Adopted by One Direction

Chapter 19

Veel leesplezier x Dankjee voor de 6K lezers UNICORNSS. Lees de A/N na het verhaal het is belangrijk!! x

POV Milou

Ik was benieuwd of de jongens mij zochten. Ik verveelde de me en besloot om naar buiten te gaan het hotel en erom heen te verkennen. Ik hoop dat ik geen bekende gezichten tegenkom. Ik loop naar buiten en het is echt warm! Het was echt mooi hier er was een strand en een winkelcentrum. Super voor vakantie maar ik was niet hier voor vakantie. Ik ben gevlucht voor mijn problemen voor de jongens voor de wereld. ''Hee, Milou wat doe je hier?''. Fijn wie is dat nou weer ik draaide de me om en zag Calum. ''Ehm ik uhm moet gaan doei'''Calum kijkt me verbaasd aan. Ik negeer het en ren weg shit straks vertelt hij het door aan de jongens!. Ik kijk op mijn mobiel 350 gemiste oproepen en 150 berichten. ''Wow 200 gemiste oproepen van Zayn'' mompelde ik in me zelf. Ik besloot terug naar het hotel te gaan want straks is het avondeten. Ik loop naar me kamer binnen en hoor weer mijn telefoon afgaan *pling*. 'Onbekend nummer' staat er. Ik kijk wat er in de sms staat.

'''Heey schatje ik hoop dat je me niet bent vergeten ook al is het 4 jaar geleden''. Ik heb je weer gevonden en ik zal je weer meenemen. Waag het niet om naar de politie te stappen want dan gaat die gayband van jou eraan...

- Jack

Ik lees de sms nog een keer over met trillende handen. Hij heeft me weer gevonden ik begon te trillen uit angst ik kon helemaal niks doen ik kijk versteend voor me uit

Flashback 4 jaar geleden

''Waar is het eten!?'' schreeuwde Jack. Ik was verbaasd eten maar het is nog 5 uur en hij komt pas om 6 uur. ''Shit'' mompelde ik in mezelf ik legde me dagboek onder mijn matras. En rende naar beneden het was Jack en ik zag zijn woede in zijn ogen. ''JE GAAT NU ETEN MAKEN IN EEN KWARTIER IS HET KLAAR BEGREPEN?'' schreeuwt hij. Ik knikte en rende naar de keuken er was nog macaroni over in de koelkast. Ik pakte snel het bord wat goed genoeg was voor hem want ik eet niet omdat het niet mag en ik ben te dik. Ik verwarm zo snel als ik kan. *Pling* snel pak ik het bord en leg op tafel. Jack kom net binnen lopen en gaat aan tafel zitten. Ik staar er naar en voel me bang voor wat er gaat gebeuren. Alles lijkt in slowmotion te gaan. Totdat hij het uitspuugt op tafel. ''BAH IK WIL VERS ETEN SLET HOOR JE DAT V-E-R-S NIET OPGEWARMD JIJ ONDANKBAAR KIND'' zei Jack. Ik voel tranen achter me ogen branden en daar kwam de klap al op mijn wang en dan nog een schop tegen me hoofd en een stomp in me maag. Ik ren naar boven met me laatste kracht. Snel pak ik mijn dagboek. Lief dagboek dit is de laatste kéér dat ik hier schrijf me leven is verpest ik maak er nu een eind aan van iedereen weg... Snel legde ik het terug ik voelde langzaam zwarte vlekken ik pakte nog mijn scheermes en ging langs mijn pols en het werd zwart voor mijn ogen weg van iedereen...

Einde Flashback

Het was helemaal niet de laatste keer Jack heeft me gebracht naar het ziekenhuis en deed de eerste week heel lief toen het beter ging werd ik weer zoals gewoonlijk gebruikt en geslagen. Ik kan niemand meer vertrouwen waren mijn ouders maar hier. Mijn moeder waar ik in aan haar armen kon uithuilen mijn vader die zei dat hij zijn prinsesje zal beschermen. Maar nu kon het niet ik voelde een traan langs mijn wang. Ik besloot om me omkleden zodat ik niet herkend word ik doe mijn haar in een knot trek een vest aan met een capuchon. En een zwarte skinny met gaten bij de knieën. Hopen dat ik niet herkend word. Ik veeg snel de uitgelopen mascara weg en smeer een nieuw laagje. Ik doe deur achter me dicht en loop richting de eetzaal. Eenmaal aangekomen besluit ik in een hoekje te zitten om niet op te vallen.. En toen hoorde ik een stem die ik uit duizenden herkende het was Luke! Fijn dat hun óók in dit hotel zitten kan ik wel gebruiken *proef de sarcasme*. ''Jongens laten we naast die chick zitten'' Luke wees me aan. En ja hoor ze komen ook echt pff. ''Haaii ik ben Michael'' hij stak zijn hand uit. Ik knikte en werd zenuwachtig wat als ze me herkennen dan ben ik nog lang niet jarig. Ik staarde voor me mijn gedachte werd onderbroken toen ik hoorde dat de jongens op kamer 147 zaten. Ik heb ook nooit geluk. Ik at zo snel als ik kon mijn eten ik moest weg hier. Ik wou net opstaan toen mijn capuchon zakte. ''Shit'' mompelde ik. Ashton keek me met open mond aan ''Milou?''...

A/N
Olaaa, ik dacht eraan om misschien elke dag een nieuw hoofdstuk te plaatsen. Dat zou geweldig zijn maar ik denk dat ik 3 dagen in de week kies waar nieuwe hoofdstukken online komen. Welke dagen zal ik doen? Wat vinden jullie ervan? Laat het weten in reacties xoxo.