Renzo's POV
My first and i think also my last Point Of View.
Haaay. Nandito ako ngayon sa harap ng puntod ng pinakamatandang kapatid ko. Si Ate Patricia. Or the well known Isha Uria. Oo kapatid ko sya. Si Patricia Uria Alcantara. No one cares about her. Her popularity killed her. Sabi nila, hindi pa daw nahahanap ang bangkay ni Isha Uria. Pero ang totoo niyan, kinuha na namin the day na pinatay sya.
Flashback***
"Papatayin kita Isha!"
"Wag Joanna! Wag! Wag!"
Kitang kita ko kung paano patayin ni Joanna Marie Rosario ang ate ko.
"Inagaw mo saken lahat! Lahat lahat!"
"Wala akong inaagaw sayo!"
*PAK*
"Wala ka talagang kwenta!"
"Aaaah!"
Hinulog niya sa bangin ang katawan ng ate ko.
"Oh my gosh Joan! Ayoko makulong"
"Hindi naman eh!"
"Joan pinatay mo sya!"
"Edi sumunod ka na Vince! Pakamatay ka na!"
At itinulak niya yung Vince. Pumasok sya sa kotse niya at kumuha ng kutsilyo. Sinaksak saksak naman niya yung babaeng kasama niya.
"Hay Karla. Ayaw mo makulong diba? Ayan! Sumama ka!"
Tumakbo paalis si Joanna. Dun ako lumapit sa gilid ng bangin.
Ako: ATE ISHA! ATE KO!
Isang oras mahigit akong nag-iiyak iyak dun nang may maaninag akong papalapit na kotse. I can't be mistaken, kaibigan rin ni Joanna yun. Si Alessa. Nagtago ako agad. I saw her smirk.
"Nakakatakot palang talaga ang ate Joan. Sorry kuya Vince and ate Karla. Isha Uria, im sorry din. I think it serves you right naman. Malandi ka kasi. Malandi ka na, sipsip ka pa at idagdag mo na yung kaplastikan mo at pagiging mapapel mo sa buhay namin. R.I.P guys"
Naghagis sya ng pulang rosas sa lugar na yun.
End of flashback***
Ate, ayokong mahalin siya. Ayokong mahalin si Alessa. Pero bakit ganito? Tuwing nakikita ko sya, masayang masaya na ako. Walang paglagyan ang kasiyahan ko at everytime she smile, my heart skip a beat. Mahal ko na yata sya ate.
Ako: Pero hindi ko pwedeng mahalin si Alessa. Hindi pwede.
"Why not?"
Ako: A-ate? A-anong ginagawa mo dito?
"Why? Kapatid ko rin yang dinadalaw mo. And besides, masama bang dumalaw? Magrereport lang naman ako eh"
Ako: Sino?
"Si Sierra Ires dapat kaya lang naagapan eh"
Ako: Demonyo ka ate.
"Hoy! Kasabwat kita dito Renzo! Wag mo kong ginaganyan!"
Ako: Wala akong alam dito ate!
"Okay. Ewan ko lang kung anong magiging reaksyon nila kapag nalaman na nilang kapatid kita"
Ako: Ate, will you just kill me? Patayin mo na lang ako!
"Ayoko. Wala akong mapapala. Papatayin pa ako ni papa. Kung gusto mo, pakamatay ka na lang!"
Naglagay ng boquet si ate sa tapat ng puntod ni ate Isha. Siya ang sumunod kay ate Isha.
Ako: Demonyo ka na.
"Kasalanan nila"
I sighed.
Alessa's POV
Hayop talaga yung Aeo na yun! Dati may babala pa pero ngayon, bira na lang bira. Wala man lang pasabi. Buti talaga naagapan agad si Sierra dahil kung hindi, NAKO! Malalagasan na naman kami!
*Ring ring ring*
Unregistered number? Sino kaya toh?
Ako: Hello?
"Gaya ko, mawawala sya sa inyo ng hindi niyo alam kung paano. Mysterious death is served. Ingat"
*Tooot tooot tooot*
Agad kong tinawagan silang lahat at papunta na kami sa bahay nila Yvan. Sino pa bang misteryoso sa tropa? Sya lang naman eh!
---------------------------------------------
Yvan: Ales! Natatakot ako!
Niyakap ko si Yvan. Isang mahigpit na yakap.
Marc: Dont worry Yvan, nandito lang kami. Hindi ka namin iiwan.
Yvan: Paano si Sierra?
Marc: Nandun naman si Aiesha eh. Sya nang bahala.
Nagnodd lang siya.
Pumikit sya tapos bigla na lang syang napamulat.
Ako: Bakit?
Yvan: M-may nagbigay ng picture na toh saken.
May pinakita syang picture. Isang picture na nakasandal sya sa isang pulang dingding. May bahid ng dugo yung picture.
Ako: Saan toh galing?
Yvan: Ewan. Nakita ko lang sa mailbox.
Tiningnan kong maigi yung picture. Napakamisteryoso.
Ako: Saan tong lugar na toh?
Yvan: Sa intersection sa kanto.
Ako: Sige, Renzo, samahan mo ko.
Tumango lang sya. Agad naming pinuntahan yun. At yun nga yung red wall. Tiningnan kong maigi yun hanggang sa makita ko yung hinahanap ko.
Ako: Dito eksaktong nakatayo si Yvan sa picture.
Renz: May mapapala ba tayo dito?
Ako: May dugo yung picture. May tinakpan yung dugong yun.
Renz: Ano?
Ako: Yun ang hinahanap ko.
Napakalinis nung dingding na yun. Hopeless na sana ako nang may mapansin akong maliit na sulat sa gilid.
Ako: Huh?
Renz: May nakita ka?
Ako: 'Fishball'?
Renz: Fishball? Anong mapapala natin dyan?
Ako: Ewan ko...
Then something strucked me na dahilan para tawagan ko sila Marc.
"EY!"
Ako: Marc? Hello Marc?
"Ano na Ales? Are you okay?"
Ako: Marc, pabalik na kami! Whatever happens wag na wag kayong kakain ng fishball. Wag na wag na wag. Kahit libre pa yan.
"Huh? Bakit?"
Ako: Basta! Wait for us there.
"Ales bakit nga kas---"
Ako: Pabalik na kami and whatever happens wag na wag as in never eat fishball or any streetfood na maliligaw dyan!
"Ales---"
Ako: Bye.
Binaba ko na yung call at humarap ako kay Renz. Tumango ako.
Ako: Let's go?
Renz: Bilisan na natin.
Umalis na kami dun agad. Baka maya-maya eh magutom yung mga yun at kainin yung pinagbabawal ko.
This red wall is such a great wall...
BINABASA MO ANG
Dear Friends
Mystery / Thriller"Handa ka na ba? Alam mo ba ang nakaraan niya? Alam mo rin ba ang mga nalalaman nila? Alam mo ba ang nakaraang sisira ng buhay mo? At handa ka na bang mabuksan ang isip mo sa mga pwedeng mangyari? Kung hindi pa, maghanda ka na. Dahil nandito na ang...
