Episode(14)-Zaw

10.1K 424 10
                                        

Dandelion ေစ့ေလးေတြက သူ႔ရဲ့ မူလေနရာကေန ငါးမိုင္ေလာက္ထိကိုလြင့္သြားႏိုင္တယ္တဲ့...

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ Dandelion ကေကာ...ဘယ္ထိမ်ားလဲ..

🌱🍃🍃🍃🍃🌱

Taraxacumသည္ သူအမွားလုပ္မိသြားေၾကာင္းကို ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္သြားသည္။
သူ႔ရဲ့အျပဳအမူေၾကာင့္အဂၢါသည္ မလႈပ္မယွက္နဲ႔ ၿငိမ္ေနၿပီး ေၾကာင္အေနသည္။
စိတ္ဆိုးသြားၿပီလား ဟု ေတြးမိကာ ပါးကိုကိုင္ထားသၫ့္လက္အား ခ်က္ခ်င္းရုတ္သိမ္းလိုက္သည္။လက္ဖယ္လိုက္ေတာ့ အဂၢါရဲ့ပါးထက္တြင္ အဝါေရာင္ေဆးမ်ားကက်န္ခဲ့ေလသည္။

"Spiacente!! No..No..I'm sorry...I..I didn't mean..."

Taraxacum သည္ စကားမ်ားပင္ထစ္ကုန္သည္။ေျပာေနရင္းနဲ႔ သူ႔ေခါင္းထိပ္ေပၚက်လာတဲ့ လက္ဆစ္ေၾကာင့္ စကားပင္မဆက္ႏိုင္ေတာ့ေပ။
အဂၢါသည္ သူ႔အား ေခါင္းေခါက္လိုက္ျခင္းပင္။

"Ed!"

"က်စ္! မင္း စကားကို ငါနားလည္ေအာင္ေျပာလို႔မရဘူးလား! လာၿပီးထစ္ေနေသးတယ္!အသားယူတာေလ်ာ့ေနာ္! ေအး ႏွာေခါင္းပဲမို႔ ကံေကာင္းသြားတယ္မွတ္!"

Taraxacumသည္ သိပ္ၿပီးဆိုးရြားေနပံုမေပၚတဲ့ အဂၢါေၾကာင့္ စိတ္သက္သာရာရသြားသည္။

"ကၽြန္ေတာ့္ကိုစိတ္ဆိုးသြားတယ္ထင္လို႔!"

"ဒီစြန္ေၾကာင့္ ဒီတခါေတာ့ မ်က္ႏွာသာေပးလိုက္မယ္! ေနာက္တေခါက္ဆို သစ္ပင္ေပၚကေနေဇာက္ထိုးခ်ိတ္ထားလိုက္မယ္!"

"ဟုတ္!!"

ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးထူးဟန္ျဖင့္ ေခါင္းကိုဆက္တိုက္ညိတ္ကာ ႃပံုးျပေနသၫ့္ Taraxacum ကိုၾကၫ့္ၿပီး အဂၢါ လက္လန္ရပါသည္။
သူဘယ္ေလာက္ဆူေငါက္ပါေစ အႃပံုးမပ်က္တာက ဘယ္လို ပါရမီမ်ိဳးနဲ႔လဲ?

"ထထ... မေမွာင္ခင္ စြန္သြားလႊတ္ရေအာင္!!"

Taraxacum သည္ ဘီး ကိုေကာက္ကိုင္ကာ ကုန္းထလိုက္သည္။

"ထားခဲ့ အဲ့ဘီးလံုး...တီေဆြ့အိမ္မွာ မွန္စာတိုက္ၿပီးသား ဘီးလံုးသြားငွားမယ္!"

Taraxacum သည္ အဂၢါေျပာသၫ့္စကားကို မရွင္းပင္မယ့္ အဂၢါ ေျပာသလို ဘီးလံုးကို ျပန္ခ်ခဲ့လိုက္သည္။

TARAXACUMTempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang