Bölüm Şarkısı: Cem Adrian-Ayrılık|

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

"Tolga, dur."

Tolga hala durmazken peşinden koştum.

"Tolga!" Tolga pes ederek durdu ve bana döndü.

"Seni daha tanımıyorum bile Tolga, tüm bunları düşünmem sence de normal değil mi?"

"Ben bu düşüncene bir şey demiyorum Toprak. Benden şüpheleniyorsan eğer şüphelenmene devam et. Ben sana bu durumda yardım etsem ne olacak, etmesem ne olacak?"

"Tamam, haklısın. Ama bana da hak ver. Tanımıyorum seni."

"Neyse Toprak. Dediğin gibi konuşmayalım daha fazla bu konuyu. Yardıma ihtiyaç olursa hep yanındayım." Üzgün bir şekilde başımı salladım.

"Neyse.. ben de yeni başladığım işime gideceğim. Sen de kütüphaneye gideceksin zaten. Tutmayalım birbirimizi."

Daha sonra ise yollarımızı ayırdık. Kütüphaneye gitmeye hiç mecalim olmadığı için bir otobüse atladım ve eve geçtim.

Eve gelir gelmez ise istemesem bile benimle konuşacak olan Yağız ile karşılaştık.

"Naber ufaklık?"

Kaşlarımı çatarak dediği kelimeyi düşündüm.

Ufaklık nedir ya?

"Ufaklık derken?"

Bana tepeden bakmaya başladı. Evet, boyu uzundu ve iri yapılıydı. Evet, benim boyum oldukça kısaydı ve zayıftım.

Ama ufaklık da denmezdi yani...

"Alın diye demedim. Çok küçüksün, bir oyuncak bebek kadarsın."

"O kadar da değildir ya."

Güldü ve yere oturdu. "Şimdi eşitlendik galiba."

Kızgın bir şekilde ona baktım. "Komik değil."

"Hadi, gel."

Belki de konuşmak bana iyi gelebilirdi.

Yanına oturduğumda gülümsemesi yüzünde büyüdü.

"Böyle yüz yüze konuşmak seninle ne kadar güzelmiş. Yüzünü gördük, şükürler olsun."

"Ya Yağız konuşma şöyle şeyler. Boyum kısaysa benim suçum ne?" Daha çok gülmeye başladı.

"Siz kısalar hep mi sinirli olursunuz?" Başımı salladım.

"Evet, ama genelde senin gibi boyu ile dalga geçenlere karşı." dediğimde gülmesini söndürdü.

"Ya cidden şaka yapıyorum Toprak, alınma lütfen. Özür dilerim." Bu sefer de ben güldüm.

Demirden Kalpler Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin