An Unexpected Hogwarts Love

Chapter 19

Μετά από μια εβδομάδα

✨ Crystal's POV ✨

Ήμουν στην βιβλιοθήκη και διάβαζα για τα φίλτρα.Ενιωσα κάποιον να με πλησιάζει...Δεν σήκωσα το κεφάλι μου γιατί ήθελα να μείνω συγκεντρωμένη.Εκατσε στην απέναντι καρέκλα.Σηκωσα το κεφάλι μου. Ήταν ο Ντιγκορι.Τον κοίταξα όλο ειρωνία.Κατεβασα ξανά το κεφάλι μου.
Σ:"Γεια.."
Κ:"..."
Σ:"Οκ..."
Κ:"Τι θες Ντιγκορι"του είπα με απαχθεια.
Σ:"Να μιλήσουμε"
Κ:"Δεν έχουμε τίποτα να πούμε!"του είπα έντονα.Και σηκώθηκα να φύγω.Εσκυψε το κεφάλι.
Σ:"Σε παρακαλώ Κρίσταλ...ΜΕΙΝΕ!"είπε μέσα από τα δόντια του.Χτυπωντας το χέρι του πάνω στο θρανίο.Σταματησα.
Κ:"Έχεις 5 λεπτά"του είπα ξερά.
Σ:"Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει,έχω αλλάξει,έχω τόσο θυμό μέσα μου..."
Κ:"Και εγώ τι να σε κάνω?"του είπα αδιάφορη.
Σ:"Όλα αυτά ξεκίνησαν από τότε που έφυγες από την ζωή μου...δεν μπορώ χωρίς εσένα δεν το καταλαβαίνεις?!"φώναξε.
Κ:"Δεν νομίζω πριν από 1,5 εβδομάδα να είπες το ίδιο Ντιγκορι!"
Σ:"...Σε παρακαλώ,ας ξαναρχίσουμε!"
Κ:"Όχι!Έμαθα να επιβιώνω από τα αγόρια με τις ηλιθιότητες τους δεν θέλω να είμαι ξανά ποτέ το θύμα οπότε γεια Ντιγκορι!"
Σ:"...."δεν μίλησε και έφυγα.
.
.
.
Σε μια εβδομάδα είναι ο τρίτος άθλος,δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο να βρω ή κάποια προετοιμασία. Όλοι ξέρουν ότι είναι ένας λαβύρινθος ο οποίος είναι μαγικός και έχει διάφορους κινδύνους.Ειχε αρχίσει να βραδιάζει..
Πήγα στον κοιτώνα μου.Ξαπλωσα στο κρεβάτι μου.Ειπα στον εαυτό μου:"Γιατί όλα να χαλάνε τότε που πάνε να γίνουνε τέλεια?!(😣). Αποκοιμήθηκα.
.
.
.
Την επόμενη ημέρα

✨ Oliver's POV✨

Ξύπνησα.Σημερα ήθελα να βρω την Κρίσταλ.Της έχω μια έκπληξη.Σηκωθηκα από το κρεβάτι και πήγα στο μπάνιο.Εκανα ένα ντούς,φόρεσα την στολή μου και κατέβηκα στην τραπεζαρία.Μπηκα μέσα.Σκαναρα το μέρος.Δεν είχε έρθει ακόμα.Καθισα στο τραπέζι του Γκρίφιντορ και την περίμενα να εισέλθει στον χώρο ,με υπομονή.Μετα από κάνα 10λεπτο την είδα να πάει να καθίσει στο τραπέζι του Χαφαλπαφ.Την φώναξα.Δεν με είδε φαινόταν κουρασμένη και κάπως λυπημένη. Οποτε η έκπληξη είναι το καλύτερο που θα της φτιάξει την διάθεση!Σηκώθηκα από το τραπέζι και κατευθυνθηκα προς το τραπέζι τού Χαφαλπαφ....

Ο:"Καλημέρα!"της είπα χαμογελαστα.Δεν με κοίταξε.
Κ:"Καλημέρα"μου είπε ξερά.Ειχε γεμάτο το πιάτο αλλά δεν έτρωγε μπουκιά.Γιατι ήταν έτσι?
Ο:"Είσαι καλά?"την ρώτησα ανυσηχος.
Κ:"Ποτε καλύτερα!"μου είπε με έναν ειρωνικό τόνο.Κοιτουσε το υπερπέραν.
Ο:"Καλά...θα φας ή όχι?"την ρώτησα,αν και ήξερα την απάντηση.
Κ:"Όχι,δεν έχω όρεξη για φαγητό"μου είπε ψυχρά.
Ο:"Σου έχω μια έκπληξη!!!"
Κ:"Μάλιστα....και τι είναι?"είπε αδιάφορα.
Ο:"Δεν θα ήταν έκπληξη αν σου το έλεγα!"της είπα πιάνοντάς το χέρι της τραβώντας τη έξω από την αίθουσα.
Κ:"Κάλε που πάμε?!?!?!"μου φώναξε.
Ο:"Θα δειςςςς"της απάντησα."Φτάσαμεε!!!"
Κ:"Στο γήπεδο κουιντις?"
Ο:"Ναι!θα σε προπόνησω!"
Κ:"Άκου Όλιβερ,δεν έχω όρεξη"μου είπε.
Ο:"Θα βρεις! έλα!"της είπα δίνοντας της μια σκούπα.
Κ:"Δεν καταλαβαίνω ξέρεις ότι αν μπω στην ομάδα θα είμαστε αντίπαλοι ε?"
Ο:"Απόλυτα"είπα με σιγουριά. Αναστεναξε.
Κ:"Καλά"είπε περνώντας την σκούπα και ανεβαίνοντας ψηλά στον ουρανό.Την ακολούθησα.
Ο:"Λοιπόν,πρώτα από όλα πρέπει να βρούμε σε ποια θέση θα είσαι"
Μετά από κάνα μισάωρο είχαμε δοκιμάσει όλες τις θέσεις εκτός από τον Chaser."Δεν μας κάνει καμία εκτός από τον Chaser οπότε ας ελπίσουμε ότι σου τεριαζει." Της έδωσα την κόκκινη (μπάλα που σκοράρεις)και πήγα στο τέρμα μου.
Ο:"Τώρα....προσπάθησε να σκοράρεις!"Ήταν στην άλλη μεριά του γηπέδου.Αρχισε να πετάει γρήγορα προς την κατεύθυνση μου.Πεταξε την μπάλα και.....ΜΠΗΚΕ! Μου έβαλε γκολ!Δεν το πιστεύω!Άρχισε να κάνει πανηγυρισμούς στον αέρα.
Ο:"Η τύχη του πρωτάρη!"
Κ:"Ότι πεις Γούντ!"είπε γελώντας.Επιτελους την έκανα να χαμογελάσει!
Ο:"Εγώ νομίζω ότι κέρδισα!"της είπα κλίνοντας το μάτι.Με κοίταξε μπερδεμένη.Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι μόνο και μόνο που την έκανα να χαμογελάσει ήταν σαν νίκη για εμένα...
Ο:"Τέλως πάντων φαίνεται ότι οι Χαφαλπαφ,βρήκαν καινούρια Chaser!"
Κ:"Πρώτα πρέπει να περάσω από δοκιμαστικα το ξέρεις έτσι?"
Ο:"Ναι.Ναι το ξέρω"της είπα και της χαμογέλασα.
Κ:"Καλά εγώ πάω να κάνω ένα ντους γιατί είμαι ιδρωμενη και εξουθενωμένη!!"είπε περνώντας μια βαθιά ανάσα.
Ο:"Οκ,τα λέμε!"
Κ:"Ναι! γειά!"και έφυγε.
.
.
.
.
.
.
·Ηευ ποττερχεαντς ❤️⚡🧹📚.

·Ελπιζω να σας άρεσε το σημερινό κεφάλαιο ✨💞.

·Ευχαριστω όσους με υποστηρίζουν και διαβάζουν την ιστορία μου 💞✨.

·Αν θέλετε πατήστε το 🌟.

·Βυεε αγαπεςςς 💞✨⚡🧹📚♟️🍗.