Romeo Saved Me | COMPLETED

Epilogue 1/2

***

"Romeo, anak, ikaw nalang ang pumunta dito. Wala kami ng araw na iyan, may business trip kami," sabi ni mommy habang inaabot sa akin ang isang envelope.

Monserrate and Montaniel Engagement Party. Ikinunot ko ang noo ko at pinagsalubong ang kilay.

"Ano naman ang pakialam ko sa engagement na ito? Matutuloy pa rin naman kahit hindi ako pumunta." inis na sabi ko. Marami pa akong gagawin sa kumpanya bukod sa pag-attend ng party na ito.

"Romeo, wala tayong family representative kung hindi ka pupunta." bigla na lang siyang ngumisi ng nakakaloko. "Malay mo makita mo na naman yung crush mo." nanunuksong sabi niya.

Crush?! What am I, a child?!

"Mommy I just said that I find her beautiful. I'm not crushing on her!" pagtanggi ko.

Tumalikod ako sa kanila. I felt my face burned.

Fuck! Bakit ba kinikilig ako?!

Naisip ko bigla ang babaeng lagi kong nakikita sa iba't ibang party na pinupuntahan ko. I'm not crushing on her because I'm already inlove with her.

I don't know why but I really find her amusing. Everytime I see her attending to a event, she looks so uninterested. I just always laugh at her because you can see her bored face.

What an unsociable pretty princess, I hoped that I can turn her into my queen someday.

I chuckled at my thoughts.

You're crazy, Romeo.

I just found myself attending the party. Kanina pa ako nakikipagbatian sa mga nakakasalubong ko, puro na lang business ang usapan kaya naman naasar ako at pumunta sa isang table.

Iginala ko ang aking paligid, nakita ko ang inaabangan ko ngayong gabi. Kahit nakamask, alam kong siya iyon.

Yeah, I just attend the party because I'm hoping that I can see her.

Pero may nakita akong kakaiba sa kaniya ngayon, para siyang wala sa sarili niya. Ilang minuto ko siyang pinanood na uminom.

She looks devastated but she still looks like a princess in my eyes.

Hindi ko namalayan na nakalapit na pala ako sa kaniya at inagaw ang basong iniinuman niya.

"Stop that miss, this is a party, sa bar ka uminom." malamig na sabi ko sa kaniya.

May sasabihin sana siya pero bigla siyang tumitig sa akin. Ang maskara ko ay natatakpan lamang ang aking mga mata pero nakikita ko ang sobrang pagtitig niya.

That's it baby, look at the face of your future boyfriend.

Am I cocky? No, just stating facts, because tonight I'll make sure that you will be mine.

Our staring game stops when someone pulled her.

"Miss, hinahanap na ho kayo ni sir." sinulyapan niya ako ng isang beses saka tumalima din agad sa bodyguard na sumundo sa kaniya.

Damn it! I forgot to ask her name! 4 years of watching her from afar and now that I have my chance, I let it slip away. Great! Just great!

The lights suddenly dimmed and the spotlight settled on the center of the stage upstairs.

"Today is a very lovely day to Mr. Monserrate and Ms. Montaniel—"

Pakidalian sanang magsalita, hahanapin ko pa ang prinsesa ko.

I got bored to the emcee but suddenly I catch my breath when he announced something.

"Cheers to the future husband and wife. Mr. Laneius Rui Monserrate and Ms. Esperionne Aster Montaniel." then the spotlight suddenly moved towards the couple upstairs.

This can't be!

Lumabas ako at hindi makapaniwala sa aking nakita. Napatawa ako sa sarili ko.

Babagal-bagal ka kasi.

Habang nagsisisi, nakarinig ako ng pag-iyak sa malapit. Agad ko itong hinanap at dinala ako ng mga paa ko sa babaeng matagal ko ng mahal. Pero bakit siya umiiyak?

_________________________________________

-👻