Aden ~texting

~9

🌸

Buğra ile konuşmak için kafenin önündeki iki kişilik küçük masalardan birine oturmuştuk.

Yönümü ona çevirip, "evet, seni dinliyorum" diyerek anlatmasını bekliyordum.

Buğra biraz çekingen bir tavırla " nasıl başlayacağımı bilemedim, elim ayağıma dolanıyor yanındayken" diyerek üzerindeki heyecanı ve çekingenliği atmaya çalışıyordu.

"Fazla vaktim yok Buğra, Aden'ler içeride bekliyorlar, ne anlatacaksan bir an önce anlat." Diyerek anlatması için bir nevi teşvik ediyordum.

Derin bir nefes alarak gözlerime baktığında konuşacağını anlayıp, pür dikkat ağzından çıkacak olan kelimeleri dinlemeye koyuldum.

" Alin, ben en başından beri seni seviyorum, hiçbir zaman da sana olan sevgimden bir gram eksilmedi, sana ve ilişkimize olan inancım hiçbir zaman bitmedi."

"Ama benden ayrıldın Buğra, hemde basit bir açıklama yapmayı bile çok gördün bana." Diyerek sözünü kestim, gözlerimin yavaştan dolduğunu hissedebiliyordum.

Buğra masada duran ellerime yönelerek iki elimi avucunun içine alıp tüğ kadar hafif bir öpücük bıraktı oraya. Bir an kendimden geçicek gibi olsam da hemen kendimi toparladım.

"Alin, güzelim, ben kocaman bir hayvanlık ettim, seni çok seviyorum, yemin ederim senden başka kimseyi sevmedim ben, senden başka kimse olmadı ne aklımda ne kalbimde. Oraların sahibi sensin. Evet sana bir açıklama yapmadan seni arkamda bıraktım çünkü kendimi sana layık göremedim Alin. " derin bir nefes alarak anlatmaya devam etti, onun da gözleri dolu doluydu.

"Sen benim için çok iyiydin, sandım ki sana hakettiğin değeri gösteremem, kocaman bir aptalmışım, özür dilerim, seni üzdüğüm, gözünden düşen her bir damlaya sebep olduğum için özür dilerim. Lütfen beni affet ben sensiz olamıyorum, hep bir şeyler eksik, kalbimde de aklımda da sürekli sen varsın."

Bu söyledikleriyle gözlerimde akmak için hazırda bekleyen yaşlar yavaşça süzüldü. Benim ağladığımı fark edince o da hali hazırda bekleyen yaşlarını döktü. Tekrar gözlerimin içine bakarak,  " Beni affedebilir misin, tekrar hayatının bir parçası haline getirebilir misin?"  Diyerek sorunca bana da ikimiz için de ızdırap gibi geçen bu zamanları bitirmek düştü.

" Bende  seni hiçbir zaman unutamadım, hep benimleydin, hep kalbimde de aklımda da sen vardın, sana çok kızdım Buğra, bana hiçbir açıklama yapamdan beni terk ettiğin için çok kızdım. Ama gönül bu, ferman dinlemiyor işte. "

Söylediğim cümlelerden sonra, yüzünde buruk bir gülümseme yer edindi, o gülümseme o kadar çok şey anlatıyordu ki bana, 'bir daha asla elini bırakmayacağım diyordu mesela, bu kadar zaman seni üzdüğüm her bir anı telafi edeceğim'. Göz temasımızı koparmadan yaklaşarak, içimden geldiği gibi , özlemle, hasretle yanağına bir buse kondurdum.

Kafamı biraz geri çekerek boyun girintisine yerleştirdim. Ellerim çoktan sarılıp her zaman çok sevdiğim saçlarına dolanmıştı bile, derince bir iç çekip :

"Benim gönlümde de zihnimde de bir tek sen vardın, sen varsın ve daima sen olacaksın ama bir daha sakın beni bırakma Buğra çünkü eğer beni bırakırsan seni ne kadar seversem seveyim, affetmem bu kadar kolay olmaz"

diyerek omzunda dışarıdan duyabildiğim kalbinin sesini dinledim, biraz sonra Buğra ellerini sırtımdan çekerek yüzümü avuçları arasına aldı.

"Sana söz, bir daha ayrılık yok, bir daha asla sensizlik yok. Hep sen varsın, daima da sen olacaksın." Diyerek burnuma ardından da alnıma bir öpücük kondurdu.