CHAPTER-07

145 7 0
                                        

"Condolences Mattie" sabi ni aling Bebet at saka ako inabutan ng pera

"Salamat" sabi ko sa malamig na boses at saka tinanggap ang perang ibinigay

Halos lahat ng nandito ay naka-itim at purong mga mugto qng mata sa kakaiyak

Yan ei!! Kapag namatay dyan ka nalang nila maaalala

"Condolences Pamangkin" lumayo ako ng akmang yayakapin ako ng Kapatid ni nanay na siyang dahilan ng paghihirap namin ngayun

"Wag mo akong hawakan" sabi ko ng may pagbabanta sa boses

Napabuntong hininga na lamang siya at saka tinignan si nanay na nasa kabaong

Akala ko mas mauuna pang mamatay si Aling Marta pero mali ako!!

"Condolences insan" lumayo ako sa mga pinsan ko

Ngayun lang sila dumating na patay na ang nanay!! Seguro nga maaalala ka lang nila kapag patay kana, maraming nagmamahal sayo kapag patay kana.
Maraming iiyak pero sa puntod mo at hindi sa mga problemang dumarating na nasasaktan kana

"Kahit sa burol lang ng tiya,insan" umiling-iling ako

"Hindi ko kayo kailangan dito!! Umalis na kayo" malamig kong saad habang umiiling-iling

"Pero kailangan kami ng ti---"

"UMALIS NA KAYO! " pintul ko ang sasabihin niya sa isang malakas na sigaw na pumukaw sa atensyon ng lahat "PATI IKAW! " turo ko sa kapatid ni nanay

"Wala kang karapatang pa alisin kam----"

"WALA MAN AKONG KARAPATAN PERO MASUSUNOD PARIN ANG GUSTO KO SA BUROL NI NANAY KAYA UMALIS NA KAYO KUNG AYAW NIYONG PAG PADYAK-PADYAKAN KO KAYO PALABAS!! "

"Napaka walang kwenta mo talaga"

'Napaka walang kwenta mo talaga'

'Napaka walang kwenta mo talaga'

'Napaka walang kwenta mo talaga'

Inilagay ko ang aking kamay sa aking taenga ng pa ulit-ukit kong naririnig ang mga katagang iyon galing sa kapatid ni mama

"Arghhhhh" sigaw ko na kahit sa city hall ay maririnig

"Kuya" naramdaman ko ang isang mainit na kamay mula sa aking likuran

Napa awang ang bibig ko at saka umiyak

"Umalis na kayo" umiiyak kong saad

Nanghihina ako dahil sa kaninang alas dose pa ako gising at ngayung madaling araw ay gising pa ako

"Umalis napo kayo tito" magalang na saad ng kapatid ko na si Darel habang yakap yakap ako aking likuran

Tinignan muna ako ng masama ng aking mga pinsan bago umalis

Umiiyak akong pina upo ng kapatid ko sa malapit na bangko

Ipinatong ko ang aking ulo sa lamesa at doon nagtuloy sa pag-iyak

Hindi ko akalaing pupunta sila rito!! Hindi ko sila kailangan!!
Hindi sila kailangan ng nanay!
Hindi!

"Magpahinga kana muna kuya" saad ni Darel na agad ko namang tinanguan

Darel's POV

Halos dururgin ang puso ko ng makita si Mattie na umiiyak habang nakapatong ang ulo sa lamesa

Bakit ba kasi sa saktong pag-uwi ko namatay si nanay?

Hindi ba pwedeng masaya na lang?
Walang problemang dinadala?

"Condolences sayo pre" saad ng tropa kong bagong dating at saka tinapik ang balikat ko

Tumango lamang ako sa kanila at saka iginaya sa isang mesa

"Upo muna kayo" saad ko at saka kumuha ng kape at tinapay sa isang table

"Salamat pare" saad nilang lahat at saka nag kaniya-kaniyang higop ng kapi

"Alis muna ako marami pang bisita ang dumarating" pa alam ko sa kanila na agad naman nilang tinanguan kaya pinuntahan kona ang mga taong dumarating

"Pasok po kayo" asik ko habang ginagaya sila

Hindi ko kilala ang ibang nagsidatingan ngunit nasisoguro kong mga kaibigan o kakilala ito ni nanay

"Nasa'n na ba yun'g sinasabi ni Mateo" napatingin ako sa ginang na nakasuot ng itim na dress at itim na sumbrerong malaki

Linapitwn ko ito at saka tinanong
"Ahm ma'am ano pong hinahanap niyo" pag approach ko rito

"Kilala mo ba si Mattie Acoa? " tanong nito habang naka taas ang kilay

'Ano namang kailangan nito kay Kuya Mattie? '

Baka nakipag-away nanaman yun at mayaman pa ang inasinta.
Napa lunok ako sa naisip, wag naman sana

"Bakit anong kailangan niyo sa kuya ko? "

"I thought Mattie is a girl" sabi nito

"Babae po si kuya Mattie, kuya lang talaga ang tawag namin bilang pag-galang" magalang na saad ko

"How Gross" hindi ako kasing bobo mo kaya naiintindihan ko ang mga sinasabi niya

"Kung iinsultuhin nyo lamang po kami mas mabuti pang umalis na kayo kung ayaw niyong makaharap si kuya Mattie" saad ko sa pekeng magalang na boses

"Napaka walang galang mo!! " sigaw nito sa akin at saka ako sinampal.
Napahawak ako sa parting sinampal niya

"Umalis napo kayo bago kopa masubukang ilagay sa mukha nyo tong kamao ko" nanggagalaiti ngunit magalang kong saad

"I hate people in squater area"

"Hindi niyo na po kailangang sabihin dahil sa pananalita niyo palang ay alam ko ng hindi nyo kami tanggap" saad ko at saka pinuntahan si Kuya Mattie na ngayun ay mahimbing na natutulog

"Paalisin niyo yan, hindi yan bisita" utos ko sa mga dumalo na agad naman nilang sinunud

"Umalis napo kayo rito gumagawa lang po kayo ng gulo" narinig ko pang saad ng isang magalang na ginang

"Oo nga umalis ka na rito masyado kanang nagiging shomai" natawa ako sa sinabi ni Aling Marta kahit kailan tong isang to oh

Marami pa akong naririnig na pagtataboy ngunit hindi ko na ito punansin pa at sa halip ay binuhat na lamang ng pang bridal style si Kuya Mattie upang mailagay sa kama ni nanay nq hindi na ginagamit dahil ayaw ni Kuya Mattie ngunit gusto kong iparamdam naman sakaniya na kahit wala na si Nanay ay nandyan pa naman ang pagmamahal niya

Agad ko siyang kinumutan ng mailagay sa kama.
Tinignan ko ang oras sa selpon kong keypad.
6:30 na pala.

Tinignan ko muna si kuya Mattie bago bumalik sa burol ni nanay

Wala na rin yung babaeng may pagka matanda na

"Napaalis na namin ang impokreta Darl" saad ni Fiona

Teka?! Nandito ba to kanina?

"Nandito ka pala kanina? " tanong ko

"Oo naman noe hindi mo lang talaga ako makita" oo nga ei ang iit mo kasi.
Gusto ko sana tong sabihin sa kaniya ngunit baka ma sapak ako nito

"Ah" saad ko nalang at saka umalis sa harap niya

A/N:so ayon nanga read my one-shot story?

~~~T o b e C o n t i n u e d

T h a n k s f o r r e a d i n g 💓💮
T h a n k s A g a i n m a r a m i n g H E A R T P A R A S A I N Y O 💓

The CEO's DaughterTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon