Closing Entries (Accounting Series #5)

Kabanata 6

I met Jose Carlo a few years ago. I was in my second year college that time. Kung hindi ako nagkakamali ay iyon yata iyong araw kung saan pumunta ako sa bahay nina Eloisa at naroon din siya. Iyon ang unang pagkikita at bangayan naming dalawa.

Hindi ko maintindihan kung bakit unang pagtatama pa lang ng mga mata namin ay naramdaman ko kaagad na hindi ko siya gusto. Hindi ko gusto ang presensya niya at talagang naiirita ako kahit wala siyang sabihin at makita ko lang ang kaniyang mukha.

"Matagal ka na ngang gusto ni Jolo. Ikaw lang 'tong hindi naniniwala." Ynna sipped on her frappe.

I scoffed and stopped myself from rolling my eyes. "Mukha bang kapani-paniwala? Huwag kayong magpapalinlang sa sinasabi ng lalaking iyon, malakas lang ang amats no'n."

Though deep down inside me, there's a part that I want to believe in what they're saying. Ilang tao na rin kasi ang nakapagsabi niyan sa akin. Halos lahat ng makausap ko na malapit kay Jolo ay palaging sinasabi na may gusto nga raw ang lalaki sa akin.

"Napaka-choosy mo naman kasi. Ang dami-daming nanliligaw sa'yo na mabait, gwapo, at matalino pero lahat 'yon tinatanggihan mo lang," wika pa ng naiiling na si Shaeynna.

"Choice kong maging choosy. Sayang naman 'tong ganda ko kung kanino lang ako mapunta, 'di ba?"

"Kahit na! Hindi ka ba naiinggit na kami ni Eloisa ay may mga bebe na?" pang-aasar pa niya, dahilan para umangat ang sulok ng aking labi.

Inagaw ko sa kaniya ang hawak niyang frappe at sumimsim muna roon bago sumagot. "Bakit ako maiinggit? Magbre-break din naman kayo."

"Aba't–"

At bago pa nga niya ako tuluyang masaktan ay tumayo na ako at naglakad pabalik kung saang department ako naka-assign. Hindi pa naman tapos ang breaktime pero dahil tapos na naman akong kumain ay nagdesisyon akong bumalik na sa mga gawain ko.

In all fairness, hindi naman masiyadong ramdam ang bigat ng mga tasks. May mga times din naman na puro simpleng utos lang ang pinapagawa sa amin kagaya ng pagpho-photocopy, pagpri-print, pagti-timpla ng kape, at kung minsan ay pagbili ng meryenda sa labas. May mga araw din na kung saan-saang department kami ina-assign ni Manager.

Ngunit mas madalas na puro chika lang din kami kasama ang ibang empleyado lalo na kapag patay na oras.

"Pagka-graduate mo, balik kayo rito ni Shaeynna. Dito kayo mag-apply," alok sa amin ni Manager Gloria. She's on 50's now but still looks young.

Shaeynna smiled shyly before answering. "I'll try po. Baka po kasi sa Manila ako mag-take ng board exam at doon na rin ako maghanap ng trabaho."

The great pretender talaga ang babaeng 'to! Akala mo kung sinong mahiyain at mahinhin sa ibang tao pero kapag sa amin, ang balahura ng ugali!

"Ikaw, Trisha? Dito ka na magtrabaho!"

Nahihiya akong ngumiti sa sinabi ni Ma'am Ellen, isa sa mga teller at pinaka-kasundo ko sa lahat. Kita ko kung paano ako pagtaasan ng kilay ni Shaeynna at tila ba nandidiring ngumiwi dahil sa pagiging biglang mahiyain ko.

"Your offer was tempting, Ma'am, but we'll see," I answered honestly.

May nabanggit kasi sa akin noon ang pinsan kong si Kuya Harrold na parang nagpla-plano yata siyang manirahan sa ibang bansa after niyang mag-out sa family niya and there's something within me na para gusto kong mag-try naman sa bagong environment. You know, I won't be forever living here in the province.

"Bring me a coffee then print 5 copies of this document. Puntahan mo rin si Sir JC at sabihin mo, kailangan ko na iyong record na kahapon ko pa hinihingi sa kaniya. Bilisan mo, ayaw ko ng pagbagal-bagal ang kilos. Make sure you'll be back at five minutes."