Romeo Saved Me | COMPLETED

Epilogue 2/2

***

Nagulat ako ng i-kwento niya sa akin na pinilit lang siyang magpakasal. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko nang makita ko ng malapitan ang napakaganda niyang mukha ay bigla ko nalang siyang hinalikan and to my utter shock, she kissed me back!

I think it's my chance. I offered her to run away.

"Nagpapatawa ka ba? Kakakilala lang natin—"

Kakakilala mo lang sa akin pero ako, matagal na kitang kilala.

I saw her on her balcony, I immediately climbed up to her and surprised her. Hindi ko siya napuntahan agad dahil may trabaho akong tinapos sa ibang bansa.

Nagulat siya at sumigaw. Agad kong tinakpan ang bibig niya.

"H-how did you find me?"

I smirked cockily. "Because I'm great sweetie, be proud to your Zorromeo."

Since then, I'm always climbing at her room and when I let her met my parents, she's very happy. I never felt complete like this, just now, because I have my Esper.

I proposed to her and she cried. I laughed at her reaction. I'm so happy too that I could cry but I didn't let myself.

"Asawa mo na ako bukas." she whispered. She sounded so sexy while whispering that. She's asking to do that thing and it just added the heat inside me. Damn it baby! Stop torturing me

"Oh please baby don't do this to me." I pleaded but when she attacked me my  control suddenly crumbled.

Bahala na nga kung mauna ang honeymoon!

I woke up having a good day. Later, Esperionne, the woman that I dreamnt will become my wife.

I excitedly go to the mall to bought our rings. I'm whistling some happy songs while exiting to the mall

When I reached the parking lot, someone hit my head and everything turned black.

Nagising ako ng nakapiring ang mata at nakagapos. Where am I?!

"Oh you're awake." I heard a familiar voice.

"Laneius Monserrate." why is he kidnapping me?

"Zorromeo Vanetti." then he removed my blindfold. "Alam mo bang ang kinakatagpo mo ay ang magiging asawa ko?"

Nagtataka akong tinignan siya.

"Oh! Do you think I'm dumb? Alam kong pumupunta ka sa bahay nila Esper, alam kong kinikita ka niya tuwing gabi. Nakikita ko yon Vanetti, kitang-kita ko," he said.

"Hayaan mo na si Esper!" sabi ko habang tinitignan siya ng matalim.

Inilabas niya ang baril saka pinaputok iyon sa may paanan ko.

"Let's make a deal." umupo siya sa bangko at humarap sa akin. "I will let you live but let Esper go."

Hindi ako nagdalawang-isip sa isasagot ko. "No!"

Alam kong makakatakas ako dito, babalikan ko si Esper kahit anong mangyari, pakakasalan ko pa siya.

Pangatlong araw ko na dito sa lugar na ito, hindi ako pinapakain at pinapainom, gusto ko ng sumuko pero hindi pwede, may babalikan pa ako.

Nakita kong kumakalas ang lubid na nakatali sa kamay ko dahilan para makatakas ako. Nakipag-agawan ako sa kutsilyo ng bantay kaya nasaksak ako sa tagiliran buti na lang at dalawa lang ang tao ditong nagbabantay sa akin kaya nakatakas ako.

Tumawag ako sa kaniya para kung sakaling hindi ako umabot sa kaniya ay nakapagpaalam ako. Malapit na ako sa kanila nang bigla na lang akong binaril.

Napatingin ako sa dibdib ko habang lumalabas ang dugo. Ito na ang katapusan, pasensiya na Esper. Napatingin ako sa lalakeng nasa harapan ko.

"I won't let you take her. Esperionne is mine!" sabi ni Eius bago dumilim ang paligid.

_________________________________________

-👻