Taste of Hell

Chapter 6

Chapter 6

"Ate Nevaeh! You're here!" she looks shock and happy at the same time. Lumapit siya sa akin at tila nagpipigil na yakapin ako.

"Hi, Nikka." I smiled shyly at her.

This is his family. I wonder where are their parents? Siguro ay nasa trabaho pa ang mga ito.

"Wow! You still remember me! I'm so flattered!" mahina nitong tili na parang hindi makapaniwala.

"Nikka, that's enough. She will be staying here from now on." anunsyo ni Nikov na ikinalaki ng mata ni Nikka.

"Really!" excited na bulalas niya.

Nikov nodded and he look at his sister, sighing, "Yes. So please be mindful of your actions. You're not allowed to tell everyone that she's staying here."

Nikka nodded attentively, "Copy that, kuya."

They are very accommodating. Pero hindi ko nakilala ang magulang nila ngayong gabi. Nikka is a really good girl. Mabait na bata at maganda. If she wants to be an idol walang duda na madaming susuporta rito. Natapos ang dinner at nagpaalam na si Nikka na aakyat na sa silid niya dahil exam week daw nila ngayon at kailangan niyang magreview. She was sad that she couldn't hang out with me tonight. But she told me after her exams magmomovie marathon daw kami which later on I found myself agreeing to her. She's jolly and she have a way to persuade other people.

"You'll sleep here." napalingon ako kay Nikov.

"Sa kwarto mo? Paano ka?" napahinto ako.

"I'll sleep in the guestroom." sagot niya.

"Hindi ba dapat ako ang matulog doon kasi ako ang b-bisita lang?" nag-aalangang sabi ko.

"Dito ka na matulog. Magpahinga ka na. You have to wake up early tomorrow. Kanina noong tulog ka tunog nang tunog ang cellphone mo. I think you have a busy sched tomorrow." he said.

I stilled and stared at him. Shit! He is right! May tv show guesting ako bukas. Hindi ko alam kung kaya ko bang magtrabaho sa ganitong kalagayan ko. Pero may mga tao din na umaasa sa akin. May mga ibang trabaho na maapektuhan kung hindi ako magiging professional sa trabaho ko.

"Goodnight." paalam ni Nikov at lumabas na ng silid.

Ako naman nagtungo ako sa kama at humiga.

But I couldn't sleep. Pinikit ko ang mga mata ko at pilit na sinusubukang makatulog pero kahit anong subok ko hindi pa din ako dinadalaw ng antok. Kaya naman hindi ko mapigilan ang mag-isip.

Wala na si Eve. She's gone. And she will never ever come back. Hindi ko mapigilang isipin kung kasalanan ko ba kung bakit namatay siya? May kinalaman ba ang taong iyon sa pagkamatay ni Eve? Sa isipin na iyon ay nag-igting ang panga ko at naikuyom ko ang kamao ko sa galit. Kung may kinalaman nga siya bakit kailangan niya iyong gawin? Kung ako ang pakay niya bakit kailangan niya pang idamay ang mga inosenteng buhay?

Mapakla akong natawa ng maalala ang babaeng nadamay din noong tumakas kami ni mama sa demonyo na iyon. She was also killed by that man. Hindi ko alam kung ilang buhay na ba ang nadamay dahil lang sa kabaliwan ng demonyo na 'yon!

Malakas akong napasigaw at napabangon ng bangungutin ako. Habol-habol ko ang hininga ko ng magising. Nanginginig ang buong katawan ko at nagsisimula na akong mataranta. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko pero walang nangyari. Hanggang sa bumukas ang pinto at pumasok si Nikov doon.

"Nikov!" humahangos akong tumakbo at yumakap sa kanuya.

"Nikov! He's going to get me. Papatayin niya ako!" takot na takot na paliwanag ko.