The Man Behind The Mask( Completed)

CHAPTER 27

JAMES POV

Shit! What have I done? Baka nagalit siya sa ginawa ko. Anong gagawin ko? Naihilamos ko ng mga kamay ko ang mukha ko. Hind ko kasi napigilan ang sarili ko habang tinitingnan ko ang mga labi niya.

Para akong nahipnotismo na halikan siya. Her lips, the delicious lips that I've ever taste. It's like honey, its like. Its like I already tasted it before. The heat of her body. The smell. And the sound of her moan. And the way she kissed back from my kisses. Lahat pamilyar sa akin. That girl six years ago.

Hindi kaya?

Para akong tangang nagpalakad lakad sa loob ng opisina ko. Agad din akong napapangiti dahil naalala ko ang halik na iyon. Napahawak pa ako sa labi ko, napapikit pa ako. Nararamdaman ko pa rin ang mga labi sa akin.

Shit! Biglang nag init ang pakiramdam ko, sumikip bigla ang suot kong slacks. Kaya napamura pa ako. Nagagalit ang alaga ko. Napabuntong hininga na lang ako.

Pinilit kong iwinaksi sa isip ko ang nangyari pero bigo ako. Dahilan upang Hindi ako makapag trabaho ng maayos. Napapamura at napabuntong hininga na lang ako.

Shakeera... Sino ka ba talaga? Why do I have this feeling? Ikaw ba ang babaing iyon? Shit! Fuck shit! Hindi siya naging fling ko at hindi rin niya ako kilala, isa lang ang ibig sabihin nito.

Mahinang sambit ko sa pangalan niya. I really need to know. Then isang idea ang nag pop up sa isip ko. Tama, at saka ko na siya paaminin pag nalaman ko na.

Pinilit kong maging maayos ang trabaho ko. Napapangiti na lang ako sa naisip kong paraan. Uunahin kong alamin ang tungkol sa anak niya.

Malakas ang kutob ko sa batang iyon. It must be a father instenct.
Kinuha ko agad ang phone ko at tinawagan ko ang taong makakatulong sa akin. Ilang ring pa lang sinagot na agad ang tawag ko.

"Hello Michael, come back here in my office right now. Yes, I need your help. Asap. Thank you. Bye."  Hindi ko na hinayaang magsalita ang kausap ko, pinatay ko na agad ang tawag ko pagkatapos kung sabihin sa kanya ang sadya ko. Wala pang isang oras dumating na siya.

"What's your problem bro bakit mo ako pinabalik rito." Agad na tanong nito sa akin pagkapasok nito.

Kinuha ko na sa drawer ang dalawang plastic na may laman ng ipapacheck ko.

"Here, and I want the result ASAP." Sabi ko sabay abot sa kanya ng plastic.

Kinuha naman niya agad ang plastic at tumalikod na.

"Live it to me, I'll let you know soon." Sabi nito bago pa ito nawala sa paningin ko.

*****

SHAKEERA's POV

Para pa rin akong tangang wala sa sarili ng makabalik kami ng anak ko sa department namin.

"Sha ok ka lang? May nangyari ba, pinagalitan ka ba ni Sir? Nagalit ba si Sir sayo? Ano?" Puno ng pag-aalalang lumapit sa akin sina Marie at Kris.

Napansin yata nila ang pagiging lutang at wala sa isip kong hitsura. Tiningnan ko lang sila at tinaguan lang.

Oo may nangyari nga at nakakahiya talaga, nakipaghalikan lang naman ako sa boss natin.

Biglang uminit na naman ang pakiramdam ko sa mukha ko.

"She's fine po tita don't worry about her po." Ang anak ko na ang sumagot sa kanila.

"Are you sure ok lang ang mama mo Shawn? She looks so pale. May nangyari ba? Pinagalitan ba siya ni Sir?" Tanong pa rin ni Kris, parang may pagdududa pa rin.

"Yes tita she's really fine. Nagulat lang si mama." Kumbinsi sa kanila ng anak ko. Ang galing talaga ng anak ko.

Humugot muna ako ng malalim na hininga bago magsalita.

"Yeah I'm fine, medyo hiningal lang ako sa pagmamadali ko kanina ng puntahan ko ang anak ko. Akala ko kasi may nagawa itong hindi maganda. Kinabahan kasi ako kanina." Pilit na ngiting paliwanag ko.

Naniwala naman sila sa sinabi ko. "Hay, akala talaga namin napano kana. Para ka kasing wala sa sarili mo eh. Tulala ka pa at mukha kapang lutang. Buti naman." Sabi pa nito.

"Oh halikana maglunch na tayo." Aya sa akin ni Marie.

"Ahm tapos na kami ni Shawn." Nahihiyang sabi ko sa kanila.  Kaya may pagtatakang napatitig sila sa akin.

"Tapos na kayo, saan kayo kumain. Bakit di niyo kami sinabay.?" Tanong pa nito na halatang nagtampo.

"Tita, tito James invited us for lunch in his office po." Gulat at nanlalaking mga mata na napatingin sa anak ang dalawa dahil sa sinabi nito.

"Really?" Sabi pa ng dalawa. Napatango na lang ako. Ngunit bigla na lang napangiti ang mga ito. Na para bang nanunukso. Kaya napairap nalang ako sa kanila, na bigla naman nilang ikitawa ng malakas.

"Now I know kung bakit ganon na lang ang naging reaksyon mo kanina." Nakangiting sabi ni Kris sa nanunuksong tuno pa nito.

"Hay naku kayo talagang dalawa kung anu ano na naman iyang iniisip niyo." Sabi ko sa kanila. Inirapan ko pa sila. Tumawa na naman ang mga ito. Mga sira ulo talaga.

"Opsss.. where do you think you are going hah?!" Harang naman sa akin ni Marie ng makita niya akong humakbang patungo sa pwesto ko.

"Start doing my work, why?" Nagtatakang tanong ko pa.

"NO! Your not going to start your work now Miss Shakeera Alacantara! Sasamahan niyo pa rin kami sa lunch. Period! No more buts. Let'sgo." Sabi pa nito sabay hila sa akin. Si Shawn naman ay hawak na ni Kris.

Mapatawa na naman ako sa inasal ng dalawa. Alam ko na kung bakit nila ako hinila, kukulitin lang ako ng mga ito. Gusto lang nilang makakuha ng imporsyon sa nangyari kanina. Alam ko ring hindi nila ako titigilan.

Tama nga ang hinala ko. Hindi talaga ako tinigilan sa kakukulit ng mga ito. Pero ang tungkol lang sa lunch ang ekwenento ko sa kanila. At parang kiti kiti naman ang mga ito, kinikilig pa na parang mga teen ager.

Hindi ko na sinabi sa kanila ang tungkol sa nangyaring halikan. Nakakahiya na kasi.

Lingid sa kaalaman ng lahat, isang nag-ngangalit na mga bagang at Isang paris na naman ng mga matang matalim na nakatitig sa isang grupo ng kumakain. Na nasa loob ng cafeteria, naririnig rin nito ang pinag-usapan ng grupo. Kaya mas lalong nag ngitngit pa ito sa galit.
At Halos madurog na nito ang basong hawak nito.

"Hindi maari ito, kailangan ko ng gumawa ng paraan. Hindi pweding may humadlang sa mga plano ko. Hindi maaari! Hindi!" Sabi pa nito, na nanlilisik na naman ang mga mata. Parang nag aapoy na ito.

Bigla na lang itong napangiti dahil sa naisip nito. "Hmm, sino kaya uunahin ko? This will gonna be exciting.... Mas lalo pang lumapad ang ngiti nito. Ngiting parang baliw.