Episode (14)-Uni

25.1K 2.2K 158
                                        

Dandelion စေ့လေးတွေက သူ့ရဲ့မူလနေရာကနေ ငါးမိုင်လောက်ထိကိုလွင့်သွားနိုင်တယ်တဲ့...

ကျွန်တော့်ရဲ့ Dandelion ကကော...ဘယ်ထိများလဲ..

🌱🍃🍃🍃🍃🌱

Taraxacumသည် သူအမှားလုပ်မိသွားကြောင်းကို ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားသည်။
သူ့ရဲ့အပြုအမူကြောင့်အဂ္ဂါသည် မလှုပ်မယှက်နဲ့ ငြိမ်နေပြီး ကြောင်အနေသည်။
စိတ်ဆိုးသွားပြီလား ဟု တွေးမိကာ ပါးကိုကိုင်ထားသည့်လက်အား ချက်ချင်းရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။လက်ဖယ်လိုက်တော့ အဂ္ဂါရဲ့ပါးထက်တွင် အဝါရောင်ဆေးများကကျန်ခဲ့လေသည်။

"Mi dispiace! No..No..I'm sorry... I didn't mean..."

Taraxacum သည် စကားများပင်ထစ်ကုန်သည်။ပြောနေရင်းနဲ့ သူ့ခေါင်းထိပ်ပေါ်ကျလာတဲ့ လက်ဆစ်ကြောင့် စကားပင်မဆက်နိုင်တော့ပေ။
အဂ္ဂါသည် သူ့အား ခေါင်းခေါက်လိုက်ခြင်းပင်။

"Ed!"

"ကျစ်! မင်း စကားကို ငါနားလည်အောင်ပြောလို့မရဘူးလား! လာပြီးထစ်နေသေးတယ်!အသားယူတာလျော့နော်! အေး နှာခေါင်းပဲမို့ ကံကောင်းသွားတယ်မှတ်!"

Taraxacumသည် သိပ်ပြီးဆိုးရွားနေပုံမပေါ်သည့် အဂ္ဂါကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ကျွန်တော့်ကိုစိတ်ဆိုးသွားတယ်ထင်လို့!"

"ဒီစွန်ကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ မျက်နှာသာပေးလိုက်မယ်! နောက်တစ်ခေါက်ဆို သစ်ပင်ပေါ်ကနေဇောက်ထိုးချိတ်ထားလိုက်မယ်!"

"ဟုတ်!!"

ပျော်ရွှင်မြူးထူးဟန်ဖြင့် ခေါင်းကိုဆက်တိုက်ညိတ်ကာ ပြုံးပြနေသည့် Taraxacum ကိုကြည့်ပြီး အဂ္ဂါ လက်လန်ရပါသည်။
သူဘယ်လောက်ဆူငေါက်ပါစေ အပြုံးမပျက်တာက ဘယ်လို ပါရမီမျိုးနဲ့လဲ?

"ထထ... မမှောင်ခင် စွန်သွားလွှတ်ရအောင်!!"

Taraxacum သည် ဘီး ကိုကောက်ကိုင်ကာ ကုန်းထလိုက်သည်။

"ထားခဲ့ အဲ့ဘီးလုံး...တီဆွေ့အိမ်မှာ မှန်စာတိုက်ပြီးသား ဘီးလုံးသွားငှားမယ်!"

Taraxacum သည် အဂ္ဂါပြောသည့်စကားကို မရှင်းပေမဲ့ အဂ္ဂါ ပြောသလို ဘီးလုံးကို ပြန်ချခဲ့လိုက်သည်။

TARAXACUMTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang