" Sino ang nandiyan?"
Napatigil ako sa ginagawa kong pagbabasa at napatayo sa kinauupuan ko, namatay lahat ng ilaw sa office ko sahan dahan akong naglakad papunta sa may pinto ng bigla kong napansin na pati sa labas eh nakapatay din lahat ng ilaw. Dali dali akong lumbas at kinuha ang flashlight sa may cabinet, bakit ba sa lahat ng oras ngayon pa mag brobrown out .
Ako lang ang tao rito kaya wala akong mautusan, tatawagan ko sana si deter at sabihin tulungan ako buksan ang genearator at tumawag ng mekaniko, napatigil ako sa pagkapa sa lakas ng kulog at kidlat sa labas ng bahay
"May bagyo ba?" Tanong ko sa sarili ko. Napabilis ako ng kapa sa pants ko dahik hindi ko pala nadala yung phone ko babalikan konnalang sana sa office ng bigla---
*Blaggg*
Biglang may kung ano ang bumagsak sa may likuran ko inilawan ko iyon at nakita ko ang isang vase na basag na nasa sahig. Inilawan ko ang paligid nakasadado din ang bintana at papapaanong malalaglag ang vase.
Dinalian ko na ang paglalakad at inisip na hinangin labg ng malakas yun at nagalaw lang ng kung ano, sigurado yun.
..
Ano ba yun? Daga? Eh wala naman kahit Nong peste sa bahay ko?
Wala yun wala hangin lang,
Paulit ulit na sinasabi ko sa sarili ko, hindi ako natayakot noh!
Hindi akonnatatakot
!"ANO IYAN!!"
Bigla akong may narinig na kaluskos sa pagitan ng mga shelves sa hallway.
I heard someone laugh kaya mas lalo akong kinabahan sa mga nangyayari.
Nilakasan ko ang loob kong itinapat ang flashlight sa narinig kong pinang-galingan ng boses at tama nga ako.
May nakita akong tao na nagtatago sa pagitan ng mga shelves
Napaatras pa ako, naka hat siya at nakaitim na jacket.
Kumapit ako ng mahigpit sa flashlight at hinanda ang sarili ko sa kung ano man ang maaring mangyari.
Hindi ako natatakot sa kaniya, at handa ako sa kung ano man ang bagay na natatanaw kong hawak hawak niya.
"Sino ka?"
Lakas loob kong sigaw sa kaniya, dahan dahan siyang napalingon sa gawi ko . Palakas narin ng palakas ang ulan sa labas.
"Hindi mo ba ako babatiin nang maayos?"
Napahinto ako sa sinabi niya , iniangat ko ang suot kong salamim at tinitigan siya ng maayos. Hawak hawak ko parin ang flashlight at nakatutok parin ito sa kinakatayuan niya.
"Papaano mo nakalimutan ang taong binuhay mo dahil sa librong inilimbag mo?"
Napatitig ako sa kaniya, dahan dahan siyang naglakad papaalis sa kinakatayuan niya. At ako naman pinipilit titigan ang mukha niyang natatakpan ng sumbrero.
"Antagal kong inantay ka makauwi, and now you didnt even recognize me how disappointed"
Nakatitig lang ako sa kaniya.
Nang biglang bumukas ang ilaw sa paligid namin gawa ng isang malakas na kidlat.
Nanlaki ang mata ko ng makita ko kung sino ang lalaking nasa sa harap ko.
"Franz?"
"Franz?? BWAAHAHAHAHAHA"
Nagulat ako sa pagtawa niya, napahawak pa siya sa tiyan niya na akala mo eh, may nasabi akong sobrang ikinatuwa niya.
"How could you still call me franz??"
"What are you doing here?"
Hindi ako nagpatinag sa kaniya alam kong wala siyang gagawing maganda ibinaba ko ang flashlight at pinatay ito!
BINABASA MO ANG
EL OCASO (Dapithapon)
Ficción HistóricaA famous novelist Aldren De castro is a best selling writer in a present time he attends a book signing event where he comes across an old pocket watch a spanish watch from 1800s . Then he learned that the watch is from Philippines , and owned by an...
