"Sino ba kasi yung gagong ulol na nang bugbug sayo!! " inis niyang tanong sa akin
Gusto kong sabihin nalang bigla na sarili ko pero baka mabugbug ako ni Kuya Mattie
"Ewan ko nga kasi!! " nakangusong depensa ko habnag linalaruan ang mga daliri sa kamay
"ewan!!ewan!! " hindi siya naniniwala sa sinasabi ko dahil hindi naman talaga totoo^_^
"Hindi naman ako kagaya mo na mukhang away is layp!! Para alam mo!!uunahan na kita Kuya!! Para sakin Mukha is layp!! Kailangan walang bangas o ano paman!! " inis kong asik
"Ei ano yang putanginang nasa mukha mo ngayun huh!! Bingis?! " pinanlisikan niya ako ng mata
"Hindi ko naman kilala yung nambugbug sa akin!! "
"Ei bakit kilala ka non?! Huh!! Sabi pa nga!!'Wala kang kasalanan sa akin pero sa boss ko hahaha ewan ko nalang' Oh diba ang gara?!"
"Wala naman talaga akong alam na may naka-away ako" saad ko
Wala naman talaga akong naka-away maliban nalang kay Kuya Mattie
"Walang alam ah!! Nako talaga Darel pag may nabalitaan talaga akong nasangkot ka sa gulo nap?! Tandaan mo ah!! " saad niya habang tinuturo-turo ako
"Nako Kuya Mattie!! Hindi ako ang masasangkot sa gulo!! Baka yung isa diyan" pagpaparinig ko sakaniya
"Malaman ko rin talagang may nasangkutan ka nanamang gulo nako.. "
"Ano huh?! "
"Ipapakuha kita don sa pulis na nakasagutan mo"Asik ko
Pinanlisikan niya naman ako ng mata.
Umayos ako ng higa sa kama sana ni Kuya Mattie at saka itinaklob ang kumot na nakita
Maginaw kaya rito sa loob ng hospital.
Try mo!!basta si Kuya Mattie ang bubugbug sayo kapag napunta ka rito.
Halos isang oras akong Naka tulakbong sa kumot hanggang sa naka-tulog na nga ako
Lydia's POV
"Who the hell are you!! " i wasn't able to say
I can't say anything while looking at my son
Why the hell he didn't know me?
Did the doctor just lie to me?
"Son, Please calm down" i said calmly
"Son? You mean? You're my Mom? " his voice squeezed my heart
"Yes son" i nodded and slowly going closer to him
I touched his hair
"Remember son! I love you" i said emotionally
My tears slowly falling down while touching his hair down to his ears
"Are you really my mother? " i was shock and just freezed when he said that
I smile
'No'
"Ash--nevermind!! by The Wat where are we? " he ask and roam around
"In our resort " i said calmly and slowly sitting back where did i just sat
"You know what Mrs." i was a bit shocked when he said Mrs. "I don't really know you, but i guess my memory git Lost".he said while stating some false
"You've been in an accident and your brain is affected" i calmly explain
"Mao ba? "(Is that so) i smile and nodded
BINABASA MO ANG
The CEO's Daughter
Ficção Adolescente>>>CONTINUATION <<< Sa unang pagkakataun ay naipanganak ang isang babaeng ubod ng liit hindi ito pangkaraniwan ngunit siya ay lumaking masigasig at malakas sa puder ng kaniyang nanay nanayan.Namatay naman ang kaniyang nanay nanayan noong siya ay lum...
